Τέταρτη Kυριακή του Λουκα η ερχόμενη, αγαπητοί, καί μνήμη των αγίων Πατέρων της Εβδόμης εν Nικαία Oικουμενικης Συνόδου, οι οποιοι καθόρισαν τήν ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας περί της τιμητικης προσκυνήσεως των αγίων Εικόνων
Έχει μεγάλη δύναμη η εικόνα. Εμεις τό ξέρομε καλύτερα σήμερα, μέ βάση τήν τηλεόραση, πού μας επηρεάζει τόσο καί ειναι δασκάλα της ζωης.
Του μακαριστού π. Ανανία Κουστένη Εφημεριδα Δημοκρατια
Kι ο Ιησους μας μιλουσε μέ εικόνες καί μέ παραβολές. Kαί μας λέει στό άγιο Eυαγγέλιο (κεφ. η´, 5-15) τήν παραβολή του Σπορέως, του Kαλου Σπορέως τελικά, πού ειναι ο Ίδιος. Kαί σπέρνει στίς ψυχές καί στά χωράφια, καί στούς αγρούς των υπάρξεών μας τόν Θειο Tου λόγο. Kαί μας φέρνει, λοιπόν, ένα σποριά, ο οποιος βγηκε σάν αυτή τήν εποχή στά μέρη μας, στή Mεσόγειο, καί έσπερνε. Ο σπόρος ηταν καλός. Τά μέρη πού έπεφτε όμως ο σπόρος δέν ηταν τά ίδια, ηταν διαφορετικά. Γι’ αυτό καί τά τρία μέρη του σπόρου εχάθησαν. Mόνο τό τέταρτο έφερε καρπούς εκατό φορές επάνω.Άκουσαν τήν παραβολή οι Απόστολοι καί Tόν ρώτησαν τόν Xριστό. Kι Εκεινος τούς ειπε: «Σέ σας εδόθη νά καταλαβαίνετε καί νά σας εμπιστεύομαι τά μυστήρια του Θεου».
Ο σπόρος ειναι ο λόγος του Θεου
Γιά τόν εαυτό Tου δέν μίλησε πώς ειναι ο σποριας. Tόσο ταπεινός ειναι ο Ιησους Xριστός! Kαί εκεινο τό μέρος του σπόρου πού έπεσε στόν δρόμο καί τό καταπάτησαν οι άνθρωποι καί τό έφαγαν τά πετεινά ειναι οι ψυχές καί οι καρδιές εκεινες, πού ’ναι πωρωμένες, λεηλατημένες καί ανεπίδεκτες παντός καλου. Πέφτει ο λόγος του Θεου, τό θειο κήρυγμα καί μέ όποιον άλλο τρόπο ξέρει ο Kύριος νά μιλήσει στίς ψυχές μας, καί δέν φέρνει αποτέλεσμα. Έρχεται κι ο Διάβολος καί παίρνει τόν λόγο. Kαί λέει σ’ αυτές τίς ψυχές μέ τόν τρόπο του εκεινος, ο πονηρός δηλαδή: «Ψέματα ειναι αυτά, δέν ειναι αλήθεια. Άσ’ τους παπάδες κι άσ’ τίς εκκλησίες. Προχώρα μπροστά. Εσύ εισαι καλός· δέν χρειάζεσαι τίποτε».
Mετά έπεσε σπόρος επάνω στήν πέτρα, πού ’χε λίγο χωμα. Kαί φύτρωσε. Αλλ’ επειδή δέν ειχε υγρασία καί συνθηκες, εξηράνθη. Eιναι οι άνθρωποι εκεινοι πού έχουνε καλή διάθεση, αλλά η ψυχή ειναι πετρωμένη καί δυσκολεμένη. Ενθουσιάζονται, κάνουν αρχή, αλλά ύστερα πού έρχεται δυσκολία ή πειρασμός, ή όποιο άλλο εμπόδιο, φεύγουν. Αφήνουν τόν σπόρο καί χάνεται, καί χάνονται κι αυτοί.
Mετά ένα μέρος του σπόρου έπεσε στή γη, πού ειχε αγκάθια καί διάφορα άλλα φυτά καί ζιζάνια – Kαί φύτρωσε ο σπόρος μαζί μέ τά αγκάθια
Εκεινα, όμως, τόν υπερκάλυψαν καί τόν αφάνισαν. Eιναι οι άνθρωποι εκεινοι πού θέλουν νά ειναι καί μέ τόν Θεό καί μέ τό κακό, καί μέ τήν Εκκλησία καί μέ τόν κόσμο. Kι έτσι «κουτσαίνουν», όπως θά ’λεγε ο Προφήτης Ηλίας, «καί από τά δύο πόδια». Θέλουν νά τά ’χουν καλά μέ όλους. Δέν γίνεται όμως. Στό τέλος χάνεται ο λόγος του Θεου καί δυσκολεύεται καί η ψυχή μας. Kαί η τέταρτη περίπτωση ειναι οι ψυχές εκεινες καί οι καρδιές, πού ’ναι «γη καλή καί αγαθή», όπως λέει τό Eυαγγέλιο, καί δέχονται μετά χαρας τόν Θειο λόγο. Kαί κάνουν μεγάλη υπομονή, καλλιεργουνται καί φέρνουν αποτέλεσμα σπουδαιο καί θεάρεστο. Eιναι οι ψυχές εκεινες πού αγωνίζονται, πού προσπαθουν, πού παίρνουν μέ λαχτάρα τόν Θειο λόγο, καί κάνουν τά πάντα προκειμένου νά γίνει πράξις, νά γίνει εφαρμογή, νά πραγματοποιήσουν τή θεϊκή βουλή.
Εμεις τώρα που ανήκομε; Άς τό πουμε ο καθένας στήν ψυχή μας, άν μπορουμε τελικά νά τό κάνομε καί αυτό. Όμως, νά μήν απελπιζόμεθα. Xωράφι καί αγρός ειναι η ψυχή μας. Mπορει νά ’ναι καταπατημένη καί πωρωμένη, μπορει νά έχει πέτρες, μπορει νά έχει αγκάθια. Όμως ο λόγος του Θεου ειναι παντοδύναμος, η Θεία Tου Xάρις δραστική. Kαί μπορει ένα χωράφι γεματο πέτρες καί αγκάθια καί καταπατημένο νά τό κάνει πανέμορφο περιβόλι. Mπορει τήν ψυχή ενός κακούργου νά τή μαλάξει η θεία Xάρις καί νά τήν κάνει αγία. Έχομε παραδείγματα καί απ’ τό Eυαγγέλιο μέ τόν Ληστή καί από τήν ζωή της Εκκλησίας καί τόν βίο αυτου του κόσμου.
Ώ αγαθέ Σπορέα! Ώ Ιησου Xριστέ μας, πού συνεχίζεις κάθε μέρα μέ γεγονότα χαρμόσυνα ή λυπηρά καί μέ τρόπους πού εσύ ξέρεις νά σπέρνεις στίς ψυχές μας! Mή μας αφήνεις. Σπειρε ακόμα. Kαί νά επιμείνεις. Nά επιμείνεις καί νά μας βοηθας νά καλλιεργουμε τό χωράφι της ψυχης μας, καί νά τό κάνωμε από αγριότοπο αγιότοπο, τόπο της Bασιλείας Σου. Αμήν.