Το καλύτερο τυρί στον κόσμο είναι το ελληνικό,
με την Ιταλία να βρίσκεται στη δεύτερη θέση, κατατάσσοντας τρία ακόμη εξαιρετικά τυριά στην πρώτη δεκάδα του TasteAtlas.
Σε μια κατάταξη που αντικατοπτρίζει τις παγκόσμιες γεύσεις και όχι τις απόλυτες αλήθειες, η διεθνής γαστρονομική πλατφόρμα κατατάσσει την Γραβιέρα της Νάξου (Graviera di Naxou) και, αμέσως μετά, την Parmigiano Reggiano.
Το καλύτερο τυρί στον κόσμο; Στην Ελλάδα!
Η απάντηση που δίνει η τεράστια κοινότητα του TasteAtlas —μιας διεθνούς ψηφιακής πλατφόρμας αφιερωμένης στην παραδοσιακή κουζίνα και τα τυπικά προϊόντα από όλο τον κόσμο που λειτουργεί ως ένα είδος ψηφιακού γαστρονομικού άτλαντα— δείχνει σήμερα την Ελλάδα.
Στην κορυφή της κατάταξης «100 κορυφαία τυριά στον κόσμο» βρίσκεται η Γραβιέρα Νάξου , μια κυκλαδίτικη σπεσιαλιτέ που καταφέρνει να αντέξει έναντι των ιστορικά κυρίαρχων Γάλλων και Ιταλών ανταγωνιστών.
Η Ιταλία, ωστόσο, δεν μένει άπραγη: καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση με την Παρμεζάνα Ρετζιάνο, ένα από τα πιο σταθερά, έγκυρα και αναγνωρίσιμα σύμβολα της γαστρονομικής μας κληρονομιάς.
Το βάθρο συμπληρώνει το Queijo de Azeitão , μια πορτογαλική σπεσιαλιτέ που παρασκευάζεται από ωμό πρόβειο γάλα. Παρακάτω παρατίθενται τα χαρακτηριστικά αυτών των τυριών και η δεκάδα κορυφαία.
Πρώτη Θέση: Γραβιέρα Νάξου
Όπως αναφέρθηκε, η γραβιέρα Νάξου έρχεται πρώτη. Παρασκευάζεται στο νησί της Νάξου, στην καρδιά των Κυκλάδων, και είναι ένα σκληρό τυρί που εκφράζει μια ισχυρή και αναγνωρίσιμη εδαφική ταυτότητα.
Παρασκευάζεται με παστεριωμένο αγελαδινό γάλα – ένα μοναδικό χαρακτηριστικό μεταξύ των ελληνικών τυριών – ή με μείγμα πρόβειου γάλακτος εμπλουτισμένου με έως και 20% κατσικίσιο γάλα.
Η διαδικασία ωρίμανσης του δίνει μια συμπαγή και λεία κρούστα, ένα ομοιόμορφο απαλό κίτρινο χρώμα, ενώ το εσωτερικό είναι σφιχτό αλλά ευχάριστα ελαστικό.
Σύμφωνα με την κοινότητα TasteAtlas, το δυνατό του σημείο είναι το αρωματικό του προφίλ: μια φρέσκια, ισορροπημένη και ελαφρώς γλυκιά γεύση, ικανή να είναι έντονη χωρίς ποτέ να είναι υπερβολική.
Αυτή η αρμονία το καθιστά εξαιρετικά ευέλικτο στην κουζίνα. Μπορεί να καταναλωθεί σκέτο, σε φέτες, τηγανητό για να αποκτήσει μια χρυσαφένια κρούστα ή τριμμένο για να ενισχύσει τα ζεστά πιάτα, από παραδοσιακά ελληνικά πιάτα μέχρι πιο σύγχρονες συνταγές.
Δεύτερη θέση: Παρμεζάνα Ρετζιάνο -Parmigiano Reggiano
Το Parmigiano Reggiano έρχεται δεύτερο με μικρή διαφορά. Ένα σκληρό τυρί με χαρακτηριστική κοκκώδη υφή, που απελευθερώνει ένα σύνθετο και συνεχώς εξελισσόμενο αρωματικό προφίλ: από τις γαλακτικές και βουτυρώδεις νότες των νεότερων ηλικιών μέχρι τις νότες αποξηραμένων φρούτων, μπαχαρικών και ουμάμι που αναδύονται καθώς περνούν οι μήνες.
