Μετά την αφωνία για τις γερμανικές αποζημιώσεις η Κ. Σακελλαροπούλου «ψέλλισε μισόλογα» για τα Γλυπτά του Παρθενώνα.
Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας συνεχίζει να εκπλήσσει αρνητικά με τις φοβικές παρεμβάσεις της αναφορικά με την προάσπιση των εθνικών μας θεμάτων και τις διαχρονικές διεκδικήσεις της πατρίδας μας έναντι τρίτων χωρών. Το γιατί η κυρία Κατερίνα Σακελλαροπούλου συνεχίζει αυτή την τακτική, δίνοντας την εντύπωση πως αντί να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του έθνους και τον θεσμικό της ρόλο, κάνει «δημόσιες σχέσεις» διεθνούς επιπέδου, είναι πραγματικά ανεξήγητο. Ακόμα κι αν επιχειρεί να εμφανιστεί αρεστή βάζοντας σε δεύτερη μοίρα το εθνικό συμφέρον, έχει αποτύχει παταγωδώς!
Πηγή κειμένου: newsbreak.gr
Διότι, εάν θεωρεί ότι θυσιάζοντας την δημοφιλία της στην ελληνική κοινωνία, αναβαθμίζεται διεθνώς, κάνει τεράστιο λάθος. Τα δημοσκοπικά ευρήματα που την αφορούν, αποκρύπτονται άρον – άρον από το σύνολο των δημοσκοπικών εταιρειών, διότι είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού που το πρόσωπο καταγράφει τέτοια αποδοκιμασία από την ελληνική κοινωνία.
Ταυτόχρονα, η πρόεδρος έχει απαξιωθεί διεθνώς με αποκορύφωμα τον εορτασμό των 200 ετών από την εθνεγερσία. Είναι αδιανόητο, στην κορυφαία εθνική εορτή από συστάσεως του ελληνικού κράτους, ενώ η Ελλάδα είναι μέλος των μεγαλύτερων συμμαχιών του πλανήτη, να μην προσέρχεται ούτε ένας αρχηγός κράτους στις εκδηλώσεις που η ίδια οργάνωσε! Δυστυχώς η κυρία πρόεδρος έχει καταφέρει εκτός από τον ελληνικό λαό, να την αγνοεί και η διεθνής κοινότητα.
Η παρέμβαση της για τα Γλυπτά του Παρθενώνα που έχουν έρθει στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, είναι ενδεικτική. Η Κ. Σακελλαροπούλου σε χαιρετισμό της στο Συμπόσιο που διοργάνωσε το Ίδρυμα Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη στην έδρα της UNESCO στο Παρίσι περιορίστηκε να πει: «Το πάγιο αίτημα της Ελλάδας για την επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα βρίσκεται σε εκκρεμότητα και ευελπιστούμε ότι κάποια στιγμή θα καταστεί δυνατή η διαμεσολάβηση της Επιτροπής για την επίλυση αυτού του σπουδαίου ζητήματος»!
Εδώ ακριβώς φαίνεται η τεράστια διαφορά με τον προκάτοχό της, Προκόπη Παυλόπουλο, ο οποίος σε κάθε δημόσια εμφάνιση στην Ελλάδα και διεθνώς, έθετε τις εθνικές διεκδικήσεις της πατρίδας μας, είτε αυτές αφορούν τις γερμανικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο είτε την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα, σε πρώτη προτεραιότητα. Το σθένος με το οποίο ο Προκόπης Παυλόπουλος υπερασπιζόταν τα εθνικά μας θέματα, οπωσδήποτε δεν μπορεί να μην συνδέεται με την παγκόσμια αποδοχή που είχε ο ίδιος.
Οι ισχυρότεροι ηγέτες του πλανήτη πέρασαν από την Ελλάδα, επί προεδρίας του Προκόπη Παυλόπουλου, γεγονός που μπορεί να συγκριθεί μόνο με την εποχή του εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή. Γεγονός που αποδεικνύει ότι το σθένος του πολιτικού ανδρός είναι αυτό που φέρνει τον σεβασμό και την εκτίμηση, ακόμα και από τους «αντιπάλους».
