Ο θεϊκός Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα
Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
Θα μπορούσε ένας δίκαιος αποτιμητής των παγκόσμιων ποδοσφαιρικών δρωμένων, να πει ότι Μαραντόνα, υπήρξε θεόσταλτος και ανακαθόρισε την κατάταξη των καλύτερων παγκόσμιων ποδοσφαιριστών του 20ου αιώνα.
Οιενορατικές του συλλήψεις πάνω στο παιχνίδι, οι αξεπέραστες ντρίπλες του, η απόλυτη κυριαρχία που είχε πάνω στην μπάλα, οι ακατάσχετες επελάσεις – διεισδύσεις του στις αντίπαλες άμυνες, που στην κυριολεξία τις διέλυε, εν παραλλήλω με την στρατηγική του ευφυία στο παιχνίδι, αυτοδίκαια τον κατατάσσουν, εφάμιλλο του μοναδικού Πελέ.
Και σε κάθε περίπτωση σύμφωνα με έγκυρους αθλητικογράφους παγκοσμίου κύρους, οΜαραντόνα, ο αποκαλούμενος «θεός της μπάλας», αποτέλεσε τον καλύτερο παγκοσμίως ποδοσφαιριστή της δεκαετίας του ΄80. Ανεξίτηλα στη μνήμη όλων των φιλάθλων, έχουν μείνει τα ποδοσφαιρικά του επιτεύγματα στο παγκόσμιο κύπελλο του 1986, όταν στην κυριολεξία πήρε την ομάδα της Εθνικής Αργεντινής επάνω του και της χάρισε ένα ακόμα παγκόσμιο κύπελλο – ΖύλΡιμέ, δίπλα στην προηγούμενη δόξα του 1978, όπου και πάλι η Εθνική Αργεντινής, η περίφημη Αλμπισελέστε με τους κορυφαίους της τότε ποδοσφαιριστές,Μάριο Κέμπες, Αρντίλες,Φιλιόλ, Ταρατίνι, Μπερτόνι, Πασαρέλα, Λούκε, και άλλους μεγάλους, είχε κατακτήσει το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου.
Στο ιστορικό λοιπόν μουντιάλ του 1986, ο Μαραντόνα αποκαλύπτοντας την αξεπέραστη ποδοσφαιρική του ευφυία, με ένα σλάλομ, μέσα από μια κούρσα 60 μέτρων και αφού στην κυριολεξία αποδεκάτισε 5 άγγλους παίκτες,πλάσαρε από πλάγια θέση τον ανήμπορο τερματοφύλακα της εθνικής Αγγλίας Σίλτον και σκόραρε προξενώντας ένα παγκόσμιο πανδαιμόνιο. Μάλιστα σύμφωνα με ψηφοφορία της FIFA αυτό το γκολ του Μαραντόνα αποκλήθηκε το 2002, ως το γκολ του αιώνα!
Τέσσερα λεπτά πρωθύστερα ο Μαραντόνα και πάλι είχε συνταράξει το παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα, όταν με ένα απίστευτο γκολ, το οποίο σημείωσε στην κυριολεξία με το χέρι, κατόρθωσε να ξεγελάσει τον Τυνήσιο διαιτητή του ματς, που θεώρησε ότι η μπάλα μπήκε με το κεφάλι του Μαραντόνα και να κατοχυρώσει το γκολ στην Εθνική Αργεντινής, προξενώντας ηθική παράλυση στην ομάδα της Αγγλίας.
Αυτή αποτέλεσε την πιο αμφίσημη ποδοσφαιρική στιγμή του αποκαλούμενου «θεού της μπάλας»Μαραντόνα, αφού είχε κατορθώσει με ένα τρικ να ξεγελάσει το διαιτητή και κατά μια έννοια, να κρίνει στην κυριολεξία, την πορεία του παγκοσμίου κυπέλλου του 1986.
Αλησμόνητα και πανθομολογούμενα έμειναν τα ποδοσφαιρικά κατορθώματα του Μαρα-ντόνα στην ιταλική ομάδα της Νάπολη, όπου κατόρθωσε με τις ακαταγώνιστες ποδοσφαιρικές του αποδόσεις, να της χαρίσει την κατά-κτηση δύο πρωταθλημάτων το 1987 και το 1990,ένα κύπελλο Ιταλίας το 1987 και το κύπελλο UEFA το 1990, αναβιβάζοντας έτσι την ομάδα της Νάπολης, στην υψηλότερη ποδοσφαιρική περιωπή του ιταλικού ποδοσφαίρου.
