Με την σχεδόν πρόσφατη αλλαγή προσώπου στον Θρόνο της,
… κάποτε τότε Μεγάλης Βρετανίας, υπήρξαν σχόλια με έξαρχο αυτών το Ο βασιλεύς «βασιλεύει» δεν κυβερνά.
Το Ελληνικό Σύνταγμα της Δημοκρατίας μας που έχει αφαιρέσει κάθε διοικητική ισχύ από το Πρόεδρο αυτής, συν τις αναθεωρήσεις που πάντα «προοδευτικά» έχει υποστεί – ετοιμάζεται τώρα και άλλη – από την μεταπολίτευση και μετά, έχουν κυριολεκτικά «ξεδοντιάσει» τον ή την εκάστοτε Πρόεδρο από κάθε δίκαιο κατάθεσης αρνησικυρίας σε ότι η πλειοψηφία της Βουλής του παραπέμπει προς έγκριση ισχύος δια της υπογραφής του, έναρξη αυτής, και πάντοτε σύμφωνα με το περιστασιακά ισχύον Σύνταγμα που συνέταξαν περιστασιακές πλειοψηφίες, όπως ότι θα αναθεωρήσει και η επόμενη ίδια, πλειοψηφίες. Τα πάντα σύμφωνα με την προηγηθείσα λαϊκή ψήφο.
Συνεπώς όποιος διαφωνεί με τα Προεδρικά διατάγματα,
πιο αποτελεσματικά θα ακουστεί η διαφωνία του όταν αυτή απευθύνεται στους πλειοψηφικούς βουλευτές που ψήφισαν, και όχι στον εκάστοτε Πρόεδρο.
Τέλος ο κάθε πολίτης δύναται ελεύθερα να εκφέρει γνώμη ενάντια τυχόν, και πάντα κατά την γνώμη του, κάθε λανθασμένης Προεδρικής υπογραφής, και μέχρι εκεί.
Μέχρι εκεί διότι αν αρνηθεί και επιστρέψει στη Βουλή το ….. ανυπόγραφο, τότε το τι θα του καταλογιστεί από τους θιγμένους,….. ας το καλύτερα, αφού το σοφό μη χείρον βέλτιστον σίγουρα και εις το διηνεκές πάντοτε θα ισχύει..ένεκα λαϊκό σοφό.