Το 2019, ο Σεντάτ Πεκέρ εκφώνησε μια ομιλία που απορρίφθηκε ως «υπερβολική» εκείνη την εποχή
0 Πεκέρ δήλωσε ανοιχτά:
«Οι ΗΠΑ κατέστρεψαν το Αφγανιστάν και τη Συρία για να αναλάβουν την εξουσία. Η Βενεζουέλα, το Ιράν και η Τουρκία είναι οι επόμενες», γράφει τουρκικό δημοσίευμα.
Χρόνια έχουν περάσει. Αυτή η ομιλία δεν έχει ξεχαστεί, αλλά ούτε ελήφθη σοβαρά υπόψη μέχρι σήμερα…
Πρόσφατα, ο Ντόναλντ Τραμπ έκανε μια σκληρή δήλωση εστιάζοντας στο Ιράν. Στη συνέχεια χρησιμοποίησε μια αξιοσημείωτη έκφραση σχετικά με την Τουρκία: «Η Τουρκία τα πάει καλά. Μου αρέσει ο Ερντογάν».
Με την πρώτη ματιά, αυτή η πρόταση μπορεί να φαίνεται σαν «κομπλιμέντο».
Ωστόσο, για όσους είναι εξοικειωμένοι με την πολιτική των ΗΠΑ, τέτοιες δηλώσεις αποτελούν συχνά μια προειδοποίηση.
Η αμετάβλητη γλώσσα των ΗΠΑ: Απειλή, Πίεση και Επέμβαση
Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο Τραμπ απείλησε έξι χώρες, ανοιχτά η έμμεσα, τις τελευταίε 24 ώρες:
Κούβα: «Είναι κοντά στην πτώση».
Βενεζουέλα: «Η ευθύνη είναι δική μας».
Κολομβία: «Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις ακούγονται ελκυστικές».
Μεξικό: «Κάτι πρέπει να γίνει».
Ιράν: «Αν σκοτωθούν διαδηλωτές, θα χτυπήσουμε σκληρά».
Δανία: «Χρειαζόμαστε τη Γροιλανδία».
Κοιτάζοντας τη λίστα, η γεωγραφία, το καθεστώς ή η δικαιολόγηση αλλάζουν.
Αλλά το αντανακλαστικό των ΗΠΑ δεν αλλάζει ποτέ: Αν δεν συμμορφωθείτε μαζί μου, Θα σας αποδυναμώσω.
Το Αφγανιστάν δέχθηκε εισβολή με το πρόσχημα της «δημοκρατίας», αφήνοντας πίσω του την καταστροφή.
Η Συρία κατακερματίστηκε με το πρόσχημα της «καταπολέμησης της τρομοκρατίας».
Η Βενεζουέλα ασφυκτιά από κυρώσεις εδώ και χρόνια.
Το Ιράν βρίσκεται συνεχώς στο χείλος μιας έντονης σύγκρουσης.
Τι γίνεται λοιπόν με την Τουρκία;
Γιατί μπορεί να είναι η Τουρκία στόχος;
Σήμερα, η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά ακολουθεί μια πλήρως ανεξάρτητη πολιτική, κάνοντας εγχώριες και εθνικές κινήσεις στην αμυντική της βιομηχανία, που βρίσκεται στο κέντρο της Μαύρης Θάλασσας, της Μέσης Ανατολής, του Καυκάσου και της Ανατολικής Μεσογείου, και ακριβώς στη μέση των ενεργειακών διαδρόμων.
Για τις ΗΠΑ, αυτή η εικόνα σημαίνει: Ένας σύμμαχος που δύσκολα ελέγχεται.
Η δήλωση του Τραμπ, «Μου αρέσει ο Ερντογάν» , δεν είναι επομένως αθώα.
Στην ιστορία των ΗΠΑ, οι περισσότεροι έπαινοι που δόθηκαν σε ηγέτες ακολουθήθηκαν από έντονες πιέσεις, είτε πριν είτε μετά.
Τι είπε ο Σεντάτ Πεκέρ και τι συμβαίνει σήμερα;
Αυτά που ειπώθηκαν το 2019 εξελίσσονται ακριβώς όπως τότε.
Τα σενάρια που απορρίφθηκαν ως «συνωμοσία» εκείνη την εποχή συμπίπτουν τώρα με τις προτάσεις που εξέφρασε ο πρόεδρος των ΗΠΑ.
Το πραγματικό ερώτημα εδώ είναι: Πού Θα σταθεί η Τουρκία σε αυτό το παιχνίδι;
Θα μείνει μόνη της όπως το Αφγανιστάν;
Θα γίνει στόχος κατακερματισμού όπως η Συρία;
Ή Θα γίνει μια πολύπλευρη δύναμη ικανή να δημιουργήσει τη δική της ισορροπία;
0 κίνδυνος δεν βρίσκεται στη ρητορική, αλλά στη σιωπή.
0 μεγαλύτερος κίνδυνος για την Τουρκία δεν είναι οι απροκάλυπτες απειλές, αλλά οι στρατηγικές που κρύβονται πίσω από απαλές φράσεις όπως «τα πας καλά».
Σήμερα συζητείται το Ιράν.
Αύριο, μπορεί να αναδυθεί ένα άλλο Θέμα.
Και η Τουρκία, όπως πάντα, βρίσκεται ακριβώς στη μέση του χάρτη.
Όσοι υποτιμούν όσα ειπώθηκαν το 2019 δεν πρέπει να αρκούνται απλώς στο να παρακολουθούν τι θα συμβεί το 2025.
Επειδή υπάρχει μια αλήθεια στην παγκόσμια τάξη: Οι χώρες που στοχοποιούνται πρώτα συζητιούνται και μετά περικυκλώνονται.
Για την Τουρκία, το ζήτημα δεν είναι τι λέει ο καθένας, αλλά για τι είναι προετοιμασμένη.
Trhaberturk
—