Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναπτύσσουν το μεγαλύτερο μέρος των νεότερων πυραύλων κρουζ μεγάλου βεληνεκούς σε έναν πόλεμο με το Ιράν
γεγονός που αντιπροσωπεύει μια επικίνδυνη κλιμάκωση καθώς η σύγκρουση εισέρχεται σε μια πιο επικίνδυνη και απαιτητική σε πόρους φάση.
Ανάπτυξη αμερικανικών πυραύλων στο Ιράν
Σύμφωνα με αξιωματούχους που γνωρίζουν το θέμα και μίλησαν στο Bloomberg, η Ουάσινγκτον έχει αρχίσει να αναδιανέμει το απόθεμά της σε πυραύλους JASSM-ER, αξιοποιώντας σε μεγάλο βαθμό τα αποθέματα που είχαν προηγουμένως διατεθεί σε άλλα στρατηγικά θέατρα επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένου του Ειρηνικού.
Στρατηγική μετατόπιση: κατανομή της πλειονότητας των αποθεμάτων πυραύλων
Αυτή η απόφαση αντικατοπτρίζει μια σημαντική στρατηγική μετατόπιση στη στρατιωτική στάση των ΗΠΑ. Από το προπολεμικό απόθεμα των περίπου 2.300 πυραύλων JASSM-ER, μόνο περίπου 425 θα παραμείνουν παγκοσμίως διαθέσιμοι μετά την τρέχουσα αναδιάταξη. Επιπλέον 75 πύραυλοι φέρεται να είναι άχρηστοι λόγω τεχνικών προβλημάτων.
Ο πύραυλος, ικανός να πλήξει στόχους σε απόσταση μεγαλύτερη των 600 μιλίων, έχει γίνει ακρογωνιαίος λίθος των αμερικανικών επιχειρήσεων, επιτρέποντας στις δυνάμεις να εμπλέκονται σε στόχους ελαχιστοποιώντας παράλληλα την έκθεσή τους στην ιρανική αεράμυνα.
Σχεδόν τα δύο τρίτα των πυραύλων του Jassim, τόσο μεγάλου όσο και μικρού βεληνεκούς, διατέθηκαν στον πόλεμο με το Ιράν, επιβεβαιώνοντας το μέγεθος αυτής της εκστρατείας.
Τα υψηλά ποσοστά κατανάλωσης εγείρουν μακροπρόθεσμες ανησυχίες
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι αμερικανικές δυνάμεις είχαν ήδη καταναλώσει περισσότερους από 1.000 πυραύλους JASSM-ER κατά τις πρώτες τέσσερις εβδομάδες των επιχειρήσεων. Αυτός ο ρυθμός χρήσης υπογραμμίζει τις αυξανόμενες ανησυχίες σχετικά με τη βιωσιμότητα αυτών των συστημάτων.
Η αναβάθμιση αυτών των προηγμένων συστημάτων θα μπορούσε να διαρκέσει χρόνια με τα τρέχοντα επίπεδα παραγωγής.
Η Lockheed Martin αναμένεται να παράγει περίπου 396 μονάδες το 2026, με δυνατότητα επέκτασης σε 860 μονάδες ετησίως εάν οι γραμμές παραγωγής λειτουργήσουν σε πλήρη δυναμικότητα.
Η ραγδαία εξάντληση των πυρομαχικών ακριβείας έχει αναζωπυρώσει τη συζήτηση στους αμυντικούς κύκλους σχετικά με την ετοιμότητα των δυνάμεων να αντιμετωπίσουν πιθανές συγκρούσεις με πιο τεχνολογικά προηγμένους αντιπάλους.
Εξισορρόπηση κινδύνων και δυνατοτήτων σε πολεμικές επιχειρήσεις
Η εξάρτηση από πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς με δυνατότητα stealth αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη στρατηγική των ΗΠΑ που στοχεύει στη μείωση των κινδύνων για το προσωπικό. Ωστόσο, οι πρόσφατες εξελίξεις στο πεδίο της μάχης δείχνουν ότι αυτά τα μέτρα δεν έχουν εξαλείψει τους επιχειρησιακούς κινδύνους.
Αναφορές δείχνουν ότι οι ιρανικές δυνάμεις κατέρριψαν ένα αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος F-15E, ακολουθούμενο από την απώλεια ενός αεροσκάφους A-10 και ζημιές σε ελικόπτερα έρευνας και διάσωσης. Το Ιράν φέρεται επίσης να κατέστρεψε περισσότερα από δώδεκα μη επανδρωμένα αεροσκάφη MQ-9 κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.
