Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος σήμερα, αλλά η Ελλάδα δεν γιορτάζει για τα τεκταινόμενα στο Βόλο
Ο Βόλος, με την πρόσφατη διασπορά σαλμονέλας μέσω του πόσιμου νερού που έστειλε δεκάδες ανθρώπους στα νοσοκομεία, είναι μόνο το trailer μιας ταινίας που θα ζήσουμε όλοι αν συνεχίσουμε να υπνοβατούμε, αν συνεχίσει η κυβέρνηση να περιφρονεί αντί να ιεραρχεί ψηλά τη βόμβα της κλιματικής κρίσης για σχεδόν όλες τις περιοχές της χώρας, ακόμα και την Αττική.
Οι υποδομές μας, από τους αγωγούς ομβρίων υδάτων μέχρι την οργάνωση της πολιτικής προστασίας, δεν καλύπτουν τις σημερινές αυξημένες ανάγκες. Η κλιματική δράση έχει δύο σκέλη σε ό,τι αφορά άμεσα τον πολίτη.
Το πρώτο είναι η πρόληψη, δηλαδή η εμπράγματη αξιολόγηση των προειδοποιήσεων των επιστημόνων, και ο σχεδιασμός σε αυτή τη βάση για να μην πλημμυρίσουν περιοχές, να μην καούν, να μην μείνουν δίχως νερό και τροφή.
Το δεύτερο είναι η αντιμετώπιση των κρίσεων που προκύπτουν όταν δεν έχει υπάρξει πρόληψη, όταν για παράδειγμα μια κυβέρνηση αφοσιώνεται στο πώς θα κάνει το Αστεροσκοπείο Αθηνών υποχείριό της, γιατί τα επιστημονικά δεδομένα που παράγει καταρρίπτουν το επικοινωνιακό της αφήγημα μετά από κάποια καταστροφική αβελτηρία.
Ο Βόλος πνίγηκε πριν από 9 μήνες και μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει κανένας σχεδιασμός και καμία ενέργεια για να αποφευχθεί αυτό που ζουν οι συμπολίτες μας στη Μαγνησία, με εικόνες που προσβάλλουν, αν όχι τρομοκρατούν κάθε Ελληνίδα και Έλληνα.
Το φαινόμενο, η πλημμύρα μιας περιοχής, δεν είναι καινοφανής. Υπάρχουