Σκληρή και προσωπική απάντηση απέναντι σε όσους προσπαθούν να τον απαξιώσουν αντί να αντικρούσουν επί της ουσίας
Με μακρά πορεία στο Πυροσβεστικό Σώμα και πολυετή εμπειρία σε δεκάδες υποθέσεις πυρκαγιών και εκρήξεων με θύματα, ο Κοκοτσάκης υπερασπίζεται το έργο του, την ομάδα του και την τιμή του επαγγέλματος, απαντώντας με τεκμηριωμένα στοιχεία και προσωπικές αναφορές σε μια πορεία που, όπως λέει, «γράφτηκε με φωτιά, όχι με λόγια».
Ξεκινά την τοποθέτησή του ξεκαθαρίζοντας πως δεν έχει άλλο σκοπό παρά να αποκαταστήσει την αλήθεια και να υπερασπιστεί το έργο του:
«Προς όσους επιχειρούν να με απαξιώσουν προσωπικά, αντί να απαντήσουν επί της ουσίας:
Κατατάχθηκα στο Πυροσβεστικό Σώμα το 1982 και αποφοίτησα από την Παραγωγική Σχολή του Π.Σ., αποκτώντας και την ιδιότητα του Ανακριτικού Υπαλλήλου…»
Στη συνέχεια απαριθμεί με λεπτομέρειες την πορεία του, τις επιχειρήσεις στις οποίες συμμετείχε, τους κινδύνους που αντιμετώπισε και τα περιστατικά στα οποία κινδύνευσε η ζωή του, υπογραμμίζοντας ότι ποτέ δεν πήρε ούτε μία ημέρα αναρρωτικής άδειας.
Στοχος η αναζήτηση της αλήθειας και όχι τη βαθμολογική καριέρα
Αναφέρεται σε χαρακτηριστικές υποθέσεις με νεκρούς, από βιομηχανικά ατυχήματα μέχρι σκηνοθετημένες πυρκαγιές-δολοφονίες, τονίζοντας ότι καμία από τις πραγματογνωμοσύνες του δεν έχει καταρρεύσει δικαστικά.
Για την πολύκροτη υπόθεση των Τεμπών, ο Κοκοτσάκης ξεκαθαρίζει:
«Δεν ζήτησα να μπω. Με επέλεξαν οι οικογένειες των νεκρών. Και αυτή την εμπιστοσύνη τη θεωρώ ιερή. Δεν μπήκα για θέση ή αναγνωρισιμότητα, αλλά γιατί υπήρξε εκδοχή που διέψευδε την πραγματικότητα που προσπαθούσαν να επιβάλουν.»
Αναφέρεται αναλυτικά στην επιστημονική ομάδα που συμμετέχει στην έρευνα, επισημαίνοντας πως η αλήθεια δεν αποδεικνύεται με γνώμες, αλλά με επιστήμη και τεκμηρίωση. Παραθέτει ονομαστικά τους συνεργάτες του και τις εξειδικεύσεις τους, από μαθηματικά μοντέλα και ανάλυση ήχου, έως χημική μηχανική και κυβερνοασφάλεια.
Κλείνοντας, ο Βασίλης Κοκοτσάκης απευθύνει αιχμηρό μήνυμα προς όσους επιχειρούν να τον απαξιώσουν: «Η σιωπή μου δεν είναι αδυναμία – ήταν υπομονή. Δεν τη φοβάμαι τη φωτιά. Την γνωρίζω όπως με γνωρίζει κι εκείνη – με σεβασμό και αλήθεια. Γιατί την έμαθα στο πετσί μου, στους πνεύμονές μου, στα μάτια μου, στο σώμα μου – επί του πεδίου, όχι επί χαρτιού.»
Και αφιερώνει το κείμενό του «στους νεκρούς που κράτησε και κρατά πάντα ζωντανούς στη μνήμη του», κλείνοντας με τη φράση: «Η φωτιά λέει πάντα την αλήθεια.»
Αναλυτικά η απάντηση του Β. Κοκοτσάκη:
ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΩ
ΠΡΟΣ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΝ ΝΑ ΜΕ ΑΠΑΞΙΩΣΟΥΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ:
Κατατάχθηκα στο Πυροσβεστικό Σώμα το 1982 και το 1984 εισάχθηκα και αποφοίτησα από την Παραγωγική Σχολή του Π.Σ., αποκτώντας, όπως προβλεπόταν θεσμικά, και την ιδιότητα του Ανακριτικού Υπαλλήλου.
