Ο πόλεμος στο Ιράν και οι δασμοί Τραμπ απογειώνουν την ανταγωνιστικότητα της αμερικανικής βιομηχανίας, ενώ σέρνουν σε ενεργειακή κρίση τους «ανταγωνιστές»
Ο δήθεν «τρελός», οδήγησε σε ενεργειακή κρίση τους ανταγωνιστές του (Κίνα – Ευρώπη), κλόνισε ακόμα και τους χορηγούς του (Κατάρ) και κερδίζει πλέον δισεκατομμύρια.
«Ειρωνικά, το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της Αμερικής έχει αυξηθεί λόγω της σύγκρουσης με το Ιράν, καθώς η τιμή του φυσικού αερίου έχει εκτοξευθεί στον υπόλοιπο κόσμο, αλλά έχει πέσει στις ΗΠΑ». Αυτό γράφει το tweet του Bloomberg αναφερόμενο σε άρθρο με τίτλο «Πώς οι δασμοί Τραμπ συν την Ιρανική κρίση μπορεί να βοηθήσουν την αμερικανική μεταποίηση».
Πίσω από αυτή την «ειρωνεία» ο πραγματικός λόγος του πολέμου κατά του Ιράν που ανέτρεψε τους συσχετισμούς ισχύος στην παγκόσμια βιομηχανία.
Ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου 2026 με αεροπορικές επιδρομές κατά πυραυλικών εγκαταστάσεων, πυρηνικών υποδομών και ηγεσίας. Η σύγκρουση κλιμακώθηκε με αποκλεισμό του Στενού του Ορμούζ – του κρίσιμου διαύλου από όπου περνά το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου και φυσικού αερίου – και με ιρανικές επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές, όπως οι εγκαταστάσεις LNG της Κατάρ (ο τρίτος μεγαλύτερος εξαγωγέας υγροποιημένου φυσικού αερίου παγκοσμίως).
Αποτέλεσμα; Οι τιμές πετρελαίου εκτοξεύτηκαν κοντά στα 120 δολάρια το βαρέλι, ενώ το ευρωπαϊκό φυσικό αέριο (TTF) και το ασιατικό LNG διπλασιάστηκαν σε πολλές περιπτώσεις. Οι επιπτώσεις ήταν άμεσες: πληθωρισμός ενέργειας, αύξηση κόστους παραγωγής και πίεση στις κυβερνήσεις της Ευρώπης και της Ασίας.
Στις ΗΠΑ, όμως, συνέβη κάτι διαφορετικό. Το αμερικανικό φυσικό αέριο (Henry Hub) όχι μόνο δεν ακολούθησε την παγκόσμια άνοδο, αλλά σε ορισμένες φάσεις της κρίσης σταθεροποιήθηκε ή ακόμα και υποχώρησε. Ο λόγος είναι η τεράστια εγχώρια παραγωγή σχιστολιθικού αερίου, η οποία καλύπτει πλήρως τις εγχώριες ανάγκες και επιτρέπει στις ΗΠΑ να λειτουργούν ως σχεδόν αυτόνομη ενεργειακή αγορά. Ενώ η Ευρώπη και η Ασία εξαρτώνται από εισαγωγές LNG, οι αμερικανικές βιομηχανίες πληρώνουν πολύ χαμηλότερες τιμές.
Δασμοί + φθηνό αέριο = ισχυρή μεταποίηση
Το άρθρο του Bloomberg εστιάζει ακριβώς σε αυτό το «διπλό πλεονέκτημα» που δημιουργεί ο συνδυασμός πολέμου και πολιτικής Τραμπ:
Ενεργειακό κόστος: Το φυσικό αέριο είναι βασικό καύσιμο για τη χημική βιομηχανία, τα λιπάσματα, την παραγωγή πλαστικών, χάλυβα και ηλεκτρικής ενέργειας. Όταν οι Ευρωπαίοι και Ασιάτες ανταγωνιστές πληρώνουν 2-3 φορές ακριβότερα, οι αμερικανικές εταιρείες μειώνουν το κόστος παραγωγής τους και γίνονται πιο ελκυστικές για επενδύσεις.
Δασμοί Τραμπ: Οι υψηλοί δασμοί σε εισαγόμενα προϊόντα (χάλυβας, αλουμίνιο, ηλεκτρονικά κ.ά.) προστατεύουν την εγχώρια παραγωγή. Σε συνδυασμό με το φθηνό ενεργειακό κόστος, δημιουργείται ένα «τείχος» που καθιστά δυσκολότερο για ξένες εταιρείες να ανταγωνιστούν στις αμερικανικές αγορές, ενώ ταυτόχρονα ενθαρρύνει την επαναπατρισμό βιομηχανιών (reshoring).
Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με το Bloomberg, είναι ότι η αμερικανική μεταποίηση – που τα προηγούμενα χρόνια είχε χάσει έδαφος από την Κίνα και την Ευρώπη – αποκτά ξαφνικά ένα στρατηγικό πλεονέκτημα. Εταιρείες που παράγουν λιπάσματα, χημικά και ενεργοβόρα προϊόντα βλέπουν το περιθώριο κέρδους τους να αυξάνεται, ενώ η Ευρώπη παλεύει με υψηλότερο κόστος ενέργειας και οι Ασιάτες με διαταραγμένες εφοδιαστικές αλυσίδες.
Καταλάβατε τώρα;