Το Ιράν αντιλαμβάνεται τα κράτη του Κόλπου ως εύκολους στόχους
οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν μέχρι στιγμής αποτρέψει το Ιράν μέσω της αποδεδειγμένης αξιοπρέπειάς τους και το Ιράν δεν θέλει να διακινδυνεύσει η Τουρκία να ζητήσει την παρέμβαση των συμμάχων της στο ΝΑΤΟ ή/και του Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο.
Το Ιράν έχει επιτεθεί σε αμερικανικές βάσεις στις χώρες του Κόλπου με το πρόσχημα ότι χρησιμοποιήθηκαν σε κάποιο βαθμό από τις ΗΠΑ στην κοινή εκστρατεία τους με το Ισραήλ εναντίον του Ιράν. Με βάση αυτό το κριτήριο, ωστόσο, είναι αξιοσημείωτο ότι το Ιράν δεν έχει επιτεθεί στις δύο αμερικανικές βάσεις στην Τουρκία: την αεροπορική του βάση στο Ιντσιρλίκ και τη βάση ραντάρ στο Κιουρετζίκ.
Η Τουρκία συνορεύει άμεσα με το Ιράν, άλλωστε, σε αντίθεση με τα αραβικά βασίλεια στην άλλη πλευρά του Κόλπου ή κοντά στην περίπτωση του Κουβέιτ.
Θα μπορούσε κανείς, επομένως, να αναμένει ότι το Ιράν θα είχε χτυπήσει τις αμερικανικές βάσεις εκεί μέχρι τώρα. Να γιατί δεν το έχει κάνει:
———-
1. Τα κράτη του Κόλπου είναι εύκολοι στόχοι, πολύ ευάλωτα και χαμηλού κινδύνου
Το Ιράν πιστεύει ότι τα κράτη του Κόλπου δεν είναι ούτε κατά διάνοια τόσο προετοιμασμένα για πόλεμο όσο η Τουρκία, ότι οι οικονομίες τους μπορούν να καταστραφούν μόνο από επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ότι η έλλειψη στρατιωτικής εμπειρίας στις ένοπλες δυνάμεις τους, εκτός από το ότι ορισμένες από αυτές μάχονται τους Χούθι, σημαίνει ότι το Ιράν δεν πιστεύει ότι θα μπορούσαν να αντιδράσουν τόσο σημαντικά.
Υπάρχει επίσης πολύ μεγαλύτερη και χειρότερη αμοιβαία εχθρότητα μεταξύ τους, ειδικά δεδομένου ότι το Ιράν πιστεύει ότι διώκουν επίσης τις σιιτικές πεποιθήσεις του, από ό,τι μεταξύ Ιράν και Τουρκίας.
Παρ ‘όλα αυτά, οι προαναφερθέντες υπολογισμοί ενδέχεται να είναι λανθασμένοι και να επιστρέψουν στο έλεος του Ιράν, ανάλογα με την εξέλιξη της σύγκρουσής του με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Για παράδειγμα, εάν η αεράμυνα του Ιράν καταστραφεί από αυτά τα δύο, τότε ένα, μερικά ή όλα τα κράτη του Κόλπου στα οποία επιτέθηκε ενδέχεται μονομερώς ή σε συνασπισμό μεταξύ τους (ακόμα κι αν κάποια δεν το κάνουν) να πραγματοποιήσουν βομβαρδισμούς στο Ιράν με μεγάλη δημοσιότητα για εκδίκηση.
Αυτός θα ήταν ένας ταπεινωτικός τρόπος για να τερματιστεί ο πόλεμος εάν το Ιράν ηττηθεί σύντομα μετά, ακόμη και αν δεν παραδοθεί επίσημα.
2. Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν αποδείξει την αξιοπρέπειά τους
Όποια και αν είναι η γνώμη κάποιου για την εσωτερική ή/και εξωτερική πολιτική της Τουρκίας, θα ήταν ανέντιμο να αρνηθεί κανείς πόσο ισχυρές είναι οι ένοπλες δυνάμεις της μετά από χρόνια μάχης εναντίον των πλέον ηττημένων Σύριων Κούρδων , οι οποίοι κάποτε είχαν αναπτύξει τις δικές τους ανεπίσημες ένοπλες δυνάμεις στην κορυφή της δύναμής τους.