Για του λόγου το ασφαλές, παραθέτουμε την αντίστοιχη παρέμβαση του Προκόπη Παυλόπουλου για τα γλυπτά του Παρθενώνα, πέντε χρόνια πριν.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, ξεδίπλωσε τότε μία πρωτοφανή νομική και ηθική επιχειρηματολογία εμπρός σε εκατοντάδες Έλληνες και ξένους επισκέπτες κατά την έναρξη του διεθνούς συνεδρίου με θέμα ” TA ΓΛΥΠΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΟΣ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ”.
Με συνέπεια να καταχειροκροτηθεί από τους παρευρισκομένους και να βάλει τον αγωνα διεκδίκησης επαναπατρισμού των Γλυπτών σε μία ατραπό που για πρώτη φορά γεννά βάσιμες ελπίδες για την πολυπόθητη ιστορική δικαίωση.
Διαβάστε την ομιλία του:
Με ιδιαίτερη ικανοποίηση κηρύσσω την έναρξη του Διεθνούς Συνεδρίου με θέμα: «Τα Γλυπτά του Παρθενώνος 200 χρόνια από την ιδιοποίησή τους από το Βρετανικό Μουσείο», εδώ στο εμβληματικό Μουσείο της Ακρόπολης. Με την ευκαιρία δε αυτή θέλω να εξάρω ιδίως το έργο των Διεθνών Επιτροπών για την ευόδωση του κοινού μεγάλου μας στόχου: Του επαναπατρισμού των Γλυπτών του Παρθενώνα και της επάνοδου τους στην εστία τους, σ’ αυτό το μοναδικό…Μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Αφού σας ευχαριστήσω θερμώς για την συμβολή σας στον κοινό μας αγώνα που αφορά την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, επιτρέψατέ μου να αιτιολογήσω το γιατί ο αγώνας αυτός συνδέεται αρρήκτως με την ικανοποίηση ενός καθ’ όλα δίκαιου αιτήματος το οποίο οφείλουμε να υπηρετούμε όλοι μας ανεξαρτήτως εθνικότητας, δοθέντος ότι, κατ’ ουσίαν, πρόκειται για αίτημα της Ανθρωπότητας αφού αφορά τον πυρήνα της Πολιτιστικής της Κληρονομιάς.
I. Πριν απ’ όλα είναι παγκοσμίως αποδεκτό ότι τα Γλυπτά αυτά ανήκουν, δικαιωματικώς και πολιτισμικώς, στον Παρθενώνα και τα Μνημεία του. Και τούτο διότι χωρίς τα Γλυπτά αυτά ο Παρθενώνας, βαριά λαβωμένος από μιαν ιερόσυλη πράξη βανδαλισμού και λεηλασίας που καλύπτεται εδώ και πάνω από δύο αιώνες από τη λεοντή μιας δήθεν «αρχαιολατρίας» η οποία πλήττει ευθέως την Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά, δεν μπορεί να συμβολίσει και, επέκεινα, να εκπέμψει προς την Ανθρωπότητα το αιώνιο, αειθαλές και μοναδικό πολιτισμικό μήνυμα που του αναλογεί.
II. Ως προς την παγκόσμιας πολιτισμικής εμβέλειας μοναδικότητα του Παρθενώνα και των Μνημείων του δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσει κανείς επί μακρόν. Πρόκειται για αυταπόδεικτη αλήθεια, η οποία εδράζεται σ’ ακλόνητα τεκμήρια. Γι’ αυτό μένω μόνο στην πιο απτή αλλά και πιο ηχηρή μαρτυρία, που συμπυκνώνει με απαράμιλλο τρόπο όλη αυτή την επιχειρηματολογία, ήτοι στην μαρτυρία του Αντρέ Μαλρώ, η οποία εμπεριέχεται στην μνημειώδη ομιλία του της 28ης Μαΐου 1959, όταν εκπροσώπησε τη Γαλλική Κυβέρνηση κατά την πρώτη φωταγώγηση της Ακρόπολης:
Α. Ξεκινώντας την ομιλία του, ο Αντρέ Μαλρώ είχε επισημάνει, βασιζόμενος στην Παγκόσμια πολιτισμική εμβέλεια του Παρθενώνα και στα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα με τα οποία πλέον το μήνυμα – έκκληση του Περικλέους μπορεί να εκπέμπεται σ’ ολόκληρη την Ανθρωπότητα: «Ο πρώτος παγκόσμιος πολιτισμός άρχισε».
