Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου, 2024

Το τέλος της αλώσεως της Μιλήτου και η πολιορκία της Αλικαρνασσου

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Στο μεταξύ ο λαός της Μιλήτου και οι ξένοι μισθοφόροι, στους οποίους είχε κυρίως ανατεθεί η ασφάλεια της Μιλήτου, έστειλαν στον Αλέξανδρο τον Γλαύκιππο, έναν από τους προύχοντες της πόλεως· αυτός του ανέφερε ότι οι Μιλήσιοι επιθυμούν να διαθέτουν τα τείχη και τα λιμάνια τους να τα χρησιμοποιούν από κοινού και ο Αλέξανδρος και οι Πέρσες, και ζητούσε με αυτούς τους όρους να λύσει ο Αλέξανδρος την πολιορκία. Ο Αλέξανδρος όμως διέταξε τον Γλαύκιππο να αναχωρήσει αμέσως για την πόλη και να αναγγείλει στους Μιλησίους να είναι έτοιμοι για να πολεμήσουν το πρωί. Ο ίδιος τοποθέτησε κοντά στα τείχη πολιορκητικές μηχανές και μέσα σε λίγη ώρα κατακρήμνισε ένα τμήμα τους και ένα άλλο μεγαλύτερο το κατέστησε ετοιμόρροπο. Έπειτα οδήγησε κοντά στο τείχος τους στρατιώτες του με σκοπό να το ανέβουν από τα μέρη που είχαν γκρεμιστεί ή είχαν τρανταχτεί. Την ίδια στιγμή οι Πέρσες παρακολουθούσαν από κοντά και σχεδόν έβλεπαν από τη Μυκάλη να πολιορκούνται οι φίλοι και σύμμαχοί τους.

Στο μεταξύ οι ναύτες του Νικάνορα βλέποντας από τη Λάδη την επίθεση των στρατιωτών του Αλεξάνδρου έπλευσαν στο λιμάνι της Μιλήτου κωπηλατώντας κατά μήκος της ξηράς· προσορμίζοντας το ένα κοντά στο άλλο τα πλοία τους με την πλώρη γυρισμένη προς τον εχθρό, επάνω στο στόμιο του λιμανιού, εκεί ακριβώς που ήταν το στενότερο σημείο, απέκλεισαν τον περσικό στόλο από το λιμάνι και τους Μιλησίους από τις ενισχύσεις των Περσών. Τότε, επειδή οι Μιλήσιοι και οι μισθοφόροι τους πιέζονταν από παντού από τους Μακεδόνες, άλλοι από αυτούς ρίχνονταν στη θάλασσα επάνω στις αναποδογυρισμένες ασπίδες τους και έβγαιναν κολυμπώντας σε ένα ανώνυμο νησάκι, πολύ κοντά στην πόλη τους, ενώ άλλοι έμπαιναν σε πλοιάρια και, στη βιασύνη τους να προλάβουν τις τριήρεις των Μακεδόνων, συλλαμβάνονταν από αυτές στην είσοδο του λιμανιού· οι περισσότεροι όμως χάθηκαν μέσα στην ίδια τη Μίλητο. Μετά την κατάληψη της Μιλήτου έπλευσε ο ίδιος ο Αλέξανδρος εναντίον εκείνων που είχαν καταφύγει στο νησί. Έδωσε διαταγή να τοποθετηθούν σκάλες στις πλώρες των πολεμικών του πλοίων, για να επιχειρήσει απόβαση από τα πλοία στα απόκρημνα μέρη του νησιού σαν να ήταν τείχη φρουρίου. Όταν όμως είδε ότι αυτοί που κατέφυγαν στο νησί ήταν πρόθυμοι να πολεμήσουν ως το τέλος, τους λυπήθηκε, επειδή του φάνηκαν γενναίοι άνδρες και πιστοί, και συνθηκολόγησε μαζί τους με τον όρο να τον ακολουθήσουν στην εκστρατεία. Οι στρατιώτες αυτοί ήταν τριακόσιοι περίπου Έλληνες μισθοφόροι. Και τους ίδιους όμως τους Μιλησίους, όσοι δεν σκοτώθηκαν στην κατάληψη της πόλεως, τους συγχώρησε και τους επέτρεψε να ζουν ελεύθεροι.

