Κώστα Δημ Χρονόπουλου*
Ε ι κ ο ν ο ε ν τ υ π ώ σ ε ι ς , συγκινησιακές φορτίσεις κάποιων , οι οποίοι συμπάσχουν υπερβολικά, σε σχέσεις με όλους εμάς τους υπόλοιπους που δεν αισθανθήκαμε τίποτα από το τραγικό συμβάν των Τεμπών (!…). Κάποιοι Ε θ ν ο γ ο ν ε ί ς εννοούν να πλειοδοτούν και στον πόνο (των άλλων). Καλό πάντως είναι το ότι υπάρχουν και υπερευαίσθητοι συμπολίτες μας ,έστω και αν, συμπτωματικά , είναι και κομματικοί παράγοντες.
Έχω αναφερθεί στα λάθη τα οποία διαπράχτηκαν από Συμπολίτευση και Αντιπολίτευση. Το θλιβερό συμπέρασμα είναι πως η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών (συμπεριλαμβάνομαι και εγώ σε αυτούς), δεν κατάλαβε τίποτα από την συζήτηση στη Βουλή. Θα μου πείτε: φυσικό είναι, αφού το πόπολο δεν διακρίνεται για το υψηλό του IQ όπως εκείνων τους οποίους επέλεξε να το εκπροσωπήσουν. Βέβαια –για να είμαστε και δίκαιοι – ούτε οι κ. κ Βουλευτές , Υπουργοί και Αρχηγοί, είχαν συναίσθηση της πραγματικότητας, και αδυνατούσαν να συνειδητοποιήσουν τι έλεγαν, πως επιχειρηματολογούσαν , που πήγαιναν, κάτι που στύλωνε τα πόδια και δεν ήθελε να μετακινηθεί και φυσικά να κατανοηθεί με τίποτα !. Έπαιξαν –εν ου παικτοίς-, εν μέσω τεθλιμμένων συγγενών, στο δράμα της Κοινοβουλευτικής Μαριωρής. Θλίψη!. Απογοήτευση !.
Άγριες επιθέσεις, ύβρεις κατ’ αλλήλων , χωρίς αιδώ , ενσυναίσθηση, σεβασμό. Θα μου παρατηρήσετε: Καλά, χθεσινός είσαι στο «Δημοκρατικό κοινοβουλευτικό κουρμπέτι» ;.Τι περίμενες δηλαδή;. Η Αντιπολίτευση γνώριζε το ανέφικτο του πράγματος, το εξωπραγματικό της καταψήφισης μιας ισχυρής Κυβέρνησης. Όμως προχώρησε για δικούς της προφανείς λόγους.
Στην απέλπιδα προσπάθειά της όμως, απέτυχε, αφού αυτοπαγιδεύτηκε και διολοίσθησε σε πεδία όχι δικά της, αλλά της Δικαιοσύνης. Ο αντικειμενικός παρατηρητής /ακροατής/θεατής, αποκόμισε την εντύπωση, πως παρακολουθούσε μια …. δίκη με κατηγορούμενη την Κυβέρνηση και με δικαστές την Αντιπολίτευση που ήδη είχε εκδώσει καταδικαστικό πόρισμα, βάσει των στοιχείων που κατέθεσε !….Τι προσπαθούσαν να «παίξουν» στο κοινοβουλευτικό θέατρο του παραλόγου οι περινούστατοι –και νοήμονες; – Ε θ ν ο γ ο ν ε ί ς μας;. Μια ακόμη άτυπη, φαιδρή , κ λ α υ σ ι γ ε λ α σ τ ι κ ή (=προξενεί κλαυσίγελω) παράσταση;. Η όλη υπόθεση δεν αποτελεί αντικείμενο ενασχόλησης της Δικαιοσύνης;.
Γιατί δεν την παρέπεμψαν αρχικά εκεί για να τελειώνουμε;. Αυτά αναρωτιέται ο μέσος πολίτης. Τώρα, άλλοι Συνέλληνες κατάλαβαν πως ο κος Πρωθυπουργός , ο κος τέως Υπουργός Συγκοινωνιών, –μεταξύ άλλων-, είναι οι βασικοί ένοχοι – δολοφόνοι, που εκτέλεσαν εν ψυχρώ 57 αθώους !. (Ενώ οι προηγούμενοι που κυβέρνησαν και ξανακυβέρνησαν , χωρίς να θίξουν τα κακώς σιδηροδρομικά κείμενα, καθώς και οι ανεύθυνοι ασυνείδητοι σιδηροδρομικοί υπάλληλοι, «απαλλάσσονται»;). Άλλοι πάλι, φρονούν πως πρέπει όλοι, με επικεφαλής τους ταγούς μας, να προσπαθήσουμε να θωρακίσουμε το σαθρό σιδηροδρομικό δίκτυο /συγκοινωνιακό μέσο, ώστε να μην επαναληφθούν τα ίδια – ή και χειρότερα –δυστυχήματα στο μέλλον. Εξυπακούεται ότι δεν θα διαλευκάνουν και δεν θα εκδώσουν τα κόμματα, τα πορίσματα και τις καταδικαστικές αποφάσεις , αλλά η Δικαιοσύνη (σ.σ εκτός και αν την καταργήσουμε και μετατρέψουμε τη Βουλή σε δικαστήριο).
Επιπρόσθετα: Να τερματίσουν οι «παραγραφές και οι ασυλίες». Ακόμη να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι πραγματικά ευθυνόμενοι, όποιοι και αν είναι. Με ακαταλαβίστικες πολιτικάντικες συνεδριάσεις στην Βουλή , με κροκοδείλια δάκρυα «πόνου», με χυδαιολογίες κ. α ευπρεπή και αντιαισθητικά, δεν απαλύνεται ο πόνος των συγγενών για τον χαμό των ανθρώπων τους, ούτε εκείνοι επανέρχονται στη ζωή!.
ΥΓ Οι συνετοί- μη κ ο μ μ α τ ο ε μ π ο τ ι σ μ έ ν ο ι αντικειμενικοί πολίτες (αν μπορούσαν),_ θα κατέθεταν πρόταση μομφής, επειδή δυσπιστούν στα λόγια, τις προθέσεις , τις πράξεις και τις συμπεριφορές των ακατάλληλων εκπροσώπων του Κ.Δ.Πολιτεύματος.
Ιατρού