Δικαίως παραπονιέται ο Βούσιτς πως μερικές χώρες του έμπηξαν το μαχαίρι στην πλάτη με την αναγνώριση της δήθεν γενοκτονίας των Μουσουλμάνων στην Σρεμπένιτσα. Δες και Ελλάδα. Υπήρξε έγκλημα πολέμου, σε καμία περίπτωση όμως «γενοκτονία». Πρόκειται για δόλιο ευτελισμό του συγκεκριμένου όρου.
Αδίκως λοιπόν δεν παραπονιέται ο Σέρβος Πρόεδρος Βούσιτς για μερικές χώρες, δες Ελλάδα, που δεν προτάσσουν τις τρισχειρότερες γενοκτονίες που υποστήκαν από τους Μουσουλμάνους, δες Πόντος, Κύπρος, Ιωνία και πολλές άλλες, πριν φθάσουν στην Σρεμπενιτσα, και αντίθετα την τοποθετούν «Ολιγάρχες των Κοινωνιών» σαν μια «πρώτη πρώτη και καλύτερη γενοκτονία» που άλλη ποτέ δεν προηγήθηκε.
Όσον δε την πολύ πρόσφατη αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους, με βιασύνη και σαν «έτοιμοι από καιρό» εξηγείται, δια μεν την Ισπανία λόγω «μπίζνες» και με Τουρκία, όπως και με την Ιρλανδία λόγω ΙRA, και τέλος η Νορβηγία λόγω του ότι και οι τρείς αλλά και όσες τις ακολουθήσουν, και θα τις ακολουθήσουν πολλές, που δεν έχουν τίποτε να χάσουν αλλά αντιθέτως. Πολύ αντιθέτως, αφού καμιά τους, πέραν των εν αυτοίς μουσουλμανικών κοινοτήτων, δεν συνορεύει με μουσουλμάνους και δεν νοιάζονται.
Όσες λοιπόν χώρες ακολουθήσουν τις πιο πάνω τρείς, θα ήσαν περισσότερο πιστευτές δια το αμερόληπτο και ακέραιο της «ανθρωπιάς» που επέδειξαν, αν είχε προηγηθεί αυτής της αναγνώρισης, ο απαραίτητος όρος της απελευθέρωσης των Ισραηλινών ομήρων, πρίν οτιδήποτε, ειδάλλως φαίνεται να πρόκειται για ανθρώπινα δικαιώματα.. «α λα καρτ» και ….δοξάστε μας!
Εντελώς ανέξοδα, ή μπορεί και αντιθέτως, αφού ο βασανισμός των ομήρων, ειδικά αμάχων υπερέχει στην βαρύτητα αποτίμησης εγκλημάτων πολέμου και γενοκτονιών. Όπως φυσικά και η σφαγή αμάχων, γυναικών και παιδιών, που τέτοια στην Σεμπρένιτσα έγινε από τις ορδές του Μπιν Λάντεν και της Al Qaeda που κατέσφαξαν Σέρβους, και σήμερα εμφανίζονται ως θύματα.