Τρίτα Χριστούγεννα χωρίς το «Μαζί»
Παραμονή Χριστουγέννων 2025.
Ως Τεχνικός Σύμβουλος των οικογενειών των θυμάτων των Τεμπών δεν μπορώ να ευχηθώ έτσι απλά όπως επιβάλλει το έθιμο.
Όταν η αλήθεια παραμένει μπαζωμένη και το Δίκαιο απαίτηση, οι ευχές μετατρέπονται σε υποκρισία.
Είναι τα τρίτα Χριστούγεννα που δεκάδες οικογένειες ζουν με άδειες καρέκλες και σιωπηλά σπίτια και περισσότερα ερωτήματα.
Είναι τα τρίτα Χριστούγεννα που η δικογραφία των Τεμπών έκλεισε κολοβή, χωρίς κατηγορίες για εμπρησμό, χωρίς τους πραγματικούς υπεύθυνους στο εδώλιο, χωρίς απαντήσεις για το πώς και γιατί χάθηκαν τόσες ζωές.
Βλέπουμε ένα σύστημα εξουσίας συμπαγές, Επιτελικά οργανωμένο και αμείλικτο να επιτίθεται συντονισμένα στην γυναίκα που εκανε τηνυπόθεση γνωστη παγκόσμια…
Όχι επειδή κάνει λάθος.Οχι επειδή μιλά,αλλά επειδή συνεχίζει παρά τις “προειδοποιήσεις”
Επειδή αρνήθηκε τον ρόλο της «πειθαρχημένης κατά τα δικά τους πρότυπα μάνας» και επέλεξε αντι να προκαλεί τον οίκτο , να γίνει φωνή, μνήμη και κατηγορία δηλ. ο εφιάλτης τους….
Και αυτό δεν της το συγχωρούν.
Αυτά τα Χριστούγεννα, η Ελλάδα δεν γιορτάζει. Υπομένει.
Υπομένει στα ράφια των Super Market, όπου η αξιοπρέπεια μετριέται σε κέρματα.
Υπομένει στα χωράφια, όπου αγρότες εγκαταλελειμμένοι από το κράτος και λεηλατημένοι από ΟΠΕΚΕΠΕ και ΕΛΓΑ, βλέπουν μόνο σκοτάδι κι οχι φώς….και διδάσκουν ήθος και αξιοπρέπεια στους δρόμους..
Υπομένει στις περιφέρειες, όπου οι εκπρόσωποι της εξουσίας φέτος δεν θα πάνε έστω και μεταμφιεσμένοι για να ξεγελάσουν τον χρόνο και τους Πολίτες , γιατί ξέρουν ότι ο κόσμος θυμάται και δεν συγχωρεί.
Όμως η υπομονή τελειώνει.
Λίγο πριν το 2026, αχνοφαίνεται μια γραμμή που χαράσσεται σταθερά και καθαρά.Που την χαράσει ο κόσμος… Ντρέτα(Ισια κι παληκαρίσια)
Ανάμεσα στη Συγκάλυψη και την Αλήθεια.
Ανάμεσα στη σιωπή και τη φωνή.
Ανάμεσα σε όσους διαχειρίζονται την εξουσία και σε όσους δεν έχουν πια τίποτα να χάσουν που είναι οι πολλοί.
Κι εγώ τι να ευχηθώ;
Όχι. Δεν εύχομαι. Ελπίζω…
Το 2026 να είναι η χρονιά που η Αλήθεια θα επιβληθεί, όχι γιατί θα παραχωρηθεί χωρίς οξυγόνο,, αλλά γιατί θα κατακτηθεί..
Η χρονιά που η Δικαιοσύνη θα πάψει να λειτουργεί επιλεκτικά., και θα απονέμεται το δίκαιο….
Η χρονιά που κανένας νεκρός δεν θα αντιμετωπίζεται ως παράπλευρη απώλεια ενός “ανθρώπινου λάθους”
Συνεχίζουμε…να διεκδικούμε & να ελπίζουμε
Όχι από πείσμα…αλλά από χρέος.
Για αυτούς που λείπουν.Για όσους μένουν.