Το λιβανιστήρι της Ευρώπης στον Ερντογάν και η ελληνική παρακμή

Όλοι το ζήσαμε χτες το «λιβανιστήρι» των Ευρωπαίων ηγετών, όλων, προς τον Πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν,

κάτι που δεν ήταν μόνο φιλοφρονήσεις, όπως είδαμε και ακούσαμε στην συνέχεια.

Πλην Ελλάδας, ακολούθησαν και προθέσεις παραγγελίας οπλικών συστημάτων που παράγονται εκεί.

Είτε δι αμοιβαιότητας, είτε εξ ολοκλήρου. Βεβαίως αυτές οι παραγγελίες δεν δόθηκαν «δώρο» στον Τούρκο λόγω φιλοξενίας, αλλά και ως συμφέρουσες αγορές και συμφωνίες. Τονίζονται και τα δύο αυτά διότι είναι κάτι που εμείς παντελώς στερούμενα. Και το τραγικό είναι ότι ενώ πολύ καλά γνωρίζουμε τι πταίει, δεν κάνουμε τίποτα για να το διορθώσουμε!Αντίθετα κάνουμε άλλα πολλά, και όλα ανεπίκαιρα, αν όχι και τα πάντα.

Τελευταία πχ τα δύο που είναι η «κοινωνική μέριμνα» της Κεραμέως (αποπομπή τώρα) υπέρ της χήρας της «λεβεντονιάς» και η πρόθεση Τσίπρα (μαύρο) για κατάργηση εισαγωγικών εξετάσεων στα ΑΕΙ (κουτσοί, στραβοί, στον Άγιο Παντελεήμονα!). Και μας το παρουσίασαν ως κοινωνική μέριμνα προσφοράς ενώ πρόκειται καθαρά για θέμα ψηφοθηρίας των δύο κορυφαίων μας σήμερα (ας ελπίσουμε όχι και αύριο) κομμάτων, και τίποτε πάρα πάνω, αφού πρόκειται για δυο βήματα/άλματα προς την παρακμή, και το πως προκύπτει αυτό, ας το σκεφθεί εις έκαστος μόνος του, αποφασίζοντας.

Το τραγικό είναι πως ενώ διανύουμε μια άτυπη προεκλογική περίοδο,

κανένα από αυτά τα δυο πρώτα κόμματα Νέα Δημοκρατία και ΕΛ.Α.Σ. δεν έχει να παρουσιάσει κάτι το παραγωγικά προοδευτικό, κάτι για την εργατιά την αγροτιά, και συναφή παραγωγικά όπως αυτών, παρά μόνον σπατάλες, λες και υπάρχουν λεφτά, αυτό δεν το λένε (τους πρόλαβε άλλος) και η κατάληξη μία: ότι σε όποιον αρέσουν αυτά που διά διάβασαν ή άκουσαν, να τους ψηφίσει.