Για τα επιτεύγματά του στην Νάπολη ο Μαραντόνα λατρεύτηκε στην κυριολεξία σαν θεός. Η παρουσία του συνέγειρε ηθικά τους φιλάθλους της Ναπολιτάνικης ομάδας και τους προξενούσε μια μοναδική μέθεξη, με κάθε του ποδοσφαιρική ενέργεια. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι στο κεντρικό νεκροταφείο της Νάπο-λη,σε πολλές ταφόπετρες οι Ναπολιτάνοι είχαν γράψει το απίστευτο:«Νεκροί, πόσο άτυχοι είστε, που δεν ζήσατε να αντικρίσετε το Μαραντόνα» !
Ο κορυφαίος μαζί με τον Πελέ ποδοσφαιριστής του κόσμου Μαραντόνα, είδε το φως στη ζωής στις 30 Οκτωβρίου 1960, στο Λανούς ένα προάστιο του Μπουένος Άιρες της πρωτεύουσας της Αργεντινής. Μοίρα τραγική μεγάλωσε σε μία πολύ φτωχή οικογένεια με πολλά παιδιά, που ωστόσο όμως δεν αποτέλε-σε τροχοπέδη, για να ξεδιπλώσει από την παιδική του ηλικία, το αστείρευτοποδοσφαι-ρικό του ταλέντο. Και ήδη από τα 8 του χρόνια συμμετείχε στην ομάδα των «ΛαςΣεμπολίτας» – ελληνιστή «Τα κρεμμυδάκια», που αποτελού-σε την παιδική ομάδα των «ΑρχεντίνοςΤζούνιορς»,στην οποία ο Μαραντόνα κέρδισε 136 συνεχόμενα παιχνίδια, αλλά και ένα εθνικό πρωτάθλημα της κλάσης της.
Φτάνοντας στα 14 ο θεϊκός ποδοσφαιριστής άλλαξε στην κυριολεξία πίστα και εντάχθηκε στους «ΑρχεντίνοςΤζούνιος». Πρόβα τζενεράλε στη μεγάλη ομάδα, έκανε στα 16 του χρόνια και μόλις 4 μήνες αργότερα προσεκλήθη στην Εθνική Αργεντινής, αποτελώντας τον μικρότερο παίκτη που συμμετείχε στο εθνικό συγκρότημα της πατρίδας του.
Στο παγκόσμιο κύπελλο του 1978 ο Μαραντόνα αποκλήθηκε από την ομάδα, λόγω της νεαρής ηλικίας του, όμως ο θεϊκός ποδοσφαιριστής,επεφύλασσε για τα επόμενα παγκόσμια κύπελλα, μοναδικές εκπλήξεις που άλλαξαν στην κυριολεξία την ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου και έγραψε μόνος του μερικές δικές του, αξεπέραστες χρυσές σελίδες!
Για να έρθει λοιπόν το παγκόσμιο κύπελλο του 1986, όπου ο Ντεγκίτο- όπως φιλικά τον αποκαλούσαν οι Αργεντίνοι, με τα ποδοσφαιρικά ρεσιτάλ που έδωσε σε όλους τους αγώνες, οδήγησε την Αργεντινή στην κατάκτηση του πολύτιμου τροπαίου ΖυλΡιμέ και πολιτογραφήθηκε δίπλα στον αλλο θεό της μπάλας Πελέ, σαν ο εφάμιλλος καλύτερος ποδοσφαιριστής του κόσμου.
Σε ότι αφορά την εξέλιξη της ποδοσφαιρικής του καριέρας, το 1981 ο Μαραντόνα μετακόμισε στην ομάδα της Μπόκα Τζούνιορς που λάτρευε στην καρδιά του και ένα έτος αργότερα κατευθύνθηκε στην Ευρώπη, για να αποτυπώσει και εκεί το αδιάστατο ποδοσφαιρικό του αποτύπωμα.
