Ο Νέρωνας αφανίζει ότι έχει απομείνει!
Νέο σκάνδαλο με την κατάργηση του δόγματος «για πάντα δάσος» – Χτυπούν το τελευταίο δίχτυ προστασίας
Ένα νέο κεφάλαιο στη συνεχιζόμενη περιβαλλοντική καταστροφή της χώρας γράφεται με την καταστροφική αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος. Το δόγμα «για πάντα δάσος», που για δεκαετίες αποτελούσε το τελευταίο οχυρό προστασίας των ελληνικών δασών, καταρρέει υπό το βάρος της Μητσοτακικής λαιμητόμου.
Η κυβέρνηση, με πρόσχημα την «αποκατάσταση πυρόπληκτων περιοχών», ετοιμάζεται να καταστρέψει το συνταγματικό πλαίσιο που προστάτευε τα ελληνικά δάση. Πίσω από τα γλυκόλογα περί «ταχύτερης αναδάσωσης» κρύβεται μια οργανωμένη επίθεση κατά του περιβάλλοντος που θυμίζει τις μαύρες σελίδες της δεκαετίας του ’50 και του ’60.
Οι ειδικοί ανατριχιάζουν με αυτό που έρχεται. Το ίδιο ακριβώς σενάριο είδαμε με τις ανεμογεννήτριες, όπου άνοιξαν κερκόπορτα και κατέστρεψαν ακόμα και αναδασωμένες εκτάσεις για να εξυπηρετήσουν συμφέροντα».
Η τακτική είναι γνωστή και δοκιμασμένη:
Πρώτη φάση: Αλλαγή του νομικού πλαισίου με το πρόσχημα της «εκσυγχρονισμού»
Δεύτερη φάση: Μαζική χορήγηση αδειών για «επενδύσεις» σε πρώην δασικές εκτάσεις
Τρίτη φάση: Ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση και καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος
Αυτό ακριβώς συνέβη με τις ανεμογεννήτριες, όπου η κυβέρνηση, με το πρόσχημα της «πράσινης ενέργειας», επέτρεψε την καταστροφή χιλιάδων στρεμμάτων δάσους. Ακόμα και περιοχές που είχαν αναδασωθεί μετά από πυρκαγιές δεν γλίτωσαν από την αλυσοπρίονα και τα μπουλντόζες.
Η περίπτωση των ανεμογεννητριών και των φαραωνικών φωτοβολταϊκών σε εύφορη γη αποτελεί το τέλειο παράδειγμα κυβερνητικής υποκρισίας. Ενώ διαφήμιζαν την «πράσινη ανάπτυξη», στην πραγματικότητα κατέστρεψαν εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα παρθένου δάσους για την εγκατάσταση γιγάντιων τουρμπινών, μεταξύ των οποίων και αναδασωμένες περιοχές που θα είχαν αποκατασταθεί μετά από πυρκαγιές, αλλά και Οικοσυστήματα σπάνιων ειδών που δεν θα ανακάμψουν ποτέ
Αν περάσουν οι νέες αλλαγές, η Ελλάδα θα μετατραπεί σε έναν τσιμεντένιο εφιάλτη. Οι επόμενες γενιές θα κληρονομήσουν Ερημοποιημένα τοπία εκεί που κάποτε ήταν πυκνά δάση.
Πλημμύρες και κατολισθήσεις λόγω της απώλειας της φυσικής προστασίας.
Θερμοκρασίες ασφυξίας χωρίς τη δροσιά των δέντρων
Εξαφάνιση της άγριας ζωής που εξαρτάται από τα δάση.
Και όλο αυτόν τον όλεθρο, θα τον φορτώνουν στην κλιματική κρίση, την οποία οι ίδιοι δημιουργούν, αφανίζοντας το πράσινο…
