Έμφυλη βία #metoo: Η υπόθεση της 18χρονης στην Ηλιούπολη είναι ένα έμφυλο έγκλημα διαρκείας.
Να πάμε τώρα και στις ευθύνες της Πολιτείας που πλέον δεν μπορεί να λέει ότι δεν γνωρίζει, ιδίως με μια κυβερνηση που επιχείρησε να πάρει τα εύσημα για την ανάδειξη του εγχώριου #metoo.
Eπί της προηγούμενης κυβέρνησης είχε υπογραφεί Προεδρικό Διάταγμα για τη σύσταση Υποδιεύθυνσης Ενδοοικογενειακής Βίας και ολοκληρωθηκε τον Νοέμβρη του 2019 επί ΝΔ.
Ακόμη και σήμερα, δεν είναι στελεχωμένη η υποδιεύθυνση.
Ο κ. Χρυσοχοϊδης έχει προσλάβει περί τους 5000 αστυνομικούς, οι περισσότεροι τρίμηνης εκπαίδευσης ειδικοί φρουροί με έξτρα μοριοδότηση άν έχουν περάσει από τις ειδικές δυνάμεις αλλά δεν έχουμε δει μισή προκήρυξη για ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς ώστε να στελεχωθεί αυτή η ρημάδα υποδιεύθυνση. Πως θα πάει μια γυναίκα να καταγγείλει; Πως θα πάει ένα κακοποιημένο άτομο της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας; Mε ποιό πλαίσιο; Αποδείχθηκε και στην περίπτωση της Ηλιούπολης ότι το υπάρχον πλαίσιο λειτουργεί αποτρεπτικά. Πόσο δύσκολο είναι να υπάρχουν ειδικοί που να διαχειρίζονται τέτοιες υποθέσεις έμφυλης βίας και κακοποιήσης στα τμήματα;
Παράλληλα, τα Συμβουλευτικά Κέντρα δεν είναι αρκετά και οι ξενωνες ακόμη λιγότεροι. Πλέον δεν αρκεί το «δεν ήξερα», είναι αναγκαία η συγκρότηση δικτύου υποστήριξης.
Γιατί;
Γιατί δεν θέλουμε μία κοινωνία που τα αλαλάζοντα πλήθη θα ζητούν εκδίκηση και κρεμάλες. Γιατί δεν θέλουμε να είμαστε Κολοσαίο.
Γιατί όπως ο Μπάμπης των Γλυκών Νερών δεν έμοιαζε με δολοφόνο έτσι μάλλον κι ο αστυνομικός θα έμοιαζε ευηπόλυπτος ενώ ο πατέρας στην κατάθεση του περηφανευόταν ότι ήταν αυστηρός. Δεν είναι διαβολικοι στην όψη οι κακοποιητές.
Θυμόμαστε και την περίπτωση της πολυκατοικίας στη Νέα Σμύρνη.
Το πρόβλημα είναι εδώ.
Και η λύση δεν γίνεται να είναι μονάχα οι ηρωικές σερβιτόρες. Και όσες και όσοι λίγες και λίγοι, δεν κοιτάνε τη δουλειά τους.