Του Βασΐλη Βιλιάρδου
Οι «επιτυχίες» της κυβέρνησης
(α) Η πρώτη μεγαλύτερη «επιτυχία της κυβέρνησης» ήταν η πανδημία – χωρίς την οποία δεν θα μπορούσε να δανεισθεί 51,5 δις € στηρίζοντας (δυστυχώς) την κατανάλωση και δεν θα υπήρχαν τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης, συνολικά 36 δις €.
Ο μεγάλος ωφελημένος στην ΕΕ όσον αφορά τα 36 δις € είναι η Ελλάδα, επειδή είναι η μοναδική που έχει επενδυτικό κενό πάνω από 100 δις € λόγω των μνημονίων – ενώ είναι επίσης η μοναδική που υποβαθμίσθηκε σε αναπτυσσόμενη από ανεπτυγμένη, οπότε η ανάπτυξη της είναι εύκολη αρκεί να εισρεύσουν κεφάλαια. Ας ελπίσουμε μόνο ότι θα απορροφήσει η χώρα τα χρήματα, όπως επίσης αυτά από τα ΕΣΠΑ και την ΚΑΠ – κάτι που δεν είναι τόσο απλό, αφού έχει κακό ιστορικό.
(β) Η δεύτερη μεγαλύτερη «επιτυχία της κυβέρνησης» ήταν ο πόλεμος της Ουκρανίας – μέσω του οποίου αναβαθμίσθηκε πάρα πολύ η γεωπολιτική σημασία της χώρας μας και μετατράπηκε σε ενεργειακό κόμβο για το LNG, ενώ χώρες όπως η Γερμανία βυθίστηκαν στην ύφεση Επειδή δε ο πόλεμος, σε κάποιο βαθμό και η πανδημία, οδήγησαν στον περιορισμό της παγκοσμιοποίησης, δίνεται η ευκαιρία στην Ελλάδα να προσελκύσει παραγωγικές επενδύσεις εκείνων των εταιριών που αποσύρονται σταδιακά από την Κίνα και την υπόλοιπη Ασία.
(γ) Η τρίτη μεγαλύτερη «επιτυχία της κυβέρνησης» είναι η άνοδος των τιμών, ο πληθωρισμός προσφοράς – μέσω του οποίου μειώνεται η σχέση χρέους προς ΑΕΠ, ενώ αυξάνονται τα φορολογικά έσοδα. Επίσης ο πληθωρισμός τροφίμων που μπορεί να στηρίξει τις επενδύσεις στον πρωτογενή μας τομέα – εάν φυσικά ακολουθήσουν σωστοί χειρισμοί. Εάν βέβαια ο πληθωρισμός προσφοράς μετατραπεί σε ζήτησης, με τη λειτουργία του σπιράλ μισθών-τιμών, θα πάψει να αποτελεί επιτυχία.
Από την άλλη πλευρά, τόσο η πανδημία με τον καταστροφική επιβολή των lockdowns και με τους διπλάσιους νεκρούς συγκριτικά με χώρες όπως η Σουηδία ή η Ελβετία, όσο και ο πληθωρισμός (ειδικά αυτός που οφείλεται στην αισχροκέρδεια των καρτέλ από την ενέργεια και τα τρόφιμα, έως τις τράπεζες), έχουν λειτουργήσει σε μεγάλο βαθμό εις βάρος των Ελλήνων – οπότε οι «επιτυχίες της κυβέρνησης» που στην ουσία πανηγυρίζει κρυφά για την «αναζωπύρωση» του ρυθμού ανόδου των τιμών, είναι αποτυχίες για τους Έλληνες.
Εύλογα, αφού συνεχίζουν να εξαθλιώνονται, να ληστεύονται, να χάνουν τα σπίτια τους, να μεταναστεύουν, να αντικαθίστανται από παράνομους, να υποφέρουν από την αυξημένη εγκληματικότητα, να φοβούνται τα παιδιά τους όταν πηγαίνουν σχολείο, να βλέπουν την Παιδεία να υποβαθμίζεται, την Υγεία επίσης κοκ.
Σε όλους τους οικονομικούς δείκτες άλλωστε που αφορούν τους Πολίτες, από το μέσο μισθό έως το κατά κεφαλήν εισόδημα και το θανατηφόρο κόστος ζωής, η Ελλάδα έχει καταντήσει στη χειρότερη θέση μεταξύ των χωρών της ΕΕ – με την απόσταση της από το μέσον όρο να έχει διευρυνθεί πάνω από 30 μονάδες, ενώ την έχουν ξεπεράσει ακόμη και οι πρώην κομμουνιστικές χώρες!
Συμπερασματικά λοιπόν, οι «επιτυχίες της κυβέρνησης» είναι διπλής ανάγνωσης – ενώ το μέλλον θα δείξει πού θα μας οδηγήσουν τελικά, σημειώνοντας πως το τέλος είναι αυτό που μετράει περισσότερο.