Τη δεκαετία του 1990, η Τουρκία δημιούργησε μια σχέση συνεργασίας με την Κίνα υπογράφοντας συμφωνία με την CPMIEC (Κινεζική Εταιρεία Εισαγωγών και Εξαγωγών Μηχανημάτων Ακριβείας)
για να επιτρέψει στην Roketsan να αναπτύξει τον βαλλιστικό πύραυλο μικρής εμβέλειας J-600T Yıldırım, βασισμένο στον κινεζικό B-611, γράφει ο Λοράν Λαγκνό στην Zone militaire.
Αυτός ο πύραυλος καταχωρήθηκε επίσημα στα Ηνωμένα Έθνη το 2007, έξι χρόνια αφότου τέθηκε σε λειτουργία.
Έκτοτε, η Άγκυρα συνέχισε να αναπτύσσει τις δυνατότητες βαθέων επιθέσεων με τον Tayfun, η ύπαρξη του οποίου αποκαλύφθηκε τον Οκτώβριο του 2022, όταν το πρακτορείο ειδήσεων DHA [Demirören News Agency] δημοσίευσε εικόνες από μια επιτυχημένη δοκιμή αυτού του νέου βαλλιστικού πυραύλου, ο οποίος υποτίθεται ότι έχει βεληνεκές 560 χλμ.
Οι τουρκικές αρχές πιθανότατα ήθελαν να κρατήσουν τον Tayfun μυστικό για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα [τουλάχιστον αυτή ήταν η πρόθεση που τους αποδόθηκε εκείνη την εποχή].
Τουρκικές απειλές εναντίον της Ελλάδας
Σε κάθε περίπτωση, λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν χρησιμοποίησε την επιτυχημένη δοκιμή αυτού του πυραύλου ως πρόσχημα για να επιτεθεί στην Ελλάδα.
«Έχουμε αρχίσει τώρα να παράγουμε τους δικούς μας πυραύλους. Αυτό τρομάζει τους Έλληνες, φυσικά. Όταν λες «Tayfun», οι Έλληνες φοβούνται. Νομίζουν ότι θα μπορούσε να χτυπήσει την Αθήνα», δήλωσε στις 11 Δεκεμβρίου 2022.
«Και αυτό θα μπορούσε να συμβεί αν δεν παραμείνετε ψύχραιμοι», συνέχισε, απευθυνόμενος σε Έλληνες αξιωματούχους. «Αν προσπαθήσετε να στείλετε τα όπλα που λάβατε από τις Ηνωμένες Πολιτείες στα [αμφισβητούμενα] νησιά του Αιγαίου», τότε «σε αυτή την περίπτωση, μια χώρα όπως η Τουρκία δεν πρόκειται απλώς να μείνει άπραγη: θα κάνει κάτι», προειδοποίησε.
Στη συνέχεια, τον Ιούλιο του 2025, η Roketsan ανακοίνωσε ότι βρισκόταν σε εξέλιξη η ανάπτυξη μιας νέας έκδοσης του Tayfun, με την ονομασία Tayfun Block 4. Σύμφωνα με τον τουρκικό τύπο, αυτός ο νέος πύραυλος δοκιμάστηκε με επιτυχία τον περασμένο Δεκέμβριο.
«Χάρη σε αυτήν την επιτυχημένη δοκιμή, ο πύραυλος Tayfun μας ξεπέρασε ένα νέο όριο, διευρύνοντας τον ορίζοντα της ασφάλειάς μας και ενισχύοντας την αποτροπή μας. Συνεχίζουμε να εμπλουτίζουμε το οπλοστάσιό μας με νέα συστήματα και να ενισχύουμε την αποτροπή μας με πολυεπίπεδες, τοπικές και εθνικές λύσεις. Αυτή η επιτυχία δεν περιορίζεται στην ακρίβεια μιας μόνο βολής: αντικατοπτρίζει το μακρύ ταξίδι που χτίστηκε χάρη στους μηχανικούς μας, την ευφυία των νέων μας και την αποφασιστικότητα του λαού μας», δήλωσε ο Χαλούκ Γκιοργκούν, πρόεδρος των Τουρκικών Αμυντικών Βιομηχανιών, σύμφωνα με το πρακτορείο Anadolu.
Με την ανάπτυξή του σαφώς σε προχωρημένο στάδιο, το Tayfun Block 4 παρουσιάστηκε επίσημα από την Roketsan στην έκθεση όπλων SAHA 26, η οποία πραγματοποιείται αυτή τη στιγμή στην Κωνσταντινούπολη.
Τοποθετημένο σε έναν ελκυστήρα-ανυψωτήρα-εκτοξευτή [TEL] βασισμένο στο Koluman Derman 8×8, το Tayfun Block 4 είναι μεγαλύτερο από τον προκάτοχό του, με μάζα 7 τόνων και μήκος 10 μέτρα. Η εμβέλειά του εκτιμάται ότι κυμαίνεται μεταξύ 1.000 και 1.500 χλμ.
Αλλά η Τουρκία έχει μια άλλη φιλοδοξία: να αναπτύξει τον Yıldırımhan, έναν διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο (ICBM), που σημαίνει έναν με βεληνεκές που υπερβαίνει τα 5.500 χλμ. Το πρόγραμμα, που παρουσιάστηκε επίσης στην έκθεση SAHA 26, διευθύνεται από το Κέντρο Έρευνας και Ανάπτυξης του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας.
Σύμφωνα με τις λιγοστές πληροφορίες που παρέχονται σχετικά, αυτός ο πύραυλος θα είναι υγρού προωθητικού [που υπονοεί ότι θα εκτοξεύεται από σιλό] και θα μπορεί να μεταφέρει στρατιωτικό ωφέλιμο φορτίο 3.000 κιλών.
Η εφημερίδα Yeni Safak ανέφερε ότι ο Yıldırımhan θα είναι εξοπλισμένος με τέσσερις πυραυλοκινητήρες και θα χρησιμοποιεί υγρό τετροξείδιο του αζώτου ως καύσιμο. Πρόσθεσε ότι αυτό «καταδεικνύει τις αυξανόμενες τεχνολογικές δυνατότητες της Τουρκίας στον τομέα των στρατηγικών πυραύλων».
Προς το παρόν, το Yıldırımhan είναι απλώς ένα project. Μένει να δούμε αν θα υλοποιηθεί: αυτό θα εξαρτηθεί από τις δοκιμές του, οι οποίες, κατ’ αρχήν, θα πρέπει να πραγματοποιηθούν σύντομα. Ωστόσο, εγείρει ορισμένα ερωτήματα, ξεκινώντας από τη φύση του στρατιωτικού φορτίου του.
«Προς το παρόν, όλοι οι διηπειρωτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι του κόσμου είναι εξοπλισμένοι με πυρηνικές κεφαλές… Θα είναι η Τουρκία η πρώτη χώρα που θα εισαγάγει συμβατικά οπλισμένους διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους; Αν ναι, θα είναι μια τεράστια ενιαία κεφαλή ή υποπυρομαχικά όπως ο [ρωσικός πύραυλος] Orechnik;» αναρωτιέται ο Étienne Marcuz, ερευνητής στο Ίδρυμα Στρατηγικής Έρευνας.