Όταν ο πατέρας τού Αυξεντίου, πήγε στο νεκροτομείο να αναγνωρίσει το καμμένο σώμα τού γιου του, δεν είπε τίποτα
Χαμογέλασε και βγήκε έξω. Όταν απομακρύνθηκε από το κτήριο, ξέσπασε σε κλάματα… Όταν ρωτήθηκε γιατί το έκανε αυτό, απάντησε: «Ο Γρηγόρης είναι, αλλά να μην μας δούνε αυτά τα σκυλιά να κλαίμε…».
Η μάνα τού Γρηγόρη Αυξεντίου, όταν έμαθε τα θλιβερά νέα, είπε με όσο σθένος τής είχε απομείνει: «Είμαι περήφανη για τον γιο μου. Κάλλιο μια χούφτα τιμημένη στάχτη, παρά γονατισμένος ο λεβέντης μου. Χαλάλι για την πατρίδα». Κι αφού κάθησε σε μια καρέκλα, συνέχισε: «Και τώρα θα κάνω το καθήκον μου…» κι άρχισε να κλαίει τον γιο της…
Ο πιο μεγαλος ηρωας της Κυπριακης Ιστοριας…πανω απο Μακαριους και Γριβες….επραξε το καθηκον του προς εμας…εμεις τι καναμε για αυτο? Στην γη των Ελληνων εχουμε καταληξει να εχουμε Κολοκοτρωνιδες και Αυξεντιου και ταυτοχρονα και αυτους που επωφελουνται απο αυτους, τους πολιτικους τυπου Μαυροκορδατου και αλλους που ειναι ετοιμοι να σε θυσιασουν για τις ιδεες τους…
Καλη σας μερα…….ξυπνα Γληορη να δεις τα χαλια μας