Η είσοδος στην παραγωγική σχολή πραγματοποιείτο, όπως και σε όλες τις σχολές Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας, με απολυτήριο λυκείου ως υποχρεωτική προϋπόθεση.
Από τα πρώτα χρόνια της υπηρεσίας μου βρέθηκα στην πρώτη γραμμή του επιχειρησιακού έργου, και εκεί διαμορφώθηκε η ουσιαστική γνώση μου για τη συμπεριφορά της φωτιάς και τις φυσικοχημικές αλληλεπιδράσεις που αναπτύσσονται σε περιβάλλοντα καύσης.
Το 1986, ως επικεφαλής διασωστικής εξόδου, κατά την προσπάθειά μου να απεγκλωβίσω άτομο σε χώρο με χημικούς διαλύτες, υπέστην σοβαρή δηλητηρίαση με 38% μονοξείδιο του άνθρακα στο αίμα — επίπεδο το οποίο, αντικειμενικά, είναι οριακά συμβατό με την επιβίωση.
Παρ’ όλα αυτά επέστρεψα στο καθήκον.
Λίγο αργότερα, σε κατάσβεση φωτιάς σε εγκατάσταση με πολυαιθυλένιο, ανοιχτό τραύμα ήρθε σε επαφή με μολυσμένα νερά πυρόσβεσης, προκαλώντας σοβαρή μικροβιακή λοίμωξη που απαίτησε πολυετή θεραπεία. Δεν έλαβα ούτε μία ημέρα αναρρωτικής άδειας.
Το 1994, έχοντας πλήρη συνείδηση της σωρευτικής βιολογικής φθοράς από την έκθεση σε προϊόντα καύσης αλλά και την χημική μόλυνση , επέλεξα συνειδητά να ακολουθήσω τη διερεύνηση εγκλημάτων εμπρησμού και όχι την βαθμολογική καριέρα.
Δηλ. την έρευνα για αναζήτηση αιτίου, αναλυτική τεκμηρίωση μηχανισμού πυρκαγιάς, προσδιορισμός υπευθύνων και αποκατάσταση της αλήθειας σε περιπτώσεις θανάτων από φωτιά.
Ενδεικτικές Υποθέσεις που τεκμηριώνουν την επαγγελματική μου εμπειρία κυρίως με νεκρούς
Πυρκαγιά σε εργοστάσιο από ανάφλεξη υδρογονάνθρακα (εξανίου) – 1 νεκρός.
Τεκμηριώθηκε ο μηχανισμός σχηματισμού αναφλέξιμου νέφους υδρογονανθράκων.
-Πυρκαγιά σε πυρηνελαιουργείο – 1 νεκρός.
Ανάλυση θερμοδυναμικών συνθηκών εντός σιλό και διαδικασίας αυτανάφλεξης οργανικού εύφλεκτου φορτίου(υδρογονάνθρακες).
-Πυρκαγιά σε όχημα ΕΚΑΒ – 2 νεκροί.
Τεκμηριώθηκε ο μηχανισμός εξάπλωσης καύσης καυσίμων εντός περιορισμένου χώρου με εγκλωβισμό.
-Τριπλή δολοφονία μέσω σκηνοθετημένης πυρκαγιάς, όπου η αρχική ερμηνεία από ΕΛ.ΑΣ και ιατροδικαστικές υπηρεσίες απέδιδε το συμβάν σε ατύχημα.
Η έρευνά μου αποκάλυψε δολοφονική προμελέτη και δόλο, οδηγώντας σε απόδοση κακουργηματικών κατηγοριών.
-Δολοφονία αλλοδαπού με χρήση βενζίνης κατά τον ύπνο, η οποία είχε αρχικά αποδοθεί σε «πυρκαγιά από τσιγάρο».
Η ανάλυσή μου τεκμηρίωσε καταρράκτη καύσης υδρογονανθράκων και εξωτερική ανάφλεξη.
