Η μνημοσύνη ενός Γενοκτόνου είναι μια χυδαία βρισιά ενάντια όλων όσων σεβάστηκαν την ανθρώπινη, όπου γης, ύπαρξη
Σήμερα στη Γερμανία όμως επιτρέπεται η αναθύμηση του θανάτου ενός Τούρκου Γενοκτόνου που είχε βρει εκεί καταφύγιο κρυπτόμενος. Όμως ένας Αρμένης που είδε την οικογένεια του να ξεπαστρεύεται υπό τις οδηγίες του, και παρά την ψευδονομασία του, τον αναγνώρισε τον φόνευσε, και αφού συνελήφθη, δικάστηκε, και καταδικάστηκε …. σε, αθώωση, την οποία και εξέτισε όλη.
Αυτός λοιπόν, ο σημερινός αν έστω και ημίωρος «λεκές στο μέτωπο της ανθρωπότητας» στην Κοινωνία της Γερμανίας
οφείλεται στα ψηφαλάκια που κέρδισε ο Χριστιανοδημοκράτης σημερινός Γερμανός Καγκεράριος, λόγω της παραδοσιακής παροχής ψήφου των Τούρκων της Γερμανίας στο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα, Χρέωστα λοιπόν όλα αυτά άνθρωπε στο ένα και βασικό βασικό ελάττωμα της Δημοκρατίας. Μιας Δημοκρατίας που θέλει να λέει πως εφόσον εκλεγούμε «δίκαιο έχουν όσοι μας ψηφίζουν»! Υπάρχουν και οι λίγες εξαιρέσεις. Για δε τους υπόλοιπους, η, που υπάρχει, όπου υπάρχει «αδέκαστη» Δικαιοσύνη.