Γράφει ο Γιώργος Βενετσάνος
Ζούμε σε μια χώρα που μπορείς να είσαι περήφανος για το παρελθόν της, δυστυχώς όμως όχι για το μέλλον της και πως να είσαι όταν βλέπεις τους εκπροσώπους που εσύ ψήφισες να κρύβονται πίσω από το δάχτυλο τους και να προσπαθούν να σε κοροϊδέψουν ως πολίτη, για ένα θέμα που άλλους απασχολεί, όπως ένα τεράστιο μέρος των πολιτών, καθώς και την εκκλησία και άλλους τους αφήνει παντελώς αδιάφορους, μια και θεωρούν ότι είναι μια νομική διάταξη άνευ ουσιαστικής σημασίας. Αναφέρομαι στο νομοσχέδιο που έχει έρθει για ψήφιση στο ελληνικό κοινοβούλιο και αφορά τα ομόφυλα ζευγάρια, με πρωτοβουλία της σημερινής κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, λογικό είναι λοιπόν κάποιοι μέσα στην κοινοβουλευτική της ομάδα να αντιδρούν, όπως ακριβώς συμβαίνει και στην αντιπολίτευση όπου και εκεί καταγράφονται αντιδράσεις, αλλού ισχυρότερες και αλλού πιο ήπιες. Μαθαίνουμε λοιπόν από τον τύπο ότι ο πρώτος την τάξη υπουργός είπε στους υπόλοιπους της κυβέρνησης ότι εφόσον υπάρχουν βουλευτές που διαφωνούν ας μην έρθουν την ημέρα της ψήφισης στο κοινοβούλιο.
Τι ωραίο, τι σωστό, τι δημοκρατικό!! μακάρι να ήταν έτσι, η αλήθεια όμως είναι άλλη, η ψηφοφορία και το οποίο αποτέλεσμα της θα βγει επί των παρόντων, που σημαίνει ότι μια και μέρος από τα αντιπολιτευόμενα κόμματα συμφωνεί σε αυτό το νομοσχέδιο ότι θα περάσει και οι απόντες βουλευτές που υποτίθεται ότι το έριξαν στο «λεβέντικο» θα μπορούν να πουν στους ψηφοφόρους τους:
– Α ξέρετε εγώ διαφωνούσα και δεν το ψήφισα, δηλαδή αυτό που λέει ο λαός μας και η «πίτα άκοπη (στην συγκεκριμένη περίπτωση η κυβέρνηση) και ο σκύλος χορτάτος (ο πολιτευτής που θεωρεί δεν θα χάσει ψήφους)», κι όμως κύριοι με την στάση σας όχι μόνο δεν διαφωνείτε αλλά τουναντίον διευκολύνεται αφάνταστα την κυβέρνηση να το περάσει.
Οι μονοί που θα δικαιούνται να πουν αυτές τις λέξεις είναι μόνο όσοι θα μείνουν παρόντες στην ολομέλεια και θα το καταψηφίσουν, γνωρίζοντας ότι μπορούν ακόμη και να στερηθούν μελλοντικά μια κρατική θέση. Σε αυτούς τους πολιτικούς που έχουν το θάρρος της γνώμης αξίζει οι ψηφοφόροι τους να τους τιμήσουν, όσο για τους άλλους με την καθαρά υποκριτική λογική, νομίζω ότι όσοι τους εμπιστεύθηκαν να τους εκπροσωπήσουν τα πιστεύω τους και τις αξίες τους, θα τους αντιμετωπίσουν με την ίδια λογική στις εκλογές.
Και ερχόμαστε τώρα στο δεύτερο θέμα και απείρως σημαντικότερο από το θέμα που προαναφέραμε, εφόσον αφορά το ίδιο το Σύνταγμα των Ελλήνων. Η σημερινή κυβέρνηση επιχειρεί να καταστρατηγήσει τις εξής αρχές του άρθρου 16 συντάγματος που γράφει ότι: «η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση του κράτους…»,
Καθώς και τις υποπαραγράφους 2,3 και 5 που γράφουν ότι:
2. «Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους…»
3. «Όλοι οι Έλληνες έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας….»
5. «Η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δίκαιου…»
Δίκαιος λοιπών οι φοιτητές βγαίνουν στο «λεβέντικο» για το συγκεκριμένο θέμα υπακούοντας στο Σύνταγμα το οποίο επιτάσσει στην ακροτελεύτια του διάταξη άρθρο 129 παρ. 1 ότι: «Η τήρηση του συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιοδήποτε επιχειρεί να το κατάλυση με την βία», αδίκως λοιπόν η κυβέρνηση στρέφεται εναντίων τους στέλνοντας αστυνομικές δυνάμεις, οι φοιτητές κάνουν το αυτονόητο, υπερασπίζονται με τους αγώνες τους το ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