Δυστυχώς υπάρχουν ακόμα και σήμερα πρωτοσέλιδα εφημερίδων που αναφέρονται όχι απλώς εχθρικά αλλά σχεδόν πολεμικά εναντίον του Ισραήλ (και τους συν αυτό) που βομβάρδισε και κατέστρεψε, επιλεγμένους στόχους, κατασκευής όπλων μαζικής εξόντωσης πληθυσμών, ως και επιλεγμένους στόχους στρατιωτικών κ επιστημόνων σχετικούς με τα μαζικά πιο πάνω, 73 στον αριθμό που έδωσε το Ιράν.
Τους περιγράφουν λοιπόν σαν τα άγρια θεριά, που χωρίς λόγο κι αφορμή εξολοθρεύουν «νήπια» στις κούνιες τους κοιμώμενα. Όμως δεν είναι και ακριβώς έτσι ως επιχειρούν για να τα περάσουν, ούτε υπάρχει και καμιά απρόκλητη αφορμή παγκοσμίου πολέμου ως επισείουνε. Όλα μα όλα είναι κάπως αλλιώς, και σύντομα θα ξεκαθαρίσουνε. Τέτοιος πόλεμος, παγκόσμιος, δεν γίνεται. Μικρός τοπικός όμως πάντα γινόταν και ποτέ δεν σταμάτησε. Ίσως τώρα να είναι και η ευκαιρία για οριστική κατάπαυση του πυρός.
Όσον δε αφορά την ηγεσία του Ιράν που απο την ημέρα που βρέθηκε στα χέρια των Αγιατολάχ, αμέσως μετά την αποπομπή του Σάχη, ο πρώτος τους στόχος ήταν (και ακόμα είναι) η ανάληψη της ηγεσίας όλου του Ισλάμ στον πλανήτη, ως οι μόνοι γνήσιοι της θρησκείας με ιερές πόλεις και άλλα πολλά.
Οι Σαούδ όμως της Αραβίας αρνήθηκαν να τους την παραδώσουν μαζί με την Μέκκα και Μεντίνα όπως οι Ιρανοί μουλάδες αξίωναν (και αξιώνουν) και να που εις ανταπόκριση της άρνησης αυτής των Σαούδ, οι «ειρηνικοί» μουλάδες κατέφυγαν στα όπλα. Απέστειλαν δια θαλάσσης στην Τζέντα, μονάδες ειδικών δυνάμεων του Ιράν και με την μορφή αθώων προσκυνητών εξωτερικά, αλλά πάνοπλων με βαρέα όπλα στοιβασμένα εσωτερικά μέσα από την άνετη θρησκευτική τους ενδυμασία, πέρασαν από τους, τότε πάντα, χαλαρούς τυπικούς ελέγχους και όταν έφθασαν στην Μέκκα αμέσως εισήλθαν εις το Μέγα Τέμενος, και δια των όπλων κατέλαβαν αυτό, στρατιωτικά, και ουχί ειρηνικά, βασιζόμενοι στο ότι οι Άραβες, λόγω τεμένους θα υπέκυπταν. Ειρηνικά. Πάντοτε και διαχρονικά η Ειρήνη, βλέπεις, ήταν μόνο για τους «άλλους» και όχι για τους «Ειρηνιστές». Δηλ. τους επαγγελματίες Ειρηνοκάπηλους.
Μετά λοιπόν απο λίγες ημέρες εισήλθε στο Τέμενος στρατός Αράβων επικουρώντας το έργο Γάλλων (;) «λεγεωνάριων» και δι εξοντώσεως «απέβαλαν» τους Ιρανούς όλους, αποδίδοντας τον Ιερό Χώρο στους νόμιμους κατόχους. Όλα αυτά έναν χειμώνα πριν κοντά 45 χρόνια.
Και δεν είναι μόνον οι Ιρανοί «διψασμένοι» για τέτοιες παγκόσμιες ηγεσίες θρησκευτικές ή και μή θρησκευτικές. Είναι κι άλλοι π.χ. οι Τούρκοι όπως κ. α. Και εμείς πρέπει να προσέχουμε τους κάθε λογής σφετεριστές, από τους παγκόσμιους μέχρι και τους εντός των «τειχών» ολίγους, αφοί είναι αλλού πιο πολλοί, και αλλού λιγότεροι, και να που όμως πάντα υπάρχουν όλοι τους ντυμένοι όπως ο Λύκος σε Κοκκινοσκουφίτσα. Παράδειγμα κλασσικό, παρατέθηκε πιο πάνω.
Μ.Π.