-Πυρκαγιά στο πλοίο ΚΝΩΣΣΟΣ – η φωτιά αποδόθηκε από εμάς σε στατικό ηλεκτρισμό (σπινθήρας) και επέκταση σε δοχεία αιθανόλης, τα οποία μεταφέρονταν παράνομα εντός του πλοίου, κρυμμένα σε φορτηγό.
Το πόρισμά μας δικαιώθηκε σε δικαστήριο της Αγγλίας, με αποζημίωση που καταβλήθηκε από τη, Αγγλική πολυεθνική ασφαλιστική εταιρεία του φορτηγού.
Συνολικά, έχω διερευνήσει εκατοντάδες υποθέσεων με δεκάδες περιπτώσεις θανάτων από φωτιά, σε συνεργασία με κορυφαίους ιατροδικαστές, μεταξύ των οποίων ο αείμνηστος Καθηγητής Μιχαλοδημητράκης, τον οποίο τιμώ ως μέντορα και δάσκαλό μου.
Καμία υπόθεση δεν κατέρρευσε δικαστικά και ποτέ δεν κλήθηκα να απολογηθώ για πόρισμά μου.
Δεν τα αναφέρω για να εντυπωσιάσω κανέναν. Δεν γράφω όλα αυτά για να προκαλέσω ή να απαντήσω με οργή, αλλά για να αποκαταστήσω την αλήθεια με σεβασμό προς όσους με εμπιστεύθηκαν. Τα αναφέρω μην τυχόν και πιστέψει κανείς ότι όλα αυτά που ακούγονται και εντάθηκαν πάλι τελευταία – «απόφοιτος δημοτικού», «μαϊμού πραγματογνώμονας», «συνωμοσιολόγος» «κομπογιαννίτης» – έχουν κάποια βάση.
ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΕΜΠΩΝ
Στην υπόθεση των Τεμπών δεν ζήτησα να μπω.
-Με επέλεξαν οικογένειες νεκρών επιβατών. Και αυτή την εμπιστοσύνη την θεωρώ ιερή.
-Δεν μπήκα με τιμολόγιο. Δεν μπήκα για θέση, για αναγνωρισιμότητα, ούτε για παραγοντισμό.
-Μπήκα γιατί υπήρχαν άνθρωποι που πέθαναν χωρίς να προλάβουν να πουν τι συνέβη.
-Μπήκα γιατί υπήρξε εκδοχή που διέψευδε την πραγματικότητα που προσπαθούσαν να επιβάλουν..
-Μπήκα γιατί δουλειά μας είναι η αλήθεια – όχι η διαχείριση εντυπώσεων.
Η ΟΜΑΔΑ ΜΟΥ
Σε αυτή την έρευνα κανείς δεν προχωρά μόνος.
Η αλήθεια δεν αποδεικνύεται με γνώμες — αποδεικνύεται με επιστήμη.
Και η επιστήμη απαιτεί ανθρώπους που αντέχουν την ευθύνη.
Θέλω λοιπόν να αναφέρω επακριβώς τους συναδέλφους που συνυπογράφουν με εμένα, όχι με λόγια, αλλά με μετρήσεις, δεδομένα και επωνυμία:
Manos Papadakis
Καθηγητής Μαθηματικών Μοντέλων, ειδικός στην ανάλυση ήχου και εικόνας.
Η συμβολή του στην αποκωδικοποίηση των ηχητικών σημάτων, των θερμικών ακολουθιών και των δυναμικών της σύγκρουσης υπήρξε καθοριστική.
Εκεί όπου άλλοι «κοίταζαν», αυτός μέτρησε.
Federico Carasco
Επιστήμονας Πληροφορικής, Κυβερνοασφάλειας και Τεχνητής Νοημοσύνης.
Αυτός ήταν που εντόπισε, τεκμηρίωσε και απόδειξε τα ίχνη ψηφιακών διαγραφών, μεταγραφών και τροποποίησης αρχείων.
Χωρίς τις δικές του διαδικασίες η ψηφιακή συγκάλυψη θα είχε παραμείνει “αόρατη”.
Μάρκος Χρυσός
Χημικός Μηχανικός και πραγματογνώμονας Επικίνδυνων Φορτίων.