Η Τουρκία έχει επίσης εμπειρία στην καταπολέμηση των δυνάμεων του στρατηγού Χαφτάρ στη Λιβύη και, θεωρητικά, εναντίον της Αρμενίας κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης του Καραμπάχ το 2020.
Αυτές οι αναπτύξεις βοήθησαν τις ένοπλες δυνάμεις της να τελειοποιήσουν και τις δεξιότητές τους στον πόλεμο με μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Επομένως, η Τουρκία είναι σε θέση να αποτρέψει το Ιράν μόνο μέσω της αποδεδειγμένης δύναμής της, και αν προκληθεί, θα μπορούσε να εισβάλει στο Ιράν όπως ακριβώς έκανε το Ιράκ και έτσι να θέσει τις ένοπλες δυνάμεις της στο δίλημμα είτε να τις αφήσει να περάσουν είτε να συγκεντρωθούν στο πεδίο για να τους σταματήσουν, με κίνδυνο να γίνουν εύκολοι στόχοι για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Το Ιράν ήδη αγωνίζεται να αντέξει την αεροπορική επίθεση αυτών των δύο, επομένως ακόμη και οι πιο θαρραλέες, πρόσφατα αποκεντρωμένες μονάδες του IRGC θα μπορούσαν εύλογα να το σκεφτούν δύο φορές πριν στοχοποιήσουν την Τουρκία και το ρισκάρουν.
3. Η ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και η συμμαχία της με το Αζερμπαϊτζάν αποτρέπουν το Ιράν
Ακόμα κι αν το Ιράν ως κράτος ή μία από τις αποκεντρωμένες μονάδες του IRGC υποτίμησε την τρομερή ισχύ των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και επίσης σε ξεχωριστή συμμαχία με το Αζερμπαϊτζάν, επομένως η στόχευση των αμερικανικών βάσεων εκεί θα διακινδύνευε την μαζική επέκταση του πολέμου.
Η Τουρκία θα μπορούσε να ζητήσει βοήθεια βάσει του Άρθρου 5, την οποία θα μπορούσαν να παράσχουν ορισμένα από τα ευρωπαϊκά μέλη του μπλοκ με την προσδοκία ότι η Τουρκία θα τους βοηθήσει στην πολιτική φαντασίωση μιας ρωσικής εισβολής, αλλά όλη αυτή η βοήθεια θα γινόταν εις βάρος της Ουκρανίας.
Όσον αφορά την αζερική οπτική γωνία, οι Αζέροι αποτελούν την πλειοψηφία του Βόρειου Ιράν, και υπάρχουν περισσότεροι από αυτούς εκεί από ό,τι στο ίδιο το Αζερμπαϊτζάν.
Το Αζερμπαϊτζάν θα μπορούσε επομένως να παρέμβει με την Τουρκία σε αυτό που ορισμένοι θεωρούν «Νότιο Αζερμπαϊτζάν».
Ακόμα κι αν καμία από τις δύο δεν εισβάλει, τουλάχιστον όχι αμέσως, θα μπορούσε να πυροδοτήσει αυτονομιστικές αναταραχές για σκοπούς « βαλκανοποίησης » και για να αποδυναμώσει περαιτέρω τη χώρα εν μέσω αμερικανο-ισραηλινών επιθέσεων.
Η εμπλοκή του ΝΑΤΟ ή/και του Αζερμπαϊτζάν μέσω της Τουρκίας θα μπορούσε επομένως να αποδειχθεί υπερβολική για το Ιράν.
———-
Με απλά λόγια, τα κράτη του Κόλπου θεωρούνται από το Ιράν συλλογικά πολύ πιο αδύναμα από την ίδια την Τουρκία, ενώ είναι ασύγκριτα πιο ευάλωτα σε μαζική αποσταθεροποίηση ακόμη και από επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο το Ιράν επιτέθηκε σε αυτά και όχι στην Τουρκία, παρά το γεγονός ότι όλες φιλοξενούν αμερικανικές βάσεις.
Πιθανότατα γνωρίζει επίσης πόσο ισχυρές είναι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και δεν θέλει να τα βάλει με αυτές, πόσο μάλλον με τους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ ή/και το Αζερμπαϊτζάν, των οποίων η άμεση εμπλοκή θα μπορούσε να οδηγήσει στην ταχεία ήττα του Ιράν.
(Σημείωση: Το Echedoros.blog δημοσιεύει κείμενα του Andrew Korybko κατόπιν επικοινωνίας με τον γεωπολιτικό αναλυτή)