Έχει αρχίσει μία, για την ώρα άσχετη, ακατάσχετη προφητολογία με το τι θα μας συμβεί αν κλείσουν τα στενά του Χορμούζ που αφορούν του Περσικού το έμπα και το έβγα των πλοίων, δεξαμενοπλοίων κυρίως, και αυτό διότι από τα δεξαμενόπλοια, λένε, πως εξαρτάται σχεδόν ..η ζωή μας.
Τα φορτηγά που αφορούν τα εντός Περσικού κράτη, δεν μας αφορούν γι αυτό και δεν τα συζητούν. Αφορούν όμως εξ ίσου ζωτικά τα εντός Κόλπου κράτη, και εκεί τα πράγματα λίγο μπερδεύονται αφού οι προβλέποντας με αυτά δεν καταπιάνονται, διότι δεν τα αναφέρουν. Το ότι το Ιράν έχει λιμάνι φορτηγών ακριβώς στο στενό Χορμούζ δεν το σώζει. Συνεπώς τα πάντα εντός Κόλπου ίδια για όλους. Άρα;
Τώρα όσον αυτό αφορά την ναυτιλία και τους Έλληνες πλοιοκτήτες, δεν είναι, προ πολλού, όπως παλιά τα ξέραμε αφού δεν προσφέρονται ελληνικά ναυτικά χέρια για τα πλοία. Παντού αλλοδαποί. Όσο για το εισόδημα των πλοιοκτητών δεν τους καίει, και αυτό διότι έχουν επιζήσει και με ναύλους «ψόφιους» αλλά και με καθόλου ναύλους. Όλοι έχουμε ακούσει για πλοία δεμένα. Εκείνοι ξέρουν.
Τέλος και από έλλειψη καυσίμων γνωρίζουμε, όπως και για τις υψηλές τιμές αυτών, από το παρελθόν, πλειστάκις. Θα επιβιώσουμε αρκεί να έχουμε Ειρήνη. Αυτή είναι η ακοστολόγητη. Ειρήνη που να είναι της αξιοσύνης και όχι της δουλοπρέπειας που πάνε να μας επιβάλουν οι σημερινοί κυβερνήτες μας. Εκεί ναι ενέχεται κίνδυνος να βλέπεις έναν Μητσοτάκη να περιφέρεται με έπαρση ..Καίσαρα στα Αστερίξ, και έναν Γεραπετρίτη στον…αντίποδα. Αυτό μας προβληματίζει διότι προς τα εκεί πάμε.
Στο γι αυτούς γνωστό, και για μας στο άγνωστο. Σταυρώνοντας τα δάχτυλα μας λοιπόν, ας εν υπομονή διατελέσουμε, και θα το ζήσουμε κι αυτό.