Αυτά τα περιστατικά δείχνουν ότι παρά τους προηγούμενους ισχυρισμούς για αποδυνάμωση της ιρανικής αεράμυνας, το απειλητικό περιβάλλον παραμένει ενεργό και αμφισβητούμενο.
Η επέκταση της αεροπορικής εκστρατείας υποδηλώνει μια τακτική εξέλιξη
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αρχίσει να αναπτύσσουν παλαιότερα στρατηγικά βομβαρδιστικά, όπως το B-52 Stratofortress, πάνω από τον ιρανικό εναέριο χώρο, σηματοδοτώντας μια στροφή προς τη χρήση πιο συμβατικών και λιγότερο δαπανηρών πυρομαχικών.
Στρατιωτικοί αξιωματούχοι ανέφεραν ότι η καταστροφή τμημάτων του δικτύου αεράμυνας του Ιράν έχει επιτρέψει τη χρήση λιγότερο δαπανηρών βομβών ακριβείας, μειώνοντας την εξάρτηση από δαπανηρά όπλα μεγάλου βεληνεκούς.
Οι αναλυτές σημειώνουν ότι ο χρόνος αυτής της αλλαγής εγείρει ερωτήματα σχετικά με την πραγματική ασφάλεια του εναέριου χώρου και κατά πόσον η προηγούμενη εξάρτηση από πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς αντανακλούσε τους συνεχιζόμενους επιχειρησιακούς κινδύνους.
Η πίεση στην αντιπυραυλική άμυνα εντείνει τη σύγκρουση
Η κλίμακα των αντιποίνων του Ιράν περιπλέκει περαιτέρω το πεδίο της μάχης. Περιφερειακές αναφορές δείχνουν ότι η Τεχεράνη έχει εκτοξεύσει περισσότερους από 1.600 βαλλιστικούς πυραύλους και περίπου 4.000 πυραύλους κρουζ από την έναρξη του πολέμου.
Η άμυνα κατά αυτού του τεράστιου αριθμού πυραύλων ασκεί τεράστια πίεση στα συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ και των συμμάχων. Η αναχαίτιση μόνο των βαλλιστικών απειλών θα μπορούσε να απαιτήσει περισσότερους από 3.200 πυραύλους αναχαίτισης.
Οι περιορισμοί στην παραγωγή καθιστούν το έργο πιο δύσκολο. Ενώ η παραγωγή πυραύλων αναχαίτισης Patriot PAC-3 είναι σήμερα περίπου 650 μονάδες ετησίως, βρίσκονται σε εξέλιξη σχέδια για την αύξηση της παραγωγής σε 2.000 μονάδες ετησίως έως το 2030.
Ασαφείς στόχοι καθώς η σύγκρουση εντείνεται
Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υπαινίχθηκε κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων, δηλώνοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εντείνουν τις επιθέσεις τις επόμενες εβδομάδες. Ωστόσο, η κυβέρνηση δεν καθόρισε με σαφήνεια την επόμενη φάση της εκστρατείας ή τους απώτερους στόχους της.
Συνεχίζονται οι εικασίες σχετικά με πιθανές επιχειρήσεις που στοχεύουν ζωτικές ιρανικές υποδομές, συμπεριλαμβανομένων κόμβων εξαγωγής πετρελαίου όπως το νησί Χαργκ.
Εν τω μεταξύ, η αυξημένη ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων πεζοναυτών και αλεξιπτωτιστών, υποδηλώνει προετοιμασίες για ένα ευρύτερο φάσμα απρόβλεπτων περιστατικών.
Η κλιμάκωση έχει στρατηγικό κόστος
Η εκτεταμένη ανάπτυξη των πυραύλων Jassim-ER υπογραμμίζει την ένταση του πολέμου με το Ιράν και τη δέσμευση της Ουάσινγκτον να διατηρήσει την επιχειρησιακή της δυναμική.
Αυτή η στρατηγική περιλαμβάνει θεμελιώδεις συμβιβασμούς. Ενώ τα όπλα ακριβείας μεγάλου βεληνεκούς μειώνουν τους άμεσους κινδύνους για το προσωπικό, η ταχεία εξάντλησή τους εγείρει ανησυχίες σχετικά με τη μακροπρόθεσμη ετοιμότητα και τη στρατηγική ευελιξία.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν ένα σύνθετο έργο να επιτύχουν μια λεπτή ισορροπία: να διατηρήσουν τη στρατιωτική πίεση στο Ιράν, διατηρώντας παράλληλα ζωτικούς πόρους για την αντιμετώπιση των μελλοντικών παγκόσμιων προκλήσεων.
—