Οι βάρβαροι ωστόσο, χρησιμοποιώντας ως ορμητήριο τη Μυκάλη, έπλεαν τη μέρα εναντίον του ελληνικού στόλου με την ελπίδα ότι θα τον προκαλούσαν σε ναυμαχία· τη νύχτα όμως άραζαν κοντά στη Μυκάλη σε ακατάλληλο αγκυροβόλι, γιατί αναγκάζονταν να προμηθεύονται νερό από μακριά, από τις εκβολές του Μαίανδρου ποταμού. Ο Αλέξανδρος λοιπόν φύλαγε με τα πλοία το λιμάνι των Μιλησίων, για να μην παραβιάσουν οι βάρβαροι την είσοδό του· έστειλε όμως τον Φιλώτα στη Μυκάλη με τους ιππείς και με τρία τάγματα πεζικού, με την εντολή να εμποδίζει τα πληρώματα του περσικού στόλου να βγαίνουν στη στεριά. Αυτοί, επειδή από έλλειψη νερού και άλλων αναγκαίων έμοιαζαν σχεδόν σαν πολιορκημένοι μέσα στα πλοία τους, απέπλευσαν για τη Σάμο. Προμηθεύτηκαν τρόφιμα από εκεί και έπλευσαν ξανά προς τη Μίλητο.

Τα περισσότερα πλοία τους τα παρέταξαν μπροστά στο λιμάνι στα ανοιχτά, μήπως και παρασύρουν προς το πέλαγος τους Μακεδόνες· πέντε όμως από αυτά μπήκαν στο λιμάνι που ήταν ανάμεσα στη νήσο Λάδη και στο μακεδονικό στρατόπεδο, με την προσδοκία ότι θα έβρισκαν άδεια τα πλοία του Αλεξάνδρου, επειδή είχαν πληροφορηθεί ότι τον περισσότερο καιρό οι ναύτες απομακρύνονταν από τα πλοία, άλλοι για φρύγανα, άλλοι για προμήθειες και άλλοι για επισιτισμό. Έλειπαν πράγματι μερικοί ναύτες, αλλά με αυτούς που ήταν εκεί επάνδρωσε ο Αλέξανδρος δέκα πλοία του. Μόλις λοιπόν είδε τα πέντε περσικά πλοία να πλέουν προς το μέρος του, τα έστειλε με βιασύνη εναντίον τους, με την εντολή να επιτεθούν με τις πλώρες κατά μέτωπον και να τα βυθίσουν. Όταν οι ναύτες των πέντε περσικών πλοίων είδαν τους Μακεδόνες να πλέουν αναπάντεχα εναντίον τους, έκαμαν στροφή από μακριά και κατέφυγαν στον υπόλοιπο στόλο τους. Κατά την καταδίωξη κυριεύτηκε αύτανδρο το πλοίο των Ιασσέων, επειδή δεν έτρεχε γρήγορα, ενώ τα υπόλοιπα τέσσερα πρόφθασαν και κατέφυγαν στον στόλο τους. Έτσι λοιπόν απέπλευσαν άπρακτοι οι Πέρσες από τη Μίλητο.

Ο Αλέξανδρος αποφάσισε να διαλύσει το ναυτικό του, από τη μια γιατί εκείνη την εποχή δεν είχε χρήματα και από την άλλη γιατί έβλεπε ότι δεν μπορούσε με τον στόλο του να αντιμετωπίσει τον περσικό· γι᾽ αυτόν τον λόγο δεν ήθελε να θέσει σε κίνδυνο και μικρό έστω μέρος του στρατού του. Σκεφτόταν άλλωστε ότι δεν χρειαζόταν πια το ναυτικό του, αφού κατείχε ήδη με το πεζικό του την Ασία· αν μάλιστα κυρίευε και τις παραλιακές πόλεις, τότε θα διέλυε το περσικό ναυτικό, γιατί οι Πέρσες δεν θα είχαν ούτε από πού να αναπληρώσουν τον εφοδιασμό τους σε ναύτες ούτε σε ποιό μέρος της Ασίας να προσορμιστούν. Και την εμφάνιση του αετού την εξηγούσε πως σήμαινε ότι από την ξηρά θα νικήσει τα πλοία.