Η παραγωγή του υπόκειται σε αυστηρούς κανονισμούς και περιορίζεται σε μια σαφώς καθορισμένη περιοχή μεταξύ Εμίλια και Λομβαρδίας, όπου το γάλα, το κλίμα και η παραδοσιακή τεχνογνωσία συνδυάζονται για να δημιουργήσουν ένα μοναδικό προϊόν.
Με εκατομμύρια ροδέλες που παράγονται κάθε χρόνο, η Παρμεζάνα Ρετζιάνο είναι ένας από τους πυλώνες της ιταλικής γαλακτοκομικής βιομηχανίας και ένα απόλυτο παγκόσμιο σημείο αναφοράς.
Μια επιτυχία χτισμένη σε αιώνες παράδοσης, ακόμη και αν οι μεσαιωνικές του καταβολές παραμένουν εν μέρει καλυμμένες από ιστορικές σκιές που τροφοδοτούν τη γοητεία του.
Τρίτη θέση: Τυρί Αζεϊτάο -Queijo de Azeitão
Το βάθρο συμπληρώνει το Queijo de Azeitão, μια εκλεπτυσμένη πορτογαλική σπεσιαλιτέ φτιαγμένη από ωμό πρόβειο γάλα, που δημιουργήθηκε τον 19ο αιώνα και τώρα αποτελεί πραγματικό εθνικό γαστρονομικό σύμβολο.
Παράγεται στην περιοχή του Σετούμπαλ – περίπου 50 χλμ. νότια της Λισαβόνας – σύμφωνα με παραδοσιακές μεθόδους που περιλαμβάνουν τη χρήση φυτικής πυτιάς από αγκινάρες και διακρίνεται για την εξαιρετικά απαλή και κρεμώδη υφή του.
Το αισθητηριακό του προφίλ είναι έντονο και περιβάλλει, με μια ευχάριστη, ελαφρώς όξινη νότα που εξισορροπεί τον πλούτο του πρόβειου γάλακτος.
Παραδοσιακά, τρώγεται κόβοντας το δέρμα και αφαιρώντας την πάστα με ένα κουτάλι, απλώνεται σε ψωμί ή σερβίρεται με αρωματικά λευκά κρασιά και αποξηραμένα φρούτα, που ενισχύουν την πολυπλοκότητά του.
Τέταρτη Θέση: Μπάφαλο Μοτσαρέλα από την Καμπανία – Mozzarella di Bufala Campana
Ακριβώς από το βάθρο, στην τέταρτη θέση, βρίσκεται η Mozzarella di Bufala Campana, σύμβολο φρεσκάδας και ιταλικής γαλακτοκομικής αριστείας.
Παράγεται αποκλειστικά με πλήρες γάλα από ιταλικά μεσογειακά βουβάλια και προστατεύεται από αυστηρή προδιαγραφή DOP (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης), και προέρχεται από μια περιορισμένη περιοχή που περιλαμβάνει την Καμπανία, το Λάτσιο, την Απουλία και το Μολίζε.
Ξεχωρίζει για το ελαστικό, τεντωμένο τυρόπηγμα, την λεία, γυαλιστερή επιφάνεια και το χαρακτηριστικό ελαφρώς ινώδες κέντρο, το οποίο απελευθερώνει έναν γαλακτώδη ορό γάλακτος όταν κόβεται.
Διατροφικά, είναι πλούσια σε πρωτείνες υψηλής βιολογικής αξίας και ασβέστιο, ενώ προσφέρει επίσης μια πλούσια και ελαφρώς όξινη γεύση.
Ευέλικτη, είναι το αστέρι εμβληματικών ορεκτικών όπως το Caprese, αλλά βρίσκει την καλύτερη έκφρασή της και όταν τρώγεται σκέτο, φρεσκοστραγγισμένο, όταν η φρεσκάδα και το άρωμά της φτάνουν στην ιδανική ισορροπία.
Πέμπτη θέση: Κρητική Γραβιέρα
Την πεντάδα συμπληρώνει ένα άλλο ελληνικό τυρί, η Κρητική Γραβιέρα, μια από τις πιο αντιπροσωπευτικές εκφράσεις της τυροκομικής παράδοσης του νησιού.
Παρασκευάζεται από πρόβειο γάλα ή από μείγμα πρόβειου και κατσικίσιου γάλακτος, σύμφωνα με τις παραδοσιακές πρακτικές που έχουν μεταδοθεί στο χρόνο, και παλαιώνεται για να καθορίσει τη δομή και τον χαρακτήρα του.
