Δεν είναι και τόσο απρόσμενα αυτά που συμβαίνουν στον κομματικό Χάρτη της χώρας μας

Δεν είναι και τόσο απρόσμενα αυτά που συμβαίνουν στον κομματικό Χάρτη της χώρας μας.

Και αυτό διότι, αν έχει διαβάσει κάποιος το τέλος της Γαλλικής Επανάστασης, ήδη γνωρίζει πως αμέσως μετά το τέλος αυτής, οι επικρατήσαντες, σκότωνε ο ένας τον άλλο ασταμάτητα.

Κάτι ανάλογο που πήγε να συμβεί και στην χώρα μας με το τέλος της δικής μας, εκείνης του 21, που ευτυχώς χωρίς πολλά αίματα, δεν ολοκληρώθηκε.

Όπως επίσης και εκείνης της Ρωσσικής των μπολσεβίκων.

Ας μην αναφερθούν τα της Λατινικής Αμερικής, όπως και της Αφρικής (πλην της Νότιας λόγω Μαντέλα και Τούτου) που είναι πολλά.

Συνεπώς τίποτα το παράξενο με αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην χώρα μας, με τις αλλαγές που καθημερινά σημειώνονται στις όλες ομώνυμες, ως «προοδευτικές» παρατάξεις.

Ίσως επειδή υπάρχει η εκτόνωση προς το νέο, αλλιώς « θάτρωγ η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι» λέει ο λαός. Και όχι μόνο στην χώρα μας.

Όπως άλλωστε και πιο πάνω. Στόχος το όχι άλλα αίματα, για κανένα. Δεν ωφελούν.