Όλα τα τηλεοπτικά δελτία ασχολούνται εκτενώς εκτενέστατα με τις φωτιές που κατακαίουν καθε καλοκαίρι την Ελλάδα, χωρίς να λένε τίποτα. Ίσως, λες, και είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό. Τα αντίθετα, ναί. Μόνο που δεν πρόκειται, δυστυχώς, ποτέ να συμβούν.
Το τι συμβαίνει όλοι, στα κανάλια, το γνωρίζουν, μα να που κανείς δεν το λέει. Λέγονται τα πάντα εκτός από αυτά με τα οποία θα έπρεπε να να απασχοληθούν και που είναι ποίοι οι λόγοι, ποίες οι αιτίες, ποία τα κίνητρα, μέσα από ερωτήσεις προς τους παριστάμενους εντολείς της πυρόσβεσης, αν ξέρουν το γιατί έστω και κατ εκτίμησς όχι ότι κάτι θα βγει, αλλά καλό θα είναι και να λέγεται αντί να μην λέγεται.
Πυρκαγές, τρισχειρότερες μάλιστα από αυτές της Ελλάδας, συμβαίνουν σε αρκετά, «πολιτισμένα» μέρη της γης. Όμως υπάρχουν και μέρη που δεν τα έχει απασχολήσει ποτέ φωτιά, και τα οποία μέρη όλοι τα γνωρίζουμε ποια είναι αυτά. Αν όχι, για όσους δεν τα γνωρίζουν, και θέλουν να τα μάθουν, τους είναι πολύ εύκολο να τα πληροφορηθούν.
Από τα σχολεία μάθαμε ότι για να υπάρξει φωτιά απαιτούνται τρία πράγματα. Αυτά τα τρία είναι καύσιμο, οξυγόνο, σπινθήρας. Ως εκ τούτου αυτό όμως που μένει να διευκρινισθεί, και που ποτέ αυτό δεν διευκρινίστηκε, είναι το ποιος (ποιοι) ωφελείται από την καμένη πλέον γη.
Μας δείχνονται, κατά καιρούς, και από μακριά παρμένες, κάποιες φωτογραφίες κατοικιών στα καμμένα, και μέχρι εκεί, και για αναδάσωση σπανιότατες οι δηλώσεις, και ακόμα πιο σπάνια οι επαληθεύσεις.