Με το σωματείο της Μπαρτσελόνα στην οποία αγωνίστηκε για δύο χρόνια, κατέκτησε ένα κύπελλο Ισπανίας, αλλά και δύο Σούπερ Καπ το 1983. Θα επακολουθήσει η ποδοσφαιρική του μεγαλουργία στην Νάπολη, όπου αληθινά ξεσήκωσε την Ιταλία και την Ευρώπη και οδήγησε τους «Παρτενοπέι», όπως αποκαλούνται οι Ναπολιτάνοι, όπως προαναφέραμε στην κατάκτηση των δυο μοναδικών της πρωταθλημάτων, ενός κυπέλλου UEFA και ενός κυπέλλου Ιταλίας. Η αριστουργηματική του πορεία όμως με το σωματείο της Νάπολη είχε άδοξο τέλος, όταν ο Αργεντίνος ποδοσφαιριστής συνελήφθη στην Αργεντινή, για κατοχή κοκαίνης και υπέστη την δεκάμηνη απομάκρυνσή του από το ποδόσφαιρο. Αυτή η στερνή του όμως ταλαιπωρία, δεν εμπόδισε τους Ναπολιτάνους να τον αποθεώνουν πα-ντοτινά και να τον θεωρούν, ότι εκλεκτότερο πέρασε ποτέ από το ποδοσφαιρικό τους σωματείο.
Επανακάμπτοντας και πάλι στην ενεργό ποδοσφαιρική δράση ο Μαραντόνα,αγωνίστηκε για μία περίοδο στη Σεβίλλη και το 1993 επανέκαμψε στα πάτρια εδάφη της Αργεντινής, όπου αγωνίστηκε με την ΝιούελΌλντΜποις την περίοδο 1993 -1994, για να κλείσει τελικά η αυλαία της πανοραμικής ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας, στην αγαπημένη του ΜπόκαΤζούνιορςστις 25 Οκτωβρίου 1997. Στη σύνοληποδοσφαιρική του παρουσία, ο αποκαλού-μενος και θεός του ποδοσφαίρου αγωνίστηκε συνολικά σε 441 αγώνες και σκοράρισε 259 φορές.
Ενώ με το εθνικό συγκρότημα της Αργεντινής αγωνίστηκε συνολικά 91 φορές και σκοράρεις 34 . Πέρα από το θρυλικό παγκόσμιο κύπελλο του 1986 που στην κυριολεξία ήτανε ένα κύπελλο Μαραντόνα, ο αξεπέραστος ποδοσφαιριστής, αγωνίστηκε και πάλι στο παγκόσμιο κύπελλο του 1990, όπου η αργεντινή κατόρθωσε χωρίς να αποδώσει ποδόσφαιρο υψηλής κλάσης να φτάσει στα τελικά και να ηττηθεί από τη σαφώς καλύτερη Δυτική Γερμανία, του μεγάλου ΦράντςΜπεκενμπάουερ. Μάλιστα στο παγκόσμιο κύπελλο του 1990 οΜαραντόνα θα χρησιμοποιήσει ξανά το χέρι του για να αποσοβήσει αυτή τη φορά ένα γκολ εις βάρος της Αργεντινής, στον κρίσιμο αγώνα με τη Σοβιετική Ένωση. Το 1994 ο Μαραντόνααγωνί-στηκε για τέταρτη φορά στο θεσμό του παγκοσμίου κυπέλλου, που διοργανώνονταν στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής . Συμμετείχε μόνο σε δυο παιχνίδια και κατόρθωσε να σκοράρει μία φορά, αλλά αποκλείστηκε στην εξέλιξη της διοργάνωσης, καθώς βρέθηκε θετικός σε ντόπινγκ κοντρόλ στην ουσία εφεδρίνη.
