Σήμερα, επί τέλους, η κυβέρνηση, δηλαδή ο Μητσοτάκης, κατανόησε ότι για να αποφύγει τα τρισχειρότερα πρέπει να αποδεχτεί να λουστεί τα χειρότερα μήπως και…. .
Και επέλεξε τα χειρότερα και ο …θεός/καιρός βοηθός. Για τον ίδιο!
Ξεκίνησαν λοιπόν οι εισαγγελείς να απαγγέλουν αυτά που πασιφανώς είχαν έτοιμα, από καιρό,στους φακέλους τους και άρχισαν να εκτελούνται οι συλλήψεις, με πρώτη πρώτη την λεβεντογέννα. Η συμπεριφορά του Ξυλούρη ενώπιον των μελών της Εθνικής Αντιπροσωπίας στην εξεταστική επιτροπή ήταν και το μήνυμα ότι δεν πάει άλλο.
Και έτσι αναγκάστηκε και ο Μητσοτάκης να καλέσει σε διάλογο τους αγρότες με τους δρόμους…κλειστούς.
Εδώ θα πρέπει να το καλοσκεφτούμε ότι οι βουλευτές μας πρέπει οπωσδήποτε να πήραν το μήνυμα των πανελλαδικών αγροτικών κινητοποιήσεων, που αυτό δεν ήταν μόνο το «φέρτε μας πίσω αυτά που μας κλέψατε» όπως θα επιχειρήσει να το περάσει ο Μητσοτάκης στο κάλεσμα του προς τους ξωμάχους της ζωής, αν αυτοί ανταποκριθούν στο κάλεσμα, είπαμε αν, και προσέλθουν στον διάλογο όπου προσκαλούνται για να συμμετάσχουν. Αλλά κάτι το πολύ σοβαρότερο διακυβεύεται. Αυτό το κάτι που είναι η ίδια η σωτηρία της διαχρονικά ίσως παραβιασμένης Δημοκρατίας μας από τα δυο κόμματα εξουσίας, συν ολίγον ΣΥΡΙΖΑ.
Η δυναμική σημερινή διαμαρτυρία των αγροτών ξεσκέπασε μια σήψη που σοβούσε από της μεταπολιτευτικής ιδρύσεως αυτής, και άρχισε να λειτουργεί δειλά δειλά αρχικά ως δέλεαρ προσέλκυσης ψηφοφόρων, και γιγαντώθηκε με αυτά που όλοι, και τα βρίσκουμε, και τα ζούμε, και τα βλέπουμε σήμερα μπροστά στα μάτια μας χωρίς ουδείς «εξ αυτών» να δύναται, αμφισβητώντας τα, να καλύψει το μέγεθος αυτών.
Είναι,λοιπόν, αυτή η σήψη που σοβούσε δεκαετίες μεταξύ αυτών του «εκλέγεσθαι» και αυτών του «εκλέγειν» δηλαδή όλοι μας
Είθε λοιπόν η σημερινή αγωνιστική κινητοποίηση των «ξωμάχων» της αγροτιάς να γίνει η αιτία της πάταξης αυτών των αποστημάτων που επί τέλους άνοιξαν, μετά από τις τόσες περασμένες δεκαετίας που κατάτρωγαν τις σάρκες της Δημοκρατίας μας, χωρίς να μπορεί ο απλός πολιτης να αντιδράσει.
Ας ευχηθούμε λοιπόν, όλοι, αυτός ο αγώνας της αγροτιάς να λειτουργήσει ως ένα «μπούμερανγκ» κατα της διαφθοράς που μέχρι ακόμα και τώρα, μας μαστίζει, με την αμέριστη συμβολή, και ανεμπόδιστη μεσολάβηση της Δικαιοσύνης.
Μία πρώτη γεύση πάνω στο τελευταίο, είθε να ζήσουμε μετά μια εβδομάδα περίπου στην Λάρισα με την επανάληψη εκείνης της πρώτης δίκης, αυτής, για το τι συνέβη στα Τέμπη, και ποιος παρεμβάλλεται κωλυσιεργώντας αυτήν.