Η Δύση πραγματικά Δύει, αφού «αυτοκτονεί» δηλαδή από μόνη της σταδιακά διαλύεται χωρις κανείς να αναφέρει τον λόγο που είναι η υποδοχή μιας άκρατης μετανάστευσης
καλοδεχούμενης αρχικά από την ανάγκη εύρεσης εργατικών ή ακόμα και οικιακών χειρών, λόγω του ότι γηγενείς «παρακατιανών» επαγγελμάτων δεν προσφέρονται.
Και επειδή δεν γνώριζαν το που θα τους βρεί, και είναι αυτό που ήδη τους «βρίσκεται» βιώνοντας το καθημερινά, που είναι το, αλλότριες οι βάσεις, για το κάθε έγκλημα, και καθ εξακολούθηση πλέον, βρήκαν την καλύτερη λύση, κα την εφαρμόζουν ως «κάλιο να τα συνηθίσουμε παρά να τα στερηθούμε» και το εφαρμόζουν, και το εφαρμόζουν φοβούμενοι την άγνοια των συνεπειών αν πράξουν αλλιώς.
Αυτά τα, της Δύσης, Δύση
Εδώ στην Ελλάδα μας πληροφορούν ακατάσχετες «καραβιές» με αφίξεις πολλαπλών ομάδων, όλων των ηλικιών Αφρικανών, και όχι μόνον, διασωσμένων καθημερινά και νυχτερινά ανοιχτά της Κρήτης, από τα Ελληνικά διασωστικά μέσα. Και τους διασωσμένους πια οχι μόνον δεν τους επαναπατρίζουμε αλλά αντιθέτως τους φιλοξενούμε γνωρίζοντες άριστα το τι «κουμάσια» δυνατόν να περιλαμβάνονται μεταξύ αυτών.
Αντί λοιπόν μετά απο εξονυχιστική επιθεώρηση (κανονικό «λίχνισμα») να διαχωριστεί η ήρα από το στάρι, εμείς προχωρούμε στο «όλοι, κουτσοί στραβοί, στον Άγιο Παντελεήμονα» που θέλει ο λαός να λέει, χωρίς να έχουμε ακόμη αντιληφθεί αν κάποιοι εξ αυτών μισούν την εργασία και λατρεύουν τα όποια υπόλοιπα.
Ε! Ανατολή θεωρούμε ή θεωρούνε ότι ήμασταν, και ίσως αυτή να είναι η ώρα που ήρθε γιατί πρέπει και εμείς κάποτε να «ανατείλουμε» επειγόντως και επί τέλους, ακολουθώντας το σχετλιαστικό του Καβάφη που λέει πως αυτοί οι άνθρωποι «ίσως να είναι μια κάποια λύση» μόνο που δεν την βλέπαμε, στα προβλήματα που νομίζαμε πως είχαμε.