Ραούφ Ντενκτάς και Αρχιεπισκοπος Μακάριος για πραξικόπημα 1974

–ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Πώς η τουρκική διπλωματία προετοίμασε τον Αττίλα

–ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Οι Τούρκοι διπλωμάτες που ξεκλείδωσαν τον Αττίλα

–ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ντενκτάς: «Το πραξικόπημα δεν ενόχλησε την τ/κ κοινότητα»

Δηλαδή μέχρι και ο Ραούφ Ντενκτάς συμφωνούσε, ότι το πραξικόπημα δεν ενόχλησε την τουρκοκυπριακή κοινότητα. Όπως και ο τότε Υπ. Αρμοστής στη Λευκωσία και οι Αμερικανοί… Ας το ακούσουν αυτό κάποιοι δικοί μας και ας θυμηθούν τι επικαλέστηκε ο Αρχ. Μακάριος στις 19 Ιουλίου 74 στην ομιλία του στον ΟΗΕ αφού κατηγόρησε την Ελλάδα 7 φορές για εισβολή – όπως είχε συνεννοηθεί με τον Βρετανό Πρωθυπουργό Χάροντ Γουίλσον στις 17 Ιουλίου 1974.

^{Ραούφ Ντενκτάς}

^{Μακάριος με Χάρολτ Γουίλσον Λονδίνο17/7/1974}

Ιδού τι είπε ο Αρχ. Μακάριος « …Καθώς έχω ήδη δηλώσει, τα γεγονότα εις Κύπρον δεν αποτελούν εσωτερικήν υπόθεσιν των Ελλήνων της Κύπρου, οι Τούρκοι της Κύπρου επηρεάζονται επίσης, το πραξικόπημα της Ελληνικής Χούντας είναι μία εισβολή και εκ των συνεπειών της θα υποφέρει όλος ο λαός της Κύπρου αμφότεροι Έλληνες και Τούρκοι…»  (Από το βιβλίο Κ. Ν. Χατζηκωστή, «’Εξι Προεδρικά Πορτραίτα»).

Ενώ ήδη  ο  Βρετ. ΄Υπ. Αρμοστής και ο Αμερικανός Joseph Sisco (που είχε αφιχθεί στο Λονδίνο) είχαν ήδη διαψεύσει τους ισχυρισμούς Μακαρίου.

Στις 18 Ιουλίου 1974 ο βρετ. ΄Υπ. Αρμοστής Stephen Olver με τηλεγράφημά του προς το Φόρειν ΄Οφις (που ζήτησε ενημέρωση) με αντίγραφα στις πρεσβείες της Βρετανίας στην Αθήνα, Άγκυρα, Βόνη, Παρίσι, Μόσχα, Ουάσιγκτον, βρετανική αντιπροσωπεία στη Νέα Υόρκη, βρετανική αντιπροσωπεία στο ΝΑΤΟ και στο αρχηγείο βρετανικών δυνάμεων Μέσης Ανατολής (βάση Ακρωτηρίου), έλεγε μεταξύ άλλων:

«Δεν έχω καμία (καμία) μαρτυρία για οποιονδήποτε άμεσο κίνδυνο για την τουρκοκυπριακή κοινότητα…. Ο Τουρκοκύπριος υπουργός άμυνας, κ. Orek επιβεβαίωσε μέλος του προσωπικού μου σήμερα το πρωί ότι η ελληνοκυπριακή κοινότητα και ειδικότερα η Εθνική Φρουρά, συμπεριφέρονται με θαυμάσια προσοχή. Υπήρξαν κάποιοι ελαφροί τραυματισμοί από αδέσποτες σφαίρες διαμέσου της  πράσινης γραμμής, όμως γενικά η τουρκοκυπριακή κοινότητα δεν είχε λόγο για παράπονο στο θέμα αυτό…»

(Από το βιβλίο της γράφουσας «Διζωνική Vs Δημοκρατία» 2019).