Ο Άδωνης Γεωργιάδης είναι ακατάλληλος για συμμετοχή στην άσκηση της νομοθετικής λειτουργίας της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Είπε προχτές ότι ο Κανονισμός για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, τον οποίο χαρακτήρισε θεσμό “μη σοβαρό”, καταργείται “με ένα νόμο”, ενώ η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων του απάντησε ότι οι Κανονισμοί της Ε.Ε. είναι ενωσιακό δίκαιο και, φυσικά, δεν καταργούνται με ένα νόμο.
Μετά, είπε ότι εννοούσε ότι εάν η Ελλάδα ακολουθήσει την διαδικασία της αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, αυτό γίνεται με πολιτική απόφαση και ο Κανονισμός … καταργείται με νόμο!
Κανένας Κανονισμός της Ε.Ε. δεν καταργείται με έναν νόμο εθνικού κοινοβουλίου. Αυτό που μπορεί να καταργήσει ένας εθνικός νόμος είναι άλλοι εθνικοί νόμοι, όπως π.χ. οι προσαρμοστικοί νόμοι που ψηφίστηκαν για να μην προσκρούει το εθνικό δίκαιο στις διατάξεις του Κανονισμού. Κατάργηση προσαρμοστικών νόμων σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει κατάργηση του Κανονισμού της Ε.Ε.
Άλλο είναι η αποχώρηση ενός κράτους από το πεδίο εφαρμογής ενός Κανονισμού που του επιτρέπει κι άλλο βέβαια η κατάργηση του ίδιου του Κανονισμού, ο οποίος εξακολουθεί και ισχύει κανονικά και η υπέρτερη τυπική ισχύς του, βάσει του άρθρου 28 του Συντάγματος, ως νομοθεσίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, δεν επηρεάζεται από κανέναν εθνικό νόμο.
Η ρητορική αυτή είναι εξαιρετικά ανησυχητική όταν προέρχεται από μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου, δηλαδή του νομοθετικού σώματος. Ιδιαιτέρως η επιμονή του συγκεκριμένου μέλους του κοινοβουλίου, όταν του υποδεικνύεται το ορθό και επιμένει να λέει, ξανά και ξανά ότι, όχι, μπορεί, αν αποχωρήσει η Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, με έναν νόμο να καταργηθεί ο Κανονισμός, φτάνει πλέον στο απώτατον.
Στο μη περαιτέρω.
Αυτά είναι δείγματα εξαιρετικά επικίνδυνης διολίσθησης, τα οποία στέλνουν μάλιστα και στρεβλά μηνύματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για την ίδια την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας και τον σεβασμό των κοινών ευρωπαϊκών αξιών μας. Ιδίως, όταν ένας θεσμός του ευρωπαϊκού κράτους δικαίου χαρακτηρίζεται ως “μη σοβαρός”, από μέλος της Κυβέρνησης κράτους μέλους της Ε.Ε.
Έχουμε πληρώσει ως πολίτες πανάκριβα της συμμετοχή μας στα όργανα και τους θεσμούς της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλουμε, όχι μόνο το πάρτυ των αγροτικών επιδοτήσεων, αλλα και την κατοχύρωση του πληρέστερου Χάρτη ανθρώπινων δικαιωμάτων που υπάρχει αυτή την στιγμή διεθνώς. Μπορεί οι μηχανισμοί εφαρμογής του να μην είναι ακόμη ικανοποιητικοί, αλλά ούτε και σε άλλες χώρες και σχηματισμούς είναι: το δίκαιο βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολες εποχές.
Αλλά, η “μάχη” να συνδέσουμε την άρνηση του ευρωπαϊκού ελέγχου για τυχόν τέλεση αξιόποινων πράξεων με την “εθνική κυριαρχία” δημιουργεί πλέον προβλήματα στην λειτουργία της χώρας. Από πότε οι …ποινικές παραβάσεις είναι μέρος της “εθνικής κυριαρχίας”; Αυτό είναι δηλαδή τώρα ο πατριωτισμός; Μην έρθουν άλλοι, που δεν τους έχουμε διορίσει εμείς και μας βρουν να έχουμε παραβιάσει τον ποινικό μας κώδικα “απ’ έξω”, ενώ από μόνοι μας τα έχουμε καταφέρει τόσο καλά και άρτια;
Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, όμως, δεν είναι “απ’ έξω”, είναι εξίσου ελληνικοί και εξίσου εθνικοί με τα ελληνικά δικαστήρια. Είμαστε πάνω από 40 χρόνια αναπόσπαστο μέρος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και σε αυτό συμβάλλουμε καθημερινά, με το αίμα μας και με την φορολογία που αγόγγυστα καταθέτουμε στο κράτος για να μας παρέχει τα στοιχειώδη και να συντηρεί και τους κρατικούς λειτουργούς.
Λοιπόν, αυτή η ρητορική του Άδωνη Γεωργιάδη δεν μπορεί να είναι πλέον ανεκτή ούτε από την Νέα Δημοκρατία που ως πολιτική παράταξη έχει πρωτοστατήσει για την ένταξη, αλλά και για την παραμονή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε από την ευρύτερη κεντροδεξιά, ούτε βέβαια και απο τους ψηφοφόρους του κέντρου που έχουν στηρίξει την παράταξη.
Η εκτίμησή μου είναι ότι ένα μακρόσυρτο κείμενο που ανάρτησε, για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, ενδεχομένως αποτέλεσε μια μορφή πρόσθετης αιτιολόγησης σε όλα αυτά τα καμώματα των τελευταίων ημερών που έχουν εκθέσει και την ίδια την Ελληνική Κυβέρνηση.
Ούτε βέβαια υπάρχει συντονισμός του Άδωνη Γεωργιάδη με την κριτική του Μητσοτάκη, ο οποίος στάθηκε στο θέμα των ελέγχων σε στάδια και των επιλεκτικών διαρροών στον τύπο, στοιχεία παθογένειας που αποτελούν ορθή κριτική. Είναι εντελώς άλλο αυτό και άλλο να λες ότι ο θεσμός είναι μη σοβαρός κι ότι καταργείται με έναν νόμο. Ουδέποτε είπε τέτοια πράγματα ο πρωθυπουργός.
Μετά την παραίτηση Λαζαρίδη, μετά και από την προηγούμενη συγγνώμη και την υπόσχεση για επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων, οι ψηφοφόροι αλλά και οι εν δυνάμει ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας δεν νομίζω ότι θα εξακολουθήσουν να είναι τόσο ανεκτικοί απέναντι στις ακρότητες, τις κορώνες και τα φύκια για μεταξωτές κορδέλες που εξακολουθεί να πωλεί καθημερινά ο Άδωνης Γεωργιάδης.
Εκτιμώ ότι θα αρχίσει να λαμβάνει πιο εντατικά τις απαντήσεις που του χρειάζονται, από εκεί που δεν το περιμένει.
Φαίνεται ότι η περίοδος της ακμής του έχει πλέον εκπνεύσει.