Ο άνθρωπος που με ακρίβεια και ψυχραιμία ανέδειξε τη συμπεριφορά των εύφλεκτων υλικών, τον τρόπο εξάπλωσης των πτητικών υδρογονανθράκων και τα δεδομένα θερμοκρασιακής καμπύλης. Ήταν αυτός που σύνδεσε τη χημεία με το συμβάν.
Nikos Douvras (μέχρι 2025)
Μηχανολόγος Μηχανικός – Μεταλλουργός.
Ερευνητής με δομημένη τεχνική κρίση, υπεύθυνος για τις αναλύσεις μεταλλικών παραμορφώσεων, θερμικών φορτίων και αστοχίας υλικών.
Εκεί όπου άλλοι είδαν “συντρίμμια”, εκείνος είδε απομαγνητοφώνηση της θερμικής ιστορίας του συμβάντος.
Faizal Khan
Καθηγητής Χημείας -ειδικός επί των εκρήξεων και εκρηκτικών μειγμάτων – Διεθνούς Κύρους.
Η συμβολή του στη μοντελοποίηση του θερμικού φορτίου και των δυναμικών καύσης ήταν καθοριστική.
Ο λόγος του μετράει παγκοσμίως.
_____________________________________
Σε έναν τόπο που η συκοφαντία είναι εύκολη και η σιωπή ασφαλής, εκείνοι επέλεξαν το αντίθετο: την ευθύνη.
Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι “βοηθοί». Δεν “συμμετείχαν». Συνυπέγραψαν.
Και το έκαναν επώνυμα, σε μια υπόθεση όπου το πιο εύκολο ήταν να κρυφτείς.
Προς όσους μας ή με συκοφαντούν:
Δεν σας κατηγορώ. Σας καταλαβαίνω.
Η αλήθεια, όταν δεν χωράει στο αφήγημα, προκαλεί φόβο, οργή, και αμήχανη ειρωνεία.
Αλλά όσο κι αν φωνάξετε, όσο κι αν επιτεθείτε, όσο κι αν δοκιμάσετε να μειώσετε πρόσωπα,
υπάρχει κάτι που δεν μπορείτε να αλλάξετε:
Η φωτιά λέει πάντα την αλήθεια.
Εμείς θα συνεχίσουμε με τεκμηρίωση, με αξιοπρέπεια, με καθαρό μέτωπο.
Όποιος θέλει να σταθεί δίπλα μας, καλώς ήλθε.
Όποιος θέλει να επιτεθεί, ας το κάνει στα ίσια, με στοιχεία.
Και προς όσους με αποκαλούν: «απόφοιτο δημοτικού» «μαϊμού πραγματογνώμονα» «κομπογιαννίτη» «συνωμοσιολόγο» κ.α.
Σας ενημερώνω ότι:
–Η σιωπή μου δεν είναι αδυναμία. Ήταν και είναι υπομονή.
-Εμείς ούτε απειλούμε, ούτε κατηγορούμε, ούτε στέλνουμε εξώδικα. Θα συνεχίσουμε να τιμούμε αυτούς που μας εμπιστεύτηκαν ζώντες και νεκρούς.
-Τη φωτιά, δεν την έμαθα από διαγράμματα και ασκήσεις επί χαρτιού .
Την έμαθα στο δέρμα μου, Στους πνεύμονές μου, Στα μάτια μου, στο σώμα μου-επί του πεδίου όπως όλοι οι άξιοι και τιμημένοι αξιωματικοί-υπαξιωματικοί και πυροσβέστες του Π.Σ. οι οποίοι προσβάλλονται καθημερινά με τον τρόπο αυτό.
«Δεν τη φοβάμαι τη φωτιά, κύριοι. Την γνωρίζω όπως με γνωρίζει κι εκείνη – με σεβασμό και αλήθεια. Γιατί την έμαθα στο πετσί μου επί του πεδίου και όχι επί χαρτιού, όπως όλοι αυτοί οι σχολιαστές του καναπέ…
«Αφιερώνω αυτό το κείμενο στους νεκρούς που κράτησα και κρατώ πάντα ζωντανούς στη μνήμη μου. Είμαι σίγουρος ότι αυτοί ξέρουν.»
Κοκοτσάκης Βασίλειος
Ειδικός πραγματογνώμονας σε
θέματα πυρκαγιών κ.λ.π.