Ντίνα Τσουκαλά από το dnews.gr
«Ποταμός» ήταν η απολογία της Μαρία Μαραγγέλη, η οποία επανέλαβε τις καταγγελίες που είχε κάνει το 2017 ως προστατευόμενη μάρτυρας με την κωδική ονομασία «Αικατερίνη Κελέση» για την υπόθεση Novartis.
Σε μια απολογία «ποταμό» η Μαρία Μαραγγέλη από το εδώλιο του κατηγορουμένου επανέλαβε όλες τις καταγγελίες που είχε κάνει το 2017, ως προστατευόμενη μάρτυρας με την κωδική ονομασία «Αικατερίνη Κελέση», μιλώντας για χρήματα στην υπόθεση της Novartis μέσα σε κίτρινους φακέλους και σε βαλίτσες με προορισμό πολιτικά πρόσωπα.
«Η υπόθεση της Novartis ήταν και είναι σκάνδαλο, ήθελαν όμως να γελοιοποιηθεί», είπε η Μαρία Μαραγγέλη, η οποία με δάκρυα στα μάτια υποστήριξε πως όχι μόνο δεν προστατεύτηκε από την πολιτεία, αλλά κυνηγήθηκε, στιγματίστηκε και καταστράφηκε έκτοτε η ζωή της.
Η Μαρία Μαραγγέλη αφηγήθηκε την πορεία της στη φαρμακοβιομηχανία, φθάνοντας να γίνει το «δεξί χέρι» του τότε ισχυρού άνδρα της Novartis, Κ. Φρουζή.
«Το 2007 προσλήφθηκα στη Νοβάρτις και εργάστηκα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2018. Εκ της θέσεώς μου είδα, άκουσα και έζησα αθέμιτες πρακτικές της εταιρείας. Όλα αυτά που είπα, είδα, άκουσα και έζησα ήταν αληθινά και δεν έχουν καμία σχέση με τη λέξη ψέμα».
Η κατηγορούμενη έκανε λόγο για «μεταφορές χρημάτων» από την εταιρεία ακόμη και στο Μαξίμου.
«Ό,τι έχω καταθέσει, έχω προσκομίσει πολλά στοιχεία. Το 2013 ο Κ. Φρουζής συνάντησε τον Αντώνη Σαμαρά. Πρώτα συνάντησε τον Δ. Πτωχό με τον οποίο είχε αναπτύξει στενή σχέση και μέσω αυτού κλείστηκε το ραντεβού. Λίγες μέρες μετά με πήραν τηλέφωνο από το γραφείο του πρώην πρωθυπουργού και μου είπαν να έχει μαζί του την ταυτότητα. Ο Φρουζής ήρθε στο γραφείο έχοντας μαζί του τη βαλίτσα που χρησιμοποιούσε, τροχήλατη. Μου ζήτησε να ετοιμάσω ένα non paper με τις απαιτήσεις που θα έθετε στο ραντεβού με τον κύριο Σαμαρά. Όταν άνοιξα τη βαλίτσα είδα μέσα στην τσάντα δεσμίδες χρημάτων. Προς έκπληξή μου… Η βαλίτσα τοποθετήθηκε από εμένα στο πορτ μπαγκάζ. Μετά με πήρε τηλέφωνο και μου ζήτησε να ενημερώσω τη γραμματέα του κυρίου Σαμαρά να τον διευκολύνουν για την είσοδό του στο Μέγαρο Μαξίμου και έτσι το αυτοκίνητο μπήκε στο Μέγαρο Μαξίμου. Όταν γύρισε άνοιξε την τσάντα και έβγαλε κάποια έγγραφα και τα χρήματα δεν ήταν εκεί. Ήταν άδεια. Μου έδωσε έγγραφο του κυρίου Σαμαρά που τον παρέπεμψε στον κύριο Σταϊκούρα».
