Γράφει ο Γιώργος Βενετσάνος
Μήπως παραγέρασε η γηραιά ήπειρος και η Ένωση της; Η νοοτροπία της καλοπέρασης, η παρακμή, το μίσος για τον εαυτό της είναι βαθιά ριζωμένα, η σήψη έχει φτάσει στα ύψη και πτώση είναι πολύ έντονη. Η κάποτε προηγμένη και ευημερούσα ήπειρος του κόσμου, η Ευρώπη, φαίνεται να έχει πάρει έναν δρόμο χωρίς επιστροφή, κάτι το οποίο αντιλαμβάνονται όχι μόνο οι λαοί του υπολοίπου κόσμου αλλά σταδιακά και οι ίδιοι οι κάτοικοι της.
Οι παθογένειες της, για τις οποίες την ευθύνη φέρνει η ίδια είναι οι εξής:
· Σχεδόν ολοκληρωτική γεωπολιτική ασχετοσύνη, με λάθους χειρισμούς που υπονομεύουν το ίδιο το μέλλον της.
· Μεταναστευτική κρίση, αθρόα είσοδος παρανόμων μεταναστών από Αφρική και Ασία και αδυναμία μια σταθερής απόφασης για το χειρισμό του.
· Καταστροφική οικονομική αποτυχία, που οδηγεί τους λαούς της σε ύφεση.
· Κρίση ταυτότητας, ακόμη δεν έχει ξεκαθαρίσει αν θα είναι μια ένωση αυτούσια ή θα σέρνεται πίσω από κάποια άλλη δύναμη.
· Από Ανάπτυξη αντί για ανάπτυξη.
· Χάσμα δημοκρατικού ελλείμματος, μια και ο αυταρχισμός σε αρκετές χώρες της τείνει να γίνει τρόπος ζωής.
Όλα αυτά έχουν απλωθεί σε όλη την Ευρώπη ενώ οι πολιτικοί που αυτή την στιγμή βρίσκονται στα κράτη της δεν μπορείς να πεις ότι είναι του μεγέθους των προκατόχων τους που ιδρυσαν την Ένωση. Μιλάμε για πολίτικους που διέπονται από εγωισμό, δημαγωγία, ενώ άγονται και φέρονται από δυνάμεις έξω από την Ευρώπη, ηγούμενοι σε χώρες με κοινωνική αποσύνθεση και φρικτών δημογραφικών στοιχείων.
Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαίο ότι χώρες όπως η Γαλλία, η Ολλανδία η Γερμανία, καθώς και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, μηδε εξαιρουμενης της Ελλάδος βρίσκονται πλέον στο χείλος της κοινωνικής έκρηξης, τρανό παράδειγμα οι αγρότες τους, που πλέον έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί.
Όλα αυτά δείχνουν μια Ευρώπη που έχει αρχίσει να αποσυντίθεται και η ειρωνεία είναι ότι αυτό γίνεται με πρωτοβουλίες της σημερινής πολιτικής της ηγεσίας.