Κείμενο του Τούρκου συγγραφέα και στοχαστή Σελτζούκ Τουρκ Γιλμάζ αναφέρεται σε μια σημαντική μετατόπιση στη θέση της Τουρκίας στο παλαιστινιακό ζήτημα, όπως εκφράστηκε από τον Υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν κατά την επίσκεψή του στο Κάιρο (σημ. στις 9 Αυγούστου)
Ο Φιντάν συνέδεσε την ισραηλινή επιθετικότητα στη Γάζα με ευρύτερες περιφερειακές εξελίξεις, ιδίως με την ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας.
Ο συγγραφέας εξερευνά το νέο όραμα της Τουρκίας για την περιοχή που εκτείνεται από τον ποταμό Νείλο μέχρι την Κασπία Θάλασσα ως μια διασυνδεδεμένη γεωγραφική ενότητα, υποστηρίζοντας ότι η αντιμετώπιση του ισραηλινού αποικιακού σχεδίου απαιτεί μια ολοκληρωμένη κινητοποίηση που εκτείνεται πέρα από τις κυβερνήσεις, συμπεριλαμβάνοντας την κοινωνία των πολιτών και τα πανεπιστήμια.
Επίσης, υπογραμμίζει τον ρόλο των δυτικών χωρών στην υποστήριξη των επεκτατικών πολιτικών του Ισραήλ και τονίζει τη σημασία του λαϊκού και θεσμικού ακτιβισμού στην αντιμετώπιση αυτού που περιγράφεται ως γενοκτονία εναντίον των Παλαιστινίων.
Παραθέτουμε το κείμενο της έκθεσης που δημοσιεύθηκε από την εφημερίδα Yeni Şafak:
Οι δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν στην πρωτεύουσα της Αιγύπτου, Κάιρο, μπορούν να θεωρηθούν μια νέα φάση στη στάση της Τουρκίας στο παλαιστινιακό ζήτημα. Αυτές οι δηλώσεις πρέπει αναμφίβολα να αξιολογηθούν παράλληλα με τη συμφωνία που υπογράφηκε μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας στον Νότιο Καύκασο.
Ο κ. Φιντάν τόνισε τη σημασία της παρουσίας του στο Κάιρο που συμπίπτει με αυτό το γεγονός, συνδέοντας άμεσα τα δύο.
Από αυτό, μπορεί να ειπωθεί ότι η Τουρκία βλέπει την περιοχή που εκτείνεται από τον ποταμό Νείλο έως την Κασπία Θάλασσα ως μια ενιαία, διασυνδεδεμένη γεωγραφική οντότητα.
Τα γεγονότα σε αυτήν την απέραντη περιοχή δεν είναι αλληλένδετα σε ένα πολύπλοκο χάος, αλλά μάλλον είναι αλληλένδετα με έναν διαδοχικό, πολυεπίπεδο τρόπο.
Η ισραηλινή επεκτατική επιθετικότητα και η τρομοκρατία των εποίκων δεν μπορούν να αναλυθούν μεμονωμένα από δομές και οργανισμούς όπως το τρομοκρατικό PKK. Επομένως, μια ολοκληρωμένη προσέγγιση στα ζητήματα της περιοχής που εκτείνεται από τον Νείλο μέχρι την Κασπία Θάλασσα αποτελεί προϋπόθεση για την εξεύρεση αποτελεσματικών λύσεων.
Ωστόσο, αυτή η προοπτική της απέραντης περιοχής από τον Νείλο μέχρι την Κασπία Θάλασσα δεν επαρκεί από μόνη της για να εξασφαλίσει μια λύση στα υπάρχοντα προβλήματα, καθώς οι ρίζες του Ισραήλ δεν εκτείνονται σε αυτήν τη γεωγραφία, αλλά μάλλον στη Δυτική Ευρώπη.
Από την ίδρυσή του, το Ισραήλ προωθεί σταθερά έναν λόγο περί «θρησκευτικού πολέμου», βασισμένο στην εβραϊκή θεολογία, και επιδιώκει να δώσει θρησκευτικό χαρακτήρα στο επεκτατικό αποικιακό του σχέδιο μέσω της έννοιας της «Γης της Επαγγελίας», σε μια προσπάθεια να παρουσιάσει το σχέδιο ως μη επιβληθέν από έξω.
Ωστόσο, αυτή η οντότητα δεν μπόρεσε ποτέ να κρύψει την αλλόκοτη φύση της. Ενώ τρομοκρατούσε τους αυτόχθονες πληθυσμούς αυτών των τεράστιων εδαφών, στην πραγματικότητα προετοίμαζε το έδαφος για ξένη επέμβαση.
