«Η Ελλάδα ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα με πλήρη προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο
και δεν αποδέχεται αναθεωρητικές προσεγγίσεις και αυθαίρετες προσεγγίσεις, που επιχειρούν να μετατρέψουν μονομερείς ερμηνείες σε πολιτικά τετελεσμένα». Αυτό τονίζουν πηγές του υπουργείου Εθνικής Άμυνας σχετικά με τοποθετήσεις προερχόμενες από την τουρκική πλευρά και κάνουν άριστα αλλά φτάνει; Στον χάρτη που βλέπετε και είναι από το 1920 φαίνονται ξεκάθαρα οι στόχοι της Αγκύρας, με κάποιους από αυτούς να τους έχει ήδη πετύχει.
Γράφει ο Γιώργος Βενετσάνος
Επιτέλους, ας κατανοήσουμε όσοι ζούμε σε αυτή τη γωνιά του κόσμου που λέγεται Ελλάδα, ότι απέναντί μας δεν βρίσκεται μόνο ένας Τούρκος πρόεδρος. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια διαχρονική επεκτατική ιδεολογία, η οποία πηγάζει από τον Εθνικό Όρκο των Τούρκων (Misak-ı Millî). Πρόκειται για πολιτική διακήρυξη έξι σημείων, που συντάχθηκε από τον Μουσταφά Κεμάλ, ψηφίστηκε ομόφωνα από την τελευταία Οθωμανική Βουλή στις 12 Φεβρουαρίου 1920 και δημοσιεύθηκε στις 17 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους. Στα σημεία του Εθνικού Όρκου υπάρχουν σαφείς αναφορές και διεκδικήσεις που αφορούν το Αιγαίο, την Κύπρο και τη Δυτική Θράκη.
Οι Τούρκοι δεν κρύβουν τις επιδιώξεις τους
Χαρακτηριστικά είναι όσα αναφέρονται στο βιβλίο του Αχμέτ Νταβούτογλου περί του «Στρατηγικού Βάθους» της Τουρκίας, μια αντίληψη που πολλοί παρομοιάζουν με τη ναζιστική ιδεολογία του «Ζωτικού Χώρου». Αυτό εξηγεί — και ελπίζουμε να το αντιληφθούν πλήρως οι Έλληνες πολιτικοί — ότι το νέο νομοσχέδιο του Ερντογάν για τις θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, το οποίο αναμένεται να γίνει νόμος του τουρκικού κράτους, δεν προορίζεται αποκλειστικά για εσωτερική κατανάλωση. Αντίθετα, επιδιώκει να προσδώσει θεσμική και νομική υπόσταση στις τουρκικές διεκδικήσεις.
Η κίνηση αυτή αποτελεί ακόμη έναν κρίκο στην αλυσίδα της αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας, η οποία βασίζεται και κινείται σύμφωνα με τις επιταγές του λεγόμενου «Εθνικού Όρκου» και της στρατηγικής αντίληψης που αποτυπώνεται στο δόγμα του «Στρατηγικού Βάθους» του Νταβούτογλου.
Οι Έλληνες πολιτικοί ορθώς απάντησαν, σε σχετικές ερωτήσεις που τους τέθηκαν
ότι το νομοσχέδιο που ανακοίνωσε προς ψήφιση η γειτονική χώρα για τις θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο δεν έχει καμία νομική αξία, καθώς αντίκειται ευθέως στο Διεθνές Δίκαιο. Παράλληλα, υπογράμμισαν ότι η Ελλάδα ασκεί την εξωτερική της πολιτική με βάση τις προβλέψεις και τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου, υπερασπιζόμενη τα κυριαρχικά της δικαιώματα με θεσμικό και νόμιμο τρόπο.
Βλέπουμε πλέον ξεκάθαρα ότι έχουμε απέναντί μας μια Τουρκία που λειτουργεί χωρίς κανέναν ενδοιασμό και με περιφρονητική στάση απέναντι στη διεθνή κοινότητα, όσον αφορά το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, με εξελίξεις που τείνουν να γίνουν ιδιαίτερα απρόβλεπτες. Η Άγκυρα επιχειρεί να περιορίσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στα έξι ναυτικά μίλια, επιδιώκοντας ουσιαστικά να εμφανίσει ότι οποιαδήποτε δραστηριότητα της χώρας μας πέραν αυτού του ορίου θα πρέπει να τελεί υπό τη δική της συναίνεση.
Παράλληλα, η θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας»,
το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, η αμφισβήτηση του δικαιώματος των ελληνικών νησιών σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, η διεκδίκηση αρμοδιοτήτων έρευνας και διάσωσης ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού, οι απαιτήσεις περί αποστρατικοποίησης των νησιών, η αμφισβήτηση της ελληνικότητας κατοικημένων νησιών, νησίδων και βραχονησίδων — που άλλοτε εμφανίζονται ως 24 και άλλοτε ως 150 — καθώς και περιστατικά όπως η παρεμπόδιση από το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό της πόντισης καλωδίου στην περιοχή της Κάσου και το πρόσφατο συμβάν στα επτά ναυτικά μίλια ανατολικά της Αστυπάλαιας, συνθέτουν μια συνολική στρατηγική πίεσης και αμφισβήτησης.
Το μήνυμα που επιχειρεί να περάσει η Τουρκία προς τη διεθνή κοινότητα είναι ότι θεωρεί τον εαυτό της κυρίαρχη δύναμη στο Αιγαίο, επιδιώκοντας να επιβάλει τετελεσμένα μέσα από μια διαρκή και κλιμακούμενη αναθεωρητική πολιτική.
Πάντα στη ζωή των εθνών υπάρχει η κατάλληλη στιγμή και αυτή η στιγμή για την Ελλάδα, εξαιτίας και των ενεργειών της Τουρκίας, φαίνεται πως έχει έρθει τώρα. Οι ταγοί της χώρας οφείλουν να αφήσουν στην άκρη την πολιτική του κατευνασμού και το φοβικό σύνδρομο που επί χρόνια κυριαρχεί σε κρίσιμες εθνικές αποφάσεις.
Το προκλητικό νομοσχέδιο του ισλαμιστή Ερντογάν απαιτεί ξεκάθαρη και άμεση απάντηση: εδώ και τώρα επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια και ανακήρυξη ΑΟΖ με την Κύπρο. Η Ελλάδα διαθέτει το δικαίωμα αυτό βάσει του Διεθνούς Δικαίου και ιδιαίτερα του Δικαίου της Θάλασσας.
Άλλωστε, το παράδειγμα του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου απέδειξε ότι όταν υπάρχει πολιτική βούληση,
στρατηγική σκέψη και αξιοποίηση του Διεθνούς Δικαίου, μπορούν να ληφθούν σημαντικές εθνικές αποφάσεις χωρίς τις καταστροφικές συνέπειες που επί χρόνια προβάλλονται ως φόβητρο. Ο χειρισμός του ζητήματος της ΑΟΖ από την Κυπριακή Δημοκρατία απέδειξε ότι η αποφασιστικότητα και η νομιμότητα μπορούν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά ακόμη και σε ένα δύσκολο γεωπολιτικό περιβάλλον.
Όλοι οι Έλληνες επιθυμούμε να επικρατούν ήρεμα νερά στο Αιγαίο, όμως όχι με εκπτώσεις στα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα ούτε στην άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Δικαιώματα που προστατεύονται με επαγγελματισμό, αυταπάρνηση και υψηλό αίσθημα ευθύνης από τους ναύτες του Πολεμικού Ναυτικού και τους Ικάρους της Πολεμικής Αεροπορίας.
Στην ιστορία των εθνών υπάρχουν στιγμές που καθορίζουν το αποτύπωμα των ηγεσιών τους. Οι άνθρωποι που βρίσκονται στο τιμόνι της χώρας είτε θα γραφτούν με χρυσά γράμματα στην ιστορία για τις αποφάσεις και τη στάση τους, είτε θα περάσουν στη λήθη της μνήμης των Ελλήνων ως άβουλα και εξαρτημένα όργανα ξένων παραγόντων.