Η ραγδαία πτώση εσόδων των παραδοσιακών ΜΜΕ και η επέλαση του διαδικτύου δεν αφήνουν πολλά περιθώρια κινήσεων. Το ότι οι επιχειρήσεις δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα το γνωρίζουμε όλοι. Άλλωστε και ο τρόπος χρήσης ή η εκάστοτε γραμμή κάθε ομίλου ενημέρωσης ήταν έτσι δομημένα ώστε να εναρμονίζονται με τις όποιες επιχειρηματικές επιδιώξεις. Αυτό το γεγονός η κοινωνία το έχει πληρώσει ακριβά.
Η έλευση νέων επιχειρηματιών στον κλάδο μέσω εξαγορών παρεξηγήθηκε από πολλούς, ειδικά τους πωλητές. Θεωρήθηκε νέα περίοδος χρυσών αγελάδων συνοδευόμενη από υπερυποσχέσεις εναλλακτικών “κερδών” βάσει της πίεσης που τα ΜΜΕ ασκούν στον κρατικό μηχανισμό.
Βλέποντας όμως τη στυγνή πραγματικότητα, λογικό είναι οι νέοι επενδυτές να απαιτήσουν εξυγίανση και μείωση λειτουργικού κόστους για να τοποθετήσουν τα χρήματα τους. Δυστυχώς, πρώτοι που βάλλονται είναι οι εργαζόμενοι, ιδιαίτερα αυτοί που φέρουν μεγάλες απαιτήσεις λόγω πολυετούς παρουσίας στην επιχείρηση. Απάνθρωπη, καπιταλιστική, ελεύθερη αγορά. Από νέο αίμα, άλλο τίποτα.
Εδώ, μέσα από την κρίση και τις απολύσεις θα κριθούν πολλά. Το ποιόν πολλών θεωρητικών “προλεταριακών” με δεξιές τσέπες, που η πένα τους ήταν βουτηγμένη στο συμφέρον και στην ανειλικρίνεια. Των απυρόβλητων κριτών που έπαιρναν κεφάλια ανήμπορων να αντιδράσουν ανθρώπων και ομάδων. Τέλος Εποχής. Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις
Τέλος εποχής