Για περισσότερο από έναν αιώνα, οι Σιωνιστές έχουν κάνει βήματα που δεν μπορούν να δικαιολογηθούν θρησκευτικά για την επίτευξη καθαρά αποικιακών στόχων. Ήρθαν σε αυτήν την περιοχή από έξω, μετατρέποντας την επεκτατική τους επιθετικότητα και την τρομοκρατία των εποίκων σε εργαλείο αποσταθεροποίησης.
Αυτό είναι προϊόν του ότι ο Σιωνισμός είναι μια αποικιακή ιδεολογία. Οι Βρετανοί ήταν οι πρώτοι που υιοθέτησαν αυτήν την ιδεολογία. Ωστόσο, σε κάθε στάδιο, η Τουρκία αντιμετώπισε το Ισραήλ με μια ανεκτική προσέγγιση υπό ορισμένες συνθήκες, και αυτές οι προσεγγίσεις συχνά οδήγησαν σε παρεξηγήσεις.
Παρά ταύτα, το Ισραήλ έχει δείξει την πρόθεσή του να ανακαταλάβει τη Γάζα και να προσαρτήσει τη Δυτική Όχθη.
Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η ομιλία του Χακάν Φιντάν για μια «νέα εποχή» βασίζεται σε αυτήν την πραγματικότητα.
Οι δηλώσεις του κ. Χακάν Φιντάν, στις οποίες περιέγραψε το σχέδιο του Ισραήλ να καταλάβει τη Γάζα ως «μια νέα φάση της ισραηλινής επεκτατικής πολιτικής και γενοκτονίας», και η έκκλησή του για μια νέα φάση αντιμετώπισής της, έχουν μεγάλη σημασία.
Δεν πρόκειται απλώς για περαστικές ευχές και επιθυμίες.
Στην ομιλία του από το Κάιρο, ο Φιντάν τόνισε τη συνέχιση της συνεργασίας με την Αίγυπτο σε αυτό το θέμα, λέγοντας:
«Συνεχίζουμε να συνεργαζόμαστε σε αυτό το θέμα, φίλοι μου. Έχουμε καταφέρει πολλά και υπάρχουν ακόμη περισσότερα που πρέπει να γίνουν. Πρέπει να αφυπνίσουμε τον κόσμο. Όχι μόνο οι κυβερνήσεις, αλλά και οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, τα πανεπιστήμια και όλες οι ομάδες που είναι ικανές να κάνουν τη φωνή τους να ακουστεί πρέπει να σηκωθούν και να υψώσουν τη φωνή τους».
Αυτές οι δηλώσεις μπορούν να θεωρηθούν ως μια νέα έκκληση για δράση. Η αναφορά του Φιντάν στην ανάγκη οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και τα πανεπιστήμια να αναλάβουν δράση αντικατοπτρίζει την ευαισθησία της κατάστασης.
Σε αυτό το πλαίσιο, η πορεία που διοργάνωσε η Πλατφόρμα Αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη εκείνο το βράδυ, η οποία ξεκίνησε από την πλατεία Μπεγιαζίτ προς το Τζαμί της Αγίας Σοφίας, με τη συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων κατοίκων της Κωνσταντινούπολης, αποτελεί σαφή απόδειξη της ανταπόκρισης της κοινωνίας των πολιτών σε αυτό το κάλεσμα.
Οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και τα πανεπιστήμια μπορούν να συμβάλουν σε αυτή τη διαδικασία με διάφορους τρόπους, καθώς η επεκτατική επιθετικότητα του Ισραήλ δεν είναι ένα περαστικό γεγονός, απαιτεί πολυεπίπεδη δράση.
Αυτοί οι θεσμοί αναμφίβολα θα διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην προώθηση του παλαιστινιακού ζητήματος και στην υποστήριξη εκστρατειών για τη διατήρησή του ως ζωντανής ιδέας που θα μεταβιβαστεί στις μελλοντικές γενιές, απέναντι στη στρατηγική του Ισραήλ που στοχεύει να υποβαθμίσει το παλαιστινιακό ζήτημα σε μια απλή κρίση πείνας. Το Ισραήλ καταφεύγει σε κάθε μορφή βίας, συμπεριλαμβανομένης της ολοκληρωτικής εξόντωσης των Παλαιστινίων, σε μια προσπάθεια να κερδίσει έναν πόλεμο που έχει χάσει από σχεδόν ολόκληρο τον κόσμο.
Δεν είναι ντροπή να λέμε ότι η Βρετανία υποστηρίζει ανοιχτά τη συνέχιση της γενοκτονίας, ότι ένα μεγάλο τμήμα της ελίτ στις Ηνωμένες Πολιτείες υποστηρίζει την εξόντωση των Παλαιστινίων και ότι η Γερμανία είναι συνένοχη στην επεκτατική επιθετικότητα του Ισραήλ.
Σε αυτό το πλαίσιο, η εμπλοκή των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και των πανεπιστημίων αποκτά βαθύτερο νόημα και μεγαλύτερη σημασία σε αυτό το στάδιο.
(Türkçe Basın Arapça)
—