Από παντού υπάρχουν ειδήσεις για εύθραυστη εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ Ιράν, στον Κόλπο κυρίως.
Κανείς δεν γνωρίζει αν το στενό Χορμούζ διαπλέεται είτε προς τα μέσα αυτού ή αντιθέτως, όπως και αν έχει συμφωνηθεί η καταβολή διοδίων, όπως αυτό διαρρέεται, για την ανασυγκρότηση του Ιράν, οποίον Ιράν απαιτεί καταβολή αποζημιώσεων για ότι υπέστη. Φυσικά και αντισταθμιστικά για την καταβολή αποζημιώσεων του Ιράν προς τα κράτη του Κόλπου που προσέβαλε ούτε συζήτηση, όπως και για τις ζημίες απώλειας εισοδήματος αυτών από την ναρκοθέτηση του Χορμούζ, ούτε λόγος. Όπως και τόσα άλλα.
Όλα λοιπόν δείχνουν ότι πίσω από το Ιράν υπάρχει και απαρχής λειτουργεί αφανής «κονσιλιόρι» που λένε, δηλαδή συμβουλάτορας
Κατά την μεγάλη διάρκεια των εχθροπραξιών, δεν φαινόταν φτάσιμο σε μια κάποια τέτοια κατάληξη. Άκαπνη μεν, Ρευστή δε. Οι εχθροπραξίες που εξακολουθούν να σημειώνονται στον Λίβανο, αιματηρές, για αυτές άλλα λέει το Ισραήλ, πως δεν περιλαμβάνονται στην συμφωνία, και τα αντίθετα υποστηρίζει το Ιράν.
Βεβαιωμένα λοιπόν πως την περασμένη Τρίτη το βράδυ, όλα τα σύμφωνα έγιναν «στο γόνατο» που σημαίνει προφορική συνεννόηση με το Πακιστάν «σπασμένο τηλέφωνο» απόλυτης ανάγκης.
Αυτά λοιπόν, συν κάτι λίγα άλλα, λυσσάει να εκμεταλλευτεί ο Τούρκος προθυμότατος για να προσφέρει ως μεσολαβητής τις υπηρεσίες του, πείθοντας τους Αγιατολάχ πως έχει τους Δυτικούς «στο τσεπάκι» και την Δύση αντιθέτως το ίδιο. Καραδοκεί προς αυτό εναγωνίως διεκδικώντας ταυτόχρονα «τσαμπουκαλευόμενος» την Ανατολική Βόρεια Μεσόγειο. Όλη δική του.
Συν την Κύπρο, επανεμφανίζοντας τον Ακάρ, από το πουθενά. Ολα ταιριάζουν, αλλά δεν θα περάσει του Τούρκου, και αυτό είναι το προσδόκιμο.