Αποπερατώνοντας την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία ο Μαραντόνα, ασχολήθηκε με την προπονητική επιδιώκοντας να κάνει η καριέρα ως προπονητής, εγχείρημα που δεν εστέφθη όμως με επιτυχία. Η καλύτερη στιγμή του ως προπονητής, ήταν αυτή τηςπαρουσίας του στην Εθνική Αργεντινής την περίοδο 2018-2010, κατά την οποία οδήγησε την Εθνική της Αργεντινής στα προημιτελικά του παγκοσμίου κυπέλλου του 2010, στη Νότιο Αφρική. Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής μαζί με τον Πελέ του κόσμου, διακρίνετο για το υψηλό του δημοκρατικό ήθος,το οποίο σφυρηλάτησε στα δύσκολα χρόνια της δικτατορίας του Βιντέλα στην Αργεντινή. Οπότε και εντάχθηκε αναφανδόν στο δημοκρατικό χώρο. Χαρακτηριστικά μάλιστα εκφρά-ζοντας τις δημοκρατικές του πεποιθήσεις, με το δικό του αυθόρμητο και εκρηκτικό τρόπο, είχε ζωγραφίσει τατουάζ στο πόδι του με τη μορφή του ΦιντέλΚάστρο, ο οποίος τον περιέβαλε με την αγάπη του και με τη στήριξή του, παράσχοντάςτου δυνατότητα να μπορέσει να αποθεραπευτεί από τη βάσανο των ναρκωτικών,στον ήρεμο, όμορφο και ανέμελο τόπο της Κούβας. Σε ότι αφοράτην προσωπική του ζωή, ο Μαραντόνα το 1984 παντρεύτηκε τη μεγάλη παιδική του αγάπη ΚλαούνιαΒιγιαφάνιε, με την οποία και απέκτησαν δύο κορίτσια. Στα 1986 θα αποκτήσει κι ένα αγόρι εκτός γάμου, το οποίο θα αναγνωρίσει αργότερα. Το 2004 ο Μαραντόνα έλυσε το γάμο του με την Βιγιαφάνιε παίρνοντας διαζύγιο.
Η τραγική και ατυχής όμως εμπλοκή του κορυφαίου ποδοσφαιριστή μετα ναρκωτικά, αδιαμφισβήτητα υπέσκαψε την υγεία του, μαζί με τα πελώρια ψυχολογικά προβλήματα που του επεσσώρευσε. Και στις 25 Νοεμβρίου 2020, ο ανεπανάληπτος θεός της μπάλας υπέστη καρδιακή προσβολή – όπου και διέμενε στη γειτονιά Σαν Αντρέ, στην περιοχή Τίγκρε του Μπουένος Άιρες – και αφού του είχε προηγηθεί χειρου-ργική επέμβαση στο κεφάλι του και εκδήμησε απο τη ζωή, σε κλίμα παγκόσμιου πένθους και άφατης συγκίνησης, για το λαμπρό αστέρι του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, που είχε εξάψει τους μύχιους πόθους και τα όνειρα της παγκόσμιας αθλητικής κοινότητας και έφευγε πάραυτα, με τόσο άδοξο και αδόκιμο τρόπο απο τη ζωή. Με τη φροντίδα της κυβέρνησης της Αργεντινής η σωρός του μεταφέρθηκε την επόμενη μέρα στην CasaRosada – έδρα της κυβέρνησης-και επακολούθησε η κηδεία του σε στενό οικογενειακό κύκλο, δοθείσης τότε της πανδημίας του κορονοϊού. Σε ένα ιστορικό χώρο για την κοινωνία της Αργεντινής, με ιδιαίτερα συμβολισμό, δοθέντος ότι μια δεκαετία νωρίτερα σε αυτό το χώρο, είχε λάβει χώρα η κηδεία του πολυαγαπημένου προέδρου των Αργεντίνων ΕρνέστοΚίρχνερ. Με την ανακοίνωση του θανάτου του ΝτιέγκοΜαραντόνα,ο πρόεδρος της Αργεντινής Αλμπέρτο Φερνάντες, κήρυξε τη χώρα σε τριήμερο εθνικό πένθος.
Ήτανε αδιαμφισβήτητα θεϊκός ο αργεντίνος ποδοσφαιριστής, ο φοβερός Μαραντόνα, που με τα ανεκλάλητα ποδοσφαιρικά κατορθώματα του,έκανε την παγκόσμια ποδοσφαιρική κοινότητα να παραμιλά και να αλλάξει ακόμα το μέτρο και τον κανόνα αποτίμησης των κορυφαίων ποδοσφαιριστών της παγκόσμιος ιστορίας,δίπλα επίσης στον ανυπέρβλητο Πελέ. Θα τον θυμόμαστε πάντα με σεβασμό και αγάπη και η ποδοσφαιρική φυσιογνωμία , θα πλανάται παντο-τινά σαν μύθος, στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα !
*Ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ
www.panosavramopoulos.blogspot.gr