Αφού τακτοποίησε τα ζητήματα αυτά, βάδισε προς την Καρία, γιατί πληροφορήθηκε ότι είχαν συγκεντρωθεί στην Αλικαρνασσό σημαντικές δυνάμεις Περσών και μισθοφόρων. Κυρίευσε λοιπόν κατά την πορεία του με έφοδο όσες πόλεις ήταν μεταξύ της Μιλήτου και της Αλικαρνασσού και έστησε το στρατόπεδό του κοντά στην Αλικαρνασσό, σε σημείο που απείχε πέντε περίπου σταδίους από την πόλη, πιστεύοντας ότι η πολιορκία της θα κρατούσε για πολύ. Η φυσική διαμόρφωση του τόπου έκανε την Αλικαρνασσό πολύ οχυρή· όπου πάλι φαινόταν ότι παρουσίαζε αδύνατα σημεία ως προς την ασφάλεια, όλα αυτά τα είχε από πολύν καιρό ετοιμάσει και με την προσωπική του παρουσία ο Μέμνων, γιατί είχε ήδη διοριστεί από τον Δαρείο στρατηγός της κάτω Ασίας και ολόκληρου του ναυτικού· είχαν επίσης αφεθεί στην πόλη πολλοί ξένοι μισθοφόροι, καθώς και πολλοί από τους ίδιους τους Πέρσες· ακόμη ήταν αγκυροβολημένα και τα πολεμικά πλοία στο λιμάνι, ώστε να μπορούν και οι ναύτες τους να προσφέρουν μεγάλη υπηρεσία στην άμυνα. Κατά την πρώτη λοιπόν μέρα, ενώ ο Αλέξανδρος οδηγούσε τον στρατό του στο τείχος κοντά στις πύλες που οδηγούν προς τα Μύλασα, επιχείρησαν οι πολιορκούμενοι έξοδο και έγινε αψιμαχία· οι στρατιώτες όμως του Αλεξάνδρου χωρίς δυσκολία τους αναχαίτισαν με αντεπίθεση και τους έκλεισαν στην πόλη.

Λίγες μέρες αργότερα ο Αλέξανδρος πήρε μαζί του τους υπασπιστές και το ιππικό των εταίρων και τα πεζικά τάγματα του Αμύντα, του Περδίκκα και του Μελέαγρου, και ακόμη τους τοξότες και τους Αγριάνες, και περιόδευσε το μέρος της πόλεως που είναι στραμμένο προς τη Μύνδο, για να διερευνήσει μήπως από εκεί ήταν πιο ευπρόσβλητο το τείχος και συγχρόνως μήπως μπορούσε να κυριεύσει τη Μύνδο με επίθεση χωρίς να γίνει αντιληπτός· γιατί πίστευε ότι δεν θα ήταν μικρή η ωφέλεια για την πολιορκία της Αλικαρνασσού, αν γινόταν δική του η Μύνδος· μερικοί μάλιστα Μύνδιοι του είχαν υποσχεθεί να του παραδώσουν την πόλη τους, αν ερχόταν κρυφά τη νύχτα. Όπως λοιπόν είχαν συμφωνήσει, πλησίασε τα τείχη της Μύνδου κατά τα μεσάνυχτα· δεν υπήρχε όμως καμιά ένδειξη για παράδοση από τους κατοίκους, ούτε είχε μαζί του πολιορκητικές μηχανές και σκάλες, μια και είχε έρθει όχι για πολιορκία, αλλά για παράδοση της Μύνδου με προδοσία· παρ᾽ όλα αυτά οδήγησε κοντά στην πόλη τη μακεδονική φάλαγγα και την διέταξε να σκάψει κάτω από το τείχος. Έναν τουλάχιστον πύργο γκρέμισαν οι Μακεδόνες, αλλά αν και έπεσε, δεν απογύμνωσε το τείχος. Επειδή οι πολίτες της Μύνδου αμύνονταν γενναία και επειδή κατέπλευσαν πολλοί στρατιώτες από την Αλικαρνασσό για να τους βοηθήσουν, ήταν πια αδύνατο να καταλάβει ο Αλέξανδρος τη Μύνδο χωρίς την αναγκαία προπαρασκευή και με αιφνιδιασμό. Έτσι λοιπόν αποχώρησε χωρίς να επιτύχει τίποτε από εκείνα για τα οποία είχε ξεκινήσει και έστρεψε και πάλι την προσοχή του στην πολιορκία της Αλικαρνασσού.

——————-

Η συνέχεια με το τέλος της πολιορκίας της Αλικαρνασσού θα ανεβεί το απόγευμα ώστε να τελειώσει και να προχωρήσουμε στη συνωμοσία απο τον άλλον Αλέξανδρο, τον γιο του Αερόπου.

Μουσική : Οδυσσέας Βαγγέλης Παπαθανασίου ή παγκοσμίως ως Vangelis – Young Alexander

Θέλω να διαβάζετε την ιστορία του Αλεξάνδρου και να ταξιδεύετε στα γεγονότα παρέα με τον Βαγγέλη.. Θα ανεβάζω μαζί με τα αποσπάσματα της ιστορίας του Αλεξάνδρου αποσπάσματα και της μουσικής του Παπαθανασίου.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