Το τυρί είναι συμπαγές και ομοιόμορφο, με ανοιχτόχρωμο χρώμα, που τείνει προς το αχυροκίτρινο, ενώ το αρωματικό προφίλ είναι ισορροπημένο και αρμονικό: μια διακριτικά γλυκιά γεύση, εμπλουτισμένη με νότες αποξηραμένων φρούτων και λιωμένου βουτύρου που εντείνονται με την παλαίωση.
Στην Ελλάδα, είναι ένα από τα πιο δημοφιλή τυριά μετά τη φέτα, που εκτιμάται τόσο ως επιτραπέζιο τυρί όσο και στη μαγειρική, και τα τελευταία χρόνια κερδίζει ολοένα και μεγαλύτερο κοινό, ακόμη και εκτός Ελλάδας, χάρη στην ευελιξία και τον προσιτό χαρακτήρα του.
Από την έκτη στη δέκατη θέση:
Η κατάταξη συνεχίζει να αναδεικνύει την ευρωπαϊκή γαλακτοκομική αριστεία, με προϊόντα βαθιά ριζωμένα στις αντίστοιχες περιοχές και παραδόσεις τους. Ιδού.
6. Queijo Serra da Estrela (Πορτογαλία)
Θεωρείται το πιο διάσημο πορτογαλικό τυρί, παρασκευάζεται με ωμό πρόβειο γάλα και πυτιά από γαϊδουράγκαθο. Η υφή είναι εξαιρετικά κρεμώδης και η γεύση έντονη, ποώδης και επίμονη, καρπός των ορεινών βοσκοτόπων της Serra da Estrela.
7. Pecorino Sardo (Ιταλία)
Έκφραση της ποιμενικής κληρονομιάς της Σαρδηνίας, παρασκευάζεται από πρόβειο γάλα και υπάρχει σε διάφορες εκδοχές, από φρέσκο έως ώριμο. Η γεύση κυμαίνεται από λεπτή έως έντονη και πικάντικη, καθιστώντας το βασικό συστατικό τόσο στο τραπέζι όσο και στην κουζίνα.
8. Burrata (Ιταλία)
Μια σπεσιαλιτέ τεντωμένου τυριού από την Απουλία, διακρίνεται από το περίβλημα μοτσαρέλας που περικλείει μια κρεμώδη καρδιά στρατσατέλας και κρέμας. Σύμβολο της γαλακτοκομικής αφθονίας και φρεσκάδας, απολαμβάνεται καλύτερα σκέτο, μέσα σε λίγες ώρες από την παραγωγή.
9. Κεφαλογραβιέρα (Ελλάδα)
Σκληρό τυρί φτιαγμένο από πρόβειο ή μικτό γάλα αιγοπροβάτων, πιο γευστικό και δομημένο από την παραδοσιακή γραβιέρα. Εξαιρετικό ως επιτραπέζιο τυρί, χρησιμοποιείται επίσης ευρέως τηγανητό ή τριμμένο στην παραδοσιακή ελληνική κουζίνα.
10. Saint-Félicien (Γαλλία)
Με καταγωγή από την περιοχή του Ροδανού-Άλπεων, είναι ένα μαλακό, κρεμώδες, με ανθισμένη κρούστα τυρί φτιαγμένο από αγελαδινό γάλα. Η γεύση είναι λεπτή αλλά και σύνθετη, με γαλακτικές και ελαφρώς όξινες νότες που εντείνονται με την παλαίωση.
Μια σημαντική διευκρίνιση:
Η κατάταξη δεν είναι αποτέλεσμα της ετυμηγορίας κριτικών ή ειδικών του κλάδου, αλλά διαμορφώνεται από τη συμβολή ενός παγκόσμιου κοινού ενθουσιωδών: εκατομμυρίων χρηστών που ψηφίζουν αφού δοκιμάσουν προϊόντα από όλο τον κόσμο.
Το σύστημα αξιολόγησης, τονίζει για άλλη μια φορά το TasteAtlas, έχει σχεδιαστεί για να μειώνει τη συχνότητα των μεροληπτικών ψήφων και των εκρήξεων γαστρονομικού πατριωτισμού και, ως εκ τούτου, δεν παρέχει μια οριστική αλήθεια για την ποιότητα, αλλά μια αξιόπιστη και ενημερωμένη εικόνα των σύγχρονων γεύσεων.
Corriere Della Sera
—