Mε αφορμή τα τωρινά γεγονότα κάποιοι τα παραλληλίζουν με αυτά που οδήγησαν στο πραξικόπημα του 1967.
Πηγή: www.resaltomag.gr
Είναι εντελώς διαφορετικά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των δύο περιόδων.
Οι ιστορικές συγκρίσεις των δύο περιόδων έχουν ασφαλώς την αξία τους και ιδιαίτερα στον τρόπου παρέμβασης του αμερικανικό παράγοντα, που ωστόσο και αυτός σήμερα είναι πιο ολοκληρωτικός: Ζούμε την εποχή της πλανητικής κυριαρχίας του αυτοκρατορικού ιμπεριαλισμού.
Το τότε και το σήμερα, συνοπτικά και συμπυκνωμένα:
Α). Τότε υπήρχε ένα ρωμαλέο, καταλυτικό λαϊκό κίνημα ελπίδας και πίστης που συνέβαλε καθοριστικά στη διαίρεση του αστικού στρατοπέδου, συγκρούστηκε, προδόθηκε και ηττήθηκε: Η χούντα ήταν το αποτέλεσμα αυτής της ήττας.
Το κίνημα ήταν πρωταγωνιστής και όχι κομπάρσος των εξελίξεων και παρά την ήττα του άφησε δεξαμενές των αποθεμάτων του: π.χ. από τότε γεννήθηκε το έμβρυο του ιστορικού, ελπιδοφόρου για το λαό, ΠΑΣΟΚ.
Β). Σήμερα μπορεί οι κοινωνικές διεργασίες να είναι συσσωρευτικά εκρηκτικές, αλλά πραγματικό κίνημα ακόμα δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο απογοήτευση απελπισία, ούτε ελπίδα ούτε πίστη. Σήμερα οι λαϊκές μάζες δεν πιστεύουν κανένα κομματικό υποκείμενο. Τότε ήλπιζαν!!!
Γ). ΣΗΜΕΡΑ το καθεστώς αποσυντίθεται και ζει διαλυτικές καταστάσεις, δίχως να είναι πρωταγωνιστής και διεμβολέας το λαϊκό κίνημα. Δίχως να υπάρχουν και να λειτουργούν στοιχειωδώς οι πολιτικοί και οργανωτικοί του ιστοί. Όλα έχουν εκφυλιστεί και εξαρθρωθεί από τις μεταλλάξεις της «αριστεράς», τις προδοσίες της και τα «ανοικτά σύνορα» που προώθησαν: ο αλλοδαπός κατακλυσμός έχει διαβρώσει και αλώσει πολλές από τις ιστορικές κατακτήσεις των λαϊκών κινημάτων.
Δ). ΣΗΜΕΡΑ ο ατμός του κοινωνικού θυμού δεν έχει τους αγωγούς, το κύλινδρο και το έμβολο του αριστερού, του πραγματικά αριστερού, παράγοντα, έστω και αυτόν του ρεφορμισμού της παλιάς περιόδου.
ΣΗΜΕΡΑ, ξεπετιέται αυτή η οργή σκόρπια, τυφλή, ψυχωτική στις ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ, αξιοποιήσιμη από το καθεστώς και τους πλανητικούς μηχανισμούς για τις δικές τους επιδιώξεις.
Ε). ΣΗΜΕΡΑ, σε αντίθεση με το 1967, έχουμε το καθεστώς των υπερεθνικών μονοπωλίων, τον ολοκληρωτισμό της Νέας Τάξης και τους μηχανισμούς της που έχουν αλώσει την Ελλάδα και ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΥΝ, από τη σήψη, την ανυπαρξία συνειδητών κινημάτων, την απελπισία και τις ψυχώσεις, τρομοκρατικές πολιτικές και «κινήματα» εναντίον της κοινωνίας και των κυοφορούμενων, ρωμαλέων λαϊκών κινημάτων.
ΣΗΜΕΡΑ έχουμε πολύ πιο επεξεργασμένες πολιτικές πρακτικές προβοκάτσιας των διεθνών μηχανισμών του κεφαλαίου: Από εστίες δήθεν αριστερής προπαγάνδας («Ιοί» και άλλες αριστερίστικες δήθεν οργανώσεις), μέχρι παρακρατικά τάγματα εφόδου και αυτά με «αριστερά» προσωπεία: Κουκουλοφόροι «ατομικής τρομοκρατίας (17Ν κα ΣΙΑ), και κουκουλοφόροι μαζικής τρομοκρατίας, ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΕΣ των ψυχώσεων διαμαρτυρίας.
ΣΗΜΕΡΑ είναι αυτή η συνεχιζόμενη και παγιωμένη ιστορική προδοσία των λαϊκών κινημάτων, προδοσία που έχει ισοπεδώσει τις αρθρώσεις της συνειδητής και ελπιδοφόρας λαϊκής ενέργειας, που ΕΠΕΤΡΕΨΕ στους πλανητικούς μηχανισμούς καταστολής και τρομοκρατίας να οργανώνουν την παρακμή και την απελπισία που το σύστημα παράγει, για την προώθηση των δικών τους σχεδίων και πολιτικών παιχνιδιών τους, για την πλήρη ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ των όρων ανάπτυξης λαϊκών κινημάτων.
Γιʼ Αυτό έχουμε φτάσει στη σημερινή παράκρουση: Να πυροδοτούν τις ψυχώσεις καταστροφής και να εγκωμιάζουν ακόμα και τους κουκουλοφόρους οι μηχανισμοί της καθεστωτικής προπαγάνδας, το πνευματικό και πανεπιστημιακό κατεστημένο, τα «είδωλα» του τηλεθεάματος (κατευθυνόμενοι ραγιάδες του χρήματος και των μυστικών υπηρεσιών), καθώς και οι «αριστεροί» της αγοράς, Ο ΣΥΡΙΖΑ: Η «αριστερή», κοινοβουλευτική μορφή των πλανητικών μηχανισμών της προβοκάτσιας.