Από το χωράφι στο ράφι: Γιατί μιλάμε μόνο για τους μεσάζοντες και ποτέ για την απευθείας πώληση;

Αυτές τις ημέρες περατώνεται η Συγκομιδή ελιών από τα λιοστάσια και λίγες ώρες αργότερα από το ελαιοτριβείο.

Σήμερα οι επικοινωνίες μεταξύ των πολιτών διεξάγονται με μεγάλη ευχέρεια.

Όποιος λοιπόν επιθυμεί να προμηθευτεί ελαιόλαδο από τον παραγωγό απ ευθείας δεν του είναι δύσκολο. Γίνεται.

Αρκετές συζητήσεις στο τζάμι, χρόνια τώρα, ασχολούνται ελάχιστα ή καθόλου για την διαδικασία διαδρομής «από το χωράφι στο ράφι»

και την «διαφορά της τιμής» των αγροτικών προϊόντων, από το χωράφι στο ράφι, απασχολώντας τους όλους, όποιους είναι συντονισμένοι μαζί τους, με τους «μεσάζοντες». Μη πλήρης η πληροφόρηση του τηλεθεατή. Το ότι ο παραγωγός δύναται να διαθέσει ο ίδιος την σοδειά του στις Λαϊκές Αγορές δεν το θυμίζουν καθόλου.

Με τους μη παρόντες «μεσάζοντες» το αρχίζουν, και με τους «μεσάζοντες» το τελειώνουν, χωρίς να έχουν «μεσάζοντα» στο τραπέζι. Το γιατί δεν γίνονται οι ίδιοι «μεσάζοντες» που είναι τόσο «καλά κι ωραία» αφού δεν πρόκειται για κανένα κλειστό ή και προστατευόμενο επάγγελμα, ούτε λόγος βέβαια.

Αυτό λέγεται μονόπλευρη ενημέρωση αρεστή μεν σίγουρα στους παραγωγούς αφού είναι πολύ πιο πολλοί από τους «μεσάζοντες».

Όμως το τι είδους βοήθεια θα έπρεπε να προσφέρεται, ή δύναται να προσφερθεί προς αυτούς, ούτε λέξη. Δηλαδή κάτι σαν «θεασοθηρία» αφού προτάσεις επίλυσης του προβλήματος που πραγματεύεται, δεν διατυπώνονται, από κανέναν εκ των συμμετεχόντων στη συνομιλία, αλλά ίδια, και τα ίδια, χρόνια τώρα.