Η Κύπρος αλλά και η Ελλάδα, για πρώτη φορά με τόση ένταση και βαριές συνέπειες, βρίσκονται στο επίκεντρο μιας πολεμικής σύγκρουσης
Πρώτη προτεραιότητα σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, είναι η Ελλάδα να ανταποκριθεί στο αίτημα της Κύπρου για στήριξη της άμυνας και της ασφάλειας των πολιτών της απέναντι στις ιρανικές επιθέσεις.
Όσοι όμως, λένε σήμερα μεγάλα λόγια για τον ελληνισμό θα πρέπει να αναλογιστούν αν η ασφάλειά του, τα συμφέροντα και οι αξίες του υπηρετούνται με το να πρωτοστατεί σε μέτωπα πολέμου αναζητώντας προστάτες ή σε σχήματα ειρήνης, οικοδομώντας συμμαχίες.
Η Ελλάδα, όπως και η Κύπρος, δεν έχουν κανένα λόγο να γίνονται μέρος αυτού του πολέμου που διεξάγεται απροκάλυπτα, με κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, με βασικό στόχο τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών του Ιράν και προφανώς όχι τη δημοκρατία στη πολύπαθη χώρα.
Το δε Ηνωμένο Βασίλειο οφείλει να δώσει εξηγήσεις για την εμπλοκή
– και μάλιστα απροειδοποίητα – της Βρετανικής βάσης της Κύπρου στις Αμερικανικές επιχειρήσεις θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια του νησιού.
Την ίδια στιγμή τεράστιες είναι και οι ευθύνες της ηγεσίας της ΕΕ που παρακολουθεί αμήχανα τις εξελίξεις χωρίς να έχει κάνει τίποτα για διπλωματική λύση στο ζήτημα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.
Με την απαράδεκτη στάση της αποδεικνύει ότι όλες οι κατά καιρούς μεγάλες διακηρύξεις περί κοινής ευρωπαϊκής άμυνας αποτελούν λόγια του αέρα, ιδίως δε όταν δεν πρόκειται για την Ουκρανία αλλά για τη Κύπρο.