Όταν άνοιξα την τσάντα και είδα τα λεφτά προσπάθησα να δείξω ψύχραιμη και να δείξω ότι δεν συνέβαινε κάτι. Εξάλλου ήταν καθημερινότητα τα χρήματα στο γραφείο του Φρουζή και ήταν γνωστές οι πρακτικές με τις οποίες πετύχαινε τους στόχους η Νοβάρτις».
Η Μαρία Μαραγγέλη αναφέρθηκε σε όλες τις επαφές και τις σχέσεις που είχε με τον Κ. Φρουζή, οδηγώντας –όπως είπε– την εταιρεία να γίνει «κράτος εν κράτει», λέγοντας:
«Βασικοί στόχοι της εταιρείας ήταν να αποπληρωθούν τα χρέη και να μπουν καινούργια φάρμακα στην αγορά. Στο σημείο που κλείνουμε το ραντεβού με τον Σταϊκούρα, εκτός από τις προσωπικές συναντήσεις, ο Φρουζής είχε συναντήσεις με τον Σαμαρά και ανταλλαγή e-mail και sms.
Υπήρχε το Harvard Project, στο οποίο έπαιξε ρόλο ο Ιωάννης Στουρνάρας. Όλες αυτές οι καταθέσεις που δόθηκαν έγιναν με μεγάλο πρεσάρισμα, φόβο, άγχος, ατελείωτες ώρες».
Η κατηγορούμενη με τρεμάμενη φωνή μίλησε για τις συνέπειες που είχαν για τη ζωή της οι καταθέσεις που είχε δώσει στην Εισαγγελία Διαφθοράς. «Είμαι άδικα σε αυτή τη θέση, γιατί αυτά που είπα αφορούσαν πολιτικά πρόσωπα· το πολιτικό σύστημα τώρα πρέπει κάποιον να ενοχοποιήσει. Δέκα ολόκληρα χρόνια είμαι μια ζωντανή νεκρή, γιατί κουβαλάω το βάρος δύο παιδιών που δέχθηκαν μπούλινγκ από τα δημοσιεύματα».
Η κατηγορούμενη είπε στο δικαστήριο πως «στα μέσα του 2017 η εταιρεία συγκέντρωσε όλο το προσωπικό στο αμφιθέατρο, παρουσία του νομικού τμήματος, και ενημέρωσε ότι βρισκόταν υπό έλεγχο από τις αμερικανικές αρχές». Και συνέχισε: «Η εταιρεία μας ζήτησε να έχουμε έγγραφα και non paper για να τα δώσουμε αν μας ζητηθούν. Μια ημέρα βρήκα στο γραφείο μου θυροκολλημένη μια κλήση από την Εισαγγελία Διαφθοράς. Συνειδητά κατευθείαν πήγε το μυαλό μου σε αυτά που μας είχαν πει και μου είπε η προϊσταμένη του νομικού τμήματος ότι γίνεται έρευνα και στην Ελλάδα. Τέλος Οκτωβρίου 2017 πήγα στην Εισαγγελία και μου ζήτησαν να καταθέσω γιατί ήμουν ο άνθρωπος-κλειδί με βάση όσα είχαν στη διάθεσή τους. Εγώ τους είπα για τον φόβο μου».
Πρόεδρος: «Όταν καταθέτετε για βαλίτσα που φτάνει στον πρωθυπουργό, είναι πολύ σοβαρό».
Μαραγγέλη: «Σκοπός μου δεν ήταν να κινηθεί δίωξη, δεν έχω μένος μαζί τους. Ήθελα μόνο να τα πω για να βγουν από πάνω μου».
Πρόεδρος: «Αυτό που λέτε ήταν αντιφατικό με το να λέτε ότι μπήκε βαλίτσα στο Μέγαρο Μαξίμου».
Μαραγγέλη: «Είναι σοβαρά… Υπήρξα αυτόπτης μάρτυρας σε τρεις συναντήσεις με τον Άδωνη Γεωργιάδη. Μια φορά ο Φρουζής είπε “θα περάσω να αφήσω τον φάκελο”. Πήγαμε στο υπουργείο. Ήμουν στη συνάντηση και είδα τον φάκελο που δόθηκε μπροστά μου σε γραμματέα. Και δεύτερη φορά δόθηκε παρουσία μου φάκελος στο υπουργείο Υγείας. Την τρίτη φορά ο Φρουζής μπήκε μόνος του, μπήκε μέσα και έδωσε τον φάκελο. 70, 50, 20 ήταν οι δεσμίδες των χρημάτων που έμπαιναν στον φάκελο όταν φεύγαμε από τη Νοβάρτις. Ήταν μεταφορά χρημάτων ξεκάθαρα. Ήταν η λεγόμενη win–win σχέση. Η ίδια σχέση υπήρχε με την εταιρεία και με τον Γιάννη Στουρνάρα».
Η μαμά εταιρεία διοχέτευσε μεγάλο ποσό σε όλα τα τμήματα. Ήταν σαν χταπόδι… Έτσι ώστε να εκτελεστεί το πρόγραμμα Harvard Project. Σύμφωνα με αυτά που έλεγε ο Φρουζής, έγιναν όλα αυτά. Στον Σαμαρά δεν ήμουν μπροστά, αλλά όταν γύρισε μου είπε ότι παραδόθηκαν και γύρισε ικανοποιημένος.
Πρόεδρος: «Για ποιο λόγο να σας εμπιστευτεί τόσο πολύ;»
Μαραγγέλη: «Ήμουν έμπιστο πρόσωπο για εκείνον».
Για την εταιρεία Λίνας Νικολοπούλου: «Ο ρόλος ήταν πέρα από τις εκδηλώσεις. Η Νικολοπούλου ερχόταν στο γραφείο και την είχα ακούσει να λέει στον Φρουζή “θα πω ό,τι θέλεις στον Γιάννη”».
Για τον Ανδρέα Λοβέρδο: «Η σχέση χτίστηκε βήμα-βήμα μέσω Μανιαδάκη και Μανία. Στα μέσα του 2011, που υπήρχε ο μεγάλος στόχος να μπουν δύο μεγάλα φάρμακα στην αγορά, δόθηκαν χρήματα μέσω Βουλκίδη. Εγώ δεν ήμουν μπροστά. Ο ίδιος μου έλεγε ότι τα χρήματα δόθηκαν, ο στόχος επιτεύχθηκε. Γιατί ο Φρουζής πάντα διατυμπάνιζε τους στόχους του, γιατί από αυτά κρινόταν».
Ο Φρουζής είχε φέρει την εταιρεία σαν να ήταν κράτος εν κράτει. Η εταιρεία ήταν το κράτος. Οι πολιτικές αποφάσεις επί υπουργίας Γεωργιάδη και Λοβέρδου έρχονταν σε draft και γίνονταν διορθώσεις και παρεμβάσεις για να γίνουν όλα προς το συμφέρον της εταιρείας. Και πριν πάνε οι αποφάσεις στο Τυπογραφείο, ερχόντουσαν σε εμάς. Εμείς ήμασταν αυτοί που τις ελέγχαμε πριν βγουν.
Για τον Μάριο Σαλμά: «Το ίδιο συνέβαινε με τον Σαλμά. Οι συναντήσεις γίνονταν στο γραφείο του. Όταν επέστρεφε από συναντήσεις του με τον Σαλμά, τον αποκαλούσε «αχάριστο» και οι σχέσεις τους διαταράχτηκαν γιατί εκείνος είχε προσκολληθεί σε άλλη εταιρεία».
Για τον Αβραμόπουλο: «Κατά τον Φρουζή δόθηκαν διακόσιες χιλιάδες ευρώ για τα εμβόλια H1N1. Δεν ήμουν μπροστά. Ο ίδιος μου είπε ότι τα παρέδωσε. Και εδώ έγινε με βαλίτσα. Εδώ μου είχε πει το ποσό. Για τον κύριο Σαμαρά δεν μου είπε το ύψος του ποσού, αλλά ήταν αρκετά».