Β. Κι αμέσως στη συνέχεια ο Αντρέ Μαλρώ, με την imperatoria brevitas που χαρακτηρίζει τον λόγο του, αποθεώνει την μοναδικότητα του αναλλοίωτου στους αιώνες και πανανθρώπινου μηνύματος του Παρθενώνα με τις εξής φράσεις: «Μέσω αυτού του πολιτισμού και προς δόξαν του φωταγωγείται η Ακρόπολη, η οποία καλείται να απαντήσει σε ερωτήματα που κανείς άλλος πολιτισμός δεν έθεσε. Το πνεύμα της Ελλάδας εμφανίστηκε αρκετές φορές στον κόσμο, δεν ήταν όμως πάντοτε το ίδιο. Ήταν λαμπρό στην Αναγέννηση, πόσο μάλλον που η Αναγέννηση πολύ λίγο γνώριζε την Ασία· είναι εξίσου λαμπρό και συνταρακτικό σήμερα, που γνωρίζουμε την Ασία. Σε λίγο καιρό, θεάματα όπως αυτό θα ζωντανέψουν τα μνημεία της Αιγύπτου και της Ινδίας, θα δώσουν φωνή στα φαντάσματα όλων των στοιχειωμένων τόπων. Η Ακρόπολη όμως είναι ο μοναδικός τόπος του κόσμου που κατοικείται ταυτόχρονα από το πνεύμα και από το θάρρος».
Γ. Τέλος, λίγο πιο κάτω ο Αντρέ Μαλρώ συμπυκνώνει, μέσω του μηνύματος του Παρθενώνα, την ουσία του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού ως συστατικού στοιχείου του διαχρονικού Παγκόσμιου Πολιτισμού: «Δεν θα πάψουμε ποτέ να το διακηρύσσουμε: Ό,τι σημαίνει για μας η τόσο συγκεχυμένη λέξη παιδεία –το σύνολο των έργων της τέχνης και του πνεύματος- η Ελλάδα το μετέτρεψε, προς δόξαν της, σε μείζον μέσον διαπαιδαγώγησης του ανθρώπου. Είναι ο πρώτος πολιτισμός χωρίς ιερό βιβλίο, όπου η λέξη ευφυΐα σήμαινε να θέτεις ερωτήματα. Ερωτήματα που έμελλε να γεννήσουν την κατάκτηση του κόσμου από το πνεύμα, της μοίρας από την τραγωδία, του θείου από την τέχνη και τον άνθρωπο».
Μ’ αυτές τις λίγες σκέψεις –που θεωρώ ότι λόγω του αυτονόητου νοήματός τους δεν χρειάζονται άλλη επεξήγηση- θέλω, καταλήγοντας, και να σας ευχαριστήσω εκ νέου για την συμπόρευση στον αγώνα υπέρ του επαναπατρισμού των Γλυπτών του Παρθενώνα αλλά και να σας διαβεβαιώσω ξανά πως η αιτία για την οποία αγωνιζόμαστε είναι θεσμικώς δίκαιη και ηθικώς επιβεβλημένη, στο όνομα της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Κι ακόμη τούτο: Ας αφιερώσουμε αυτή την εναρκτήρια τελετή του Συνεδρίου στη μνήμη της Μελίνας Μερκούρη, η οποία είναι και θα είναι, ως τον τελικό επαναπατρισμό των Γλυπτών του Παρθενώνα, η Ηγερία της προσπάθειάς μας και η Εστιάδα του Μουσείου της Ακρόπολης, στο οποίο φιλοξενείται το Συνέδριο.