Μετά τη συνθήκη με την Ίλιο, οι Χετταίοι απέκτησαν τον έλεγχο της Δυτικής Ανατολίας
Καθώς η επέκταση των Χετταίων στην περιοχή προκάλεσε αντιδράσεις και νέες συγκρούσεις, οι Αχαιοί δεν έμειναν αδρανείς. Αντίθετα, ξεκίνησαν να υποστηρίζουν αντάρτες από τις πρώην περιοχές της Αρζάβας, ενώ βασικός ηγέτης αυτών των εξεγέρσεων αναδείχθηκε ο Πιγιαμαράδου.
Η καταγωγή και οι πρώτες κινήσεις
Ο Πιγιαμαράδου γεννήθηκε στα τέλη του 14ου αιώνα π.Χ. Πολλοί μελετητές τον θεωρούν απόγονο του τελευταίου ανεξάρτητου βασιλιά της Αρζάβας, Ουχαζίτι. Είτε ως γιος του Πιγιαμακούντα είτε απλά ως αριστοκράτης, είχε νόμιμες διεκδικήσεις στις περιοχές της Δυτικής Ανατολίας που πλέον ήλεγχαν οι Χετταίοι.
Όταν οι Αχαιοί πήραν εχθρική στάση απέναντι στους Χετταίους, ο Πιγιαμαράδου βρήκε την ευκαιρία να εξεγερθεί. Με τη στήριξη των Αχαιών και κυρίως της Μιλήτου, κατάφερε να καταλάβει σημαντικές πόλεις, όπως η Ιαλάντα. Μάλιστα, ο βασιλιάς της Μιλήτου, Άτπας, έγινε γαμπρός του, γεγονός που ενίσχυσε τη συμμαχία τους.
Ο Πιγιαμαράδου νίκησε τον τοπικό ηγεμόνα της Σεχα, Μαναπαταρχούντα, και υπέταξε την περιοχή. Η Μιλήτος έγινε το επίκεντρο των δραστηριοτήτων του, ενώ κατέλαβε και τη Λέσβο, δίνοντάς την στον Άτπας.
Ανάμιξη στην Τροία
Ο Πιγιαμαράδου επωφελήθηκε από εσωτερικές έριδες στην Τροία και υποστήριξε φιλαχαικές δυνάμεις, αλλά ο χετταίος στρατηγός Κασού κατάφερε να επαναφέρει την πόλη υπό χετταϊκή επιρροή.
Οι Χετταίοι αντέδρασαν δυναμικά. Μετά το θάνατο του Μουβαταλί Β΄, ο νέος βασιλιάς Χατουσιλί Γ΄ ηγήθηκε προσωπικά εκστρατείας στη Δύση. Αρχικά, οι μάχες ήταν αμφίρροπες, όμως τελικά ο Πιγιαμαράδου αναγκάστηκε να αποσυρθεί.
Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Χετταίων, Πιγιαμαράδου και Αχαιών απέτυχαν. Ο Χατουσιλί Γ΄ έστειλε επιστολή στον βασιλιά των Αχαιών, ζητώντας να απομακρυνθεί ο Πιγιαμαράδου ή να σταματήσει τις επιθέσεις. Οι Αχαιοί όμως αρνήθηκαν κάθε εμπλοκή, ενώ ο Πιγιαμαράδου συνέχισε τις επιδρομές του.
Με τα χρόνια, η απειλή του Πιγιαμαράδου μειώθηκε. Ο ίδιος πέθανε λίγο μετά τον Χατουσιλί Γ΄, αφήνοντας όμως το στίγμα του στη Δυτική Ανατολία. Οι συγκρούσεις μεταξύ Αχαιών και Χετταίων συνεχίστηκαν, με τη μνήμη του να στοιχειώνει την περιοχή.