Γράφει ο Απόστολος Αποστόλου
Ο G. Finzi στο έργο του Il potere technocratico 1977, αλλά και ο Meynaurd, μας έλεγαν μη ψάχνετε να βρείτε διαφορετικές απόψεις στην πολιτική αλλά μόνο τεχνητές διαφοροποιημένες απόψεις. Και αυτό γιατί τα πολιτικά κόμματα ως φορείς πολιτικής εκπροσώπησης που υπήρξαν τον 19ον αιώνα έχουν τόσο πολύ μεταλλαχτεί που σαφώς δεν αποτελούν φορείς ρήξεις και ανατροπής, αλλά φορείς ενσωμάτωσης στο σύστημα.
Το πολιτικό κόμμα αποτελεί ένα forum συγκέντρωσης και παροχής πληροφοριών προς τα μέλη του, διαβιβάζει εντολές και συλλέγει συμφέροντα και εξουσίες. Η ελληνική πολιτική πραγματικότητα βρίθει από κομματικούς μηχανισμούς οι οποίοι έχουν αναγνωρίσει με κατάφαση τόσο τους όρους κυριαρχίας, όσο και τις ενοποιημένες αξίες των αφεντικών τους.
Ως ενεργούμενα της κεντρικής εξουσίας τα κόμματα λειτουργούν ως καρτέλ, αναλαμβάνουν να παίξουν ρόλους, έτσι όπως ο σκηνοθέτης, δηλαδή το σύστημα της διεθνοποιημένης κυριαρχίας τους έχει μοιράσει. Θα τους δεις πότε να είναι διεθνιστές, και πότε πατριώτες, πότε ειρηνόφιλοι και πότε πολεμοχαρείς, πότε συμβιβαστικοί και πότε αδιάλλακτοι, άλλοτε πάλι να είναι συμπολιτευόμενοι και άλλοτε αντιπολιτευόμενοι.
Ρόλους παίζουν, εκείνους φυσικά που τους μοίρασε το σύστημα μεδιάθεση να διοχετεύουν εσφαλμένο προσανατολισμό στους πολίτες και να δημιουργούν πλασματικές αντιδράσεις προκειμένου να καλύψουν τη μυστική συμφωνία μεταξύ τους.
Γνωρίζοντας τα πολιτικά κόμματα, ότι ο πολίτης είναι απρόθυμος στη συμμετοχή γιατί θέλει να ελαχιστοποιεί την ευθύνη του καθώς έλεγε και ο J. J. Ellul, εξαφανίζουν τον ανεξάρτητο και ενεργό πολίτη και παίρνουν τη θέση του, έτσι και αλλιώς δεν ζητείται η συμμετοχή του πολίτη, αλλά η προσχώρηση του στις διαδικασίες και στις αποφάσεις.
Αρκεί να δει κάποιος τις τελευταίες εξελίξεις για να καταλάβει πως τα πολιτικά κόμματα κτυπάνε προσοχή στη διεθνή ομογενοποίηση του συστήματος εξουσίας στον πλανήτη.
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ζήτησε από την Κομισιόν να επιβάλει τα υγειονομικά διαβατήρια, φυσικά και οι συνιστώσες τουκυβερνητικού κόμματος εξουσίας της ΝΔ δηλαδή, τα πολιτικά κόμματα ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, ΚΚΕ, ΜέΡΑ 25, γιατί έτσι λειτουργούν στα πιο ουσιαστικά ζητήματα της χώρας, ως συνιστώσες του κυβερνώντος κόμματος, συμφώνησαν μετά μεγάλης προθυμίας. Σε τηλεοπτική εκπομπή στην ΕΤ, οι ευρωβουλευτές Σπυράκη ΝΔ, Κόκκαλης ΣΥΡΙΖΑ, Νικολάου-Αλαβάνος ΚΚΕ, δοξολογούσαν με ομοφωνία τα υγειονομικά διαβατήρια.
Κανείς δε μίλησε για το άγριο φακέλωμα που θα συντελεστεί, κανείς δεν έθεσε το ζήτημα προστασίας προσωπικών δεδομένων, για το γεγονός ότι θα μοιράζονται τα αρχεία ανοσοποίησης της πανδημίας Covid-19 με τη διαδικασία της εφαρμογής του «διαβατηρίου υγείας». Και παρά το γεγονός ότι η επιστήμη είναι πάρα πολύ αβέβαιη για το αν επέρχεται ανοσία ακόμη και με το εμβόλιο κατά της πανδημίας, ωστόσο το καρτέλ των κομμάτων οι συνιστώσες της ΝΔ, δηλαδή τα κόμματα ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, ΚΚΕ, ΜέΡΑ 25, επιθυμούν να υπάρχουν αρχεία (δηλαδή φακέλωμα) ανοσοποίησης. Μάλιστα ο συνταγματολόγος και πολιτικός Ευάγγελος Βενιζέλος σε συνέντευξη του αναφερόμενος στο «διαβατήριο υγείας» είπε ότι κάτι τέτοιο αποτελεί γκράν γκινόλ, καφκική σύλληψη.
Κάποτε ο Άγις Στίνας έλεγε ότι «το ΚΚΕ έχει βγάλει τόσους χαφιέδες, όσους δεν έχει βγάλει μαζί η σχολή χωροφυλακής και αστυνομία Πόλεως», σήμερα θα λέγαμε ότι ο χαφιεδισμός οργανώνεται από τα παραδοσιακά κόμματα, εκείνα του θεσμικού γραφειοκρατικού αυταρχισμού που λειτουργούν ως σωματειακές οργανώσεις, κατά τρόπο αφενός αυτόματης και μακροχρόνιας προπαγάνδας και αφετέρου κατάτρόπο ιεροεξεταστή που θα αποδίδει συγχωροχάρτια.
Ακόμη ονειρεύονται φακέλους εμφυλίου, που τώρα θα αποκαλούνται φάκελοι ανοσοποίησης. Ακόμη θέλουν να υπάρχουν πολίτες δύο κατηγοριών οι κανονικοί και οι μη-κανονικοί. Τελικά οι «δημοκράτες των καλών ευκαιριών» πέταξαν τη μάσκα τους παρά τις απαγορεύσεις, λόγω πανδημίας και φάνηκε το πρόσωπο τους. Τηρούν τα συμβόλαια που έχουν υπογράψει τις συναλλαγές, τις παροχές, τις αντιπαροχές,κατά τρόπο απαράβατο και μοναδικό. Η διαφορετικότητα των κομμάτων είναι μπλόφα, το ΆΛΛΟ είναι το ΊΔΙΟ.
Απόστολος Αποστόλου Δρ. Φιλοσοφίας