Την κατάρρευση του δημόσιου συστήματος Υγείας -θέµα που σπάνια αγγίζουν τα ελληνικά ΜΜΕ- αναδεικνύει η γαλλική εφημερίδα Le Monde, διαψεύδοντας το κυβερνητικό αφήγημα. Νοσοκομεία σε αποσύνθεση, γιατροί με μισθούς πείνας, πολίτες όμηροι του ιδιωτικού τομέα.
🔴 Η Ελλάδα, χώρα που καμαρώνει για το ΕΣΥ ως «κατάκτηση της μεταπολίτευσης», το αφήνει να ρημάζει ενώ ταυτόχρονα διαφημίζει ιατρικό τουρισμό και high-tech κλινικές για όσους έχουν γεμάτο πορτοφόλι.
🔴Το δημόσιο σύστημα Υγείας στην Ελλάδα μοιάζει με παλιό ασθενοφόρο: πάντα σε κίνηση, πάντα με ήρωες στο τιμόνι, αλλά έτοιμο να μείνει στη μέση του δρόμου…
Στην κυριακάτική έκδοση της, η γαλλική «Le Monde» κάνει εκτενές ρεπορτάζγια την κατάσταση που επικρατεί στην δημοσια υγεία, χαρακτηρίζοντας την ως άθλια.
Η Marina Rafenberg ανταποκρίτρια της γαλλικής εφημερίδας, υπογραμμίζει μεταξύ άλλων ότι οι Έλληνες «πληρώνουν περίπου το 33% των εξόδων υγειονομικής περίθαλψης από την τσέπη τους, σε σύγκριση με τον μέσο όρο 15% για τους ανθρώπους σε άλλες χώρες του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ)».
Τι λένε δύο Έλληνες γιατροί για την κατάσταση
«Το 2011, ο Γιώργος Βήχας, καρδιολόγος, άνοιξε ένα κοινοτικό ιατρείο με έξι συναδέλφους στο Ελληνικό, ένα νότιο προάστιο της Αθήνας, για να καλύψει τις ανάγκες χιλιάδων μακροχρόνια ανέργων που, επειδή δεν είχαν ασφάλιση υγείας, δεν εισάγονταν πλέον δωρεάν στα δημόσια νοσοκομεία.
Το 2015, όταν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε τη σχετική νομοθεσία που επέτρεπε την επιστροφή ανασφάλιστων στα δημόσια νοσοκομεία, η κλινική στο Ελληνικό κατέστη λιγότερο απαραίτητη. Αλλά οι δημόσιες εγκαταστάσεις αντιμετώπισαν γρήγορα προβλήματα. «Για τους μακροχρόνια ανέργους, αυτή η μεταρρύθμιση ήταν πρόοδος. Αλλά το πρόβλημα είναι ότι η χρηματοδότηση που παρέχει η κυβέρνηση για την κάλυψη της φροντίδας αυτών των επιπλέον ασθενών δεν είναι αρκετή. Ως αποτέλεσμα, τα νοσοκομεία είναι χρεωμένα και στερούνται τα πάντα», επεσήμανε ο καρδιολόγος.
Σε τέτοιο βαθμό που, ακόμη και μετά το 2015, οι τακτικοί ασθενείς συνέχισαν να επισκέπτονται την κλινική Ελληνικόν επειδή «εξακολουθούσαν να αισθάνονται στιγματισμένοι στα δημόσια νοσοκομεία, δεν είχαν ακόμη πρόσβαση σε ορισμένα φάρμακα που ήταν πολύ ακριβά και οι χρόνοι αναμονής για περίθαλψη ήταν ακόμα μεγάλοι», θυμήθηκε ο Βήχας. Αλλά η κοινοτική κλινική δεν κράτησε πολύ. Αναγκάστηκε να κλείσει τον Μάρτιο του 2020, στην αρχή της κρίσης Covid-19».
Και συνεχίζει η Le Monde: «Σήμερα, ο Βήχας ηγείται μιας δημόσιας κλινικής κοντά στο παραθαλάσσιο θέρετρο Λαγονήσι, νότια της Αθήνας, και παρατηρεί με λύπη ότι η δημόσια υγειονομική περίθαλψη στην Ελλάδα παραμένει παραμελημένη. Μεταξύ 2008 και 2023, σχεδόν 20.000 γιατροί έφυγαν από τη χώρα, σύμφωνα με τον Σύλλογο Ιατρών Αθήνας. Οι αποχωρήσεις, αν και λιγότερο συχνές από ό,τι τα προηγούμενα χρόνια, συνεχίζονται: Το 2023, περισσότεροι από 800 γιατροί επέλεξαν να φύγουν, κυρίως λόγω χαμηλών μισθών. Ένας καρδιολόγος και διευθυντής κλινικής κοντά στη συνταξιοδότηση, όπως ο Βήχας, κερδίζει μόνο 2.100 ευρώ το μήνα.
Ο Στρατής Εμμανουηλίδης, ενδοκρινολόγος σε δημόσια κλινική βορειοανατολικά της Αθήνας, συνταξιοδοτήθηκε πριν από λίγους μήνες και λαμβάνει μόνο 1.800 ευρώ το μήνα. «Οι συνταξιούχοι δεν αντικαθίστανται. Στις εγκαταστάσεις μας δεν υπάρχει πλέον ενδοκρινολόγος, παιδίατρος ή γυναικολόγος… Οι εξειδικευμένοι γιατροί επιλέγουν να μετακινηθούν στον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος έχει αναπτυχθεί μόνο τα τελευταία χρόνια επειδή οι μισθοί είναι υψηλότεροι», δήλωσε με λύπη.