Μόνος και ξεχασμένος, χωρίς κανέναν συνάδελφό του, παρουσία μόνο της οικογένειάς του και λίγων φίλων, κηδεύτηκε το Σάββατο ο γνωστός ηθοποιός, Βασίλης Μαλούχος. Δυστυχώς, τον ξέχασαν όλοι!
- Από τον Νίκο Νικόλιζα
Τον 88χρονο ηθοποιό, η ζωή του οποίου πέρασε διά πυρός και σιδήρου λόγω των τραγικών θανάτων των δύο γιων του, φαίνεται πως δεν ήταν γραφτό να τον αποχαιρετήσουν άνθρωποι που συνεργάστηκαν μαζί του τα χρόνια της μεγάλης του δόξας στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Πολλές φορές, άλλωστε, αυτό είναι το τίμημα του επαγγέλματος: Ανθρωποι που πρωταγωνίστησαν μπροστά από τα λαμπερά φώτα της δημοσιότητας και κυριάρχησαν στο θεατρικό σανίδι και στο πανί να φεύγουν μόνοι και ξεχασμένοι.
Η νεκρώσιμος ακολουθία εψάλη στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Χαλανδρίου, παρουσία της οικογένειας των αδελφών Γιάννη και Γιώργου Μαλούχου, που είχαν φροντίσει με τον καλύτερο τρόπο να πραγματοποιηθεί η τελευταία επιθυμία του ηθοποιού: να ταφεί στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Δημητσάνα.
Από το τελευταίο «αντίο» έλειπε η μονάκριβη κόρη του Λία, η οποία δεν κατόρθωσε να έρθει από τη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ όπου ζει μόνιμα εδώ και πολλά χρόνια. Ωστόσο, αυτό που ελάχιστοι γνωρίζουν είναι το θρίλερ που εξελισσόταν εδώ και περίπου δύο μήνες με τον ηθοποιό, ο οποίος βρισκόταν σε δημόσιο νοσοκομείο χωρίς τα μέλη της οικογένειάς του να γνωρίζουν το παραμικρό.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Βασίλης Μαλούχος χρειάστηκε πριν από δύο μήνες να νοσηλευτεί σε δημόσιο νοσοκομείο λόγω κορωνοϊού. Τα μέλη της οικογένειάς του μάταια όλο αυτό το διάστημα προσπάθησαν να έρθουν σε επαφή μαζί του, καθώς δεν γνώριζαν πώς θα τον βρουν.
«Ψάξαμε παντού. Δεν κατορθώσαμε να τον εντοπίσουμε» μας λέει στενό συγγενικό του πρόσωπο. Και ενώ ο ηθοποιός ξέφυγε από τον κίνδυνο και επέστρεψε στο σπίτι του, μια λοίμωξη τον ανάγκασε να εισαχθεί ξανά. Ηταν όμως αργά για τον ίδιο, καθώς ο οργανισμός του δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στα πολλαπλά προβλήματα υγείας που είχε.
«Πέθανε ο άνθρωπός μας και το μάθαμε μέρες μετά, όταν μας ενημέρωσε το νοσοκομείο τι πραγματικά είχε συμβεί. Ο Βασίλης βοήθησε πολύ κόσμο, ήταν πολύ καλός άνθρωπος. Κι όμως στα τελευταία του τον ξέχασαν όλοι»λέει με πόνο ψυχής ο ίδιος άνθρωπος, ο οποίος έζησε δίπλα του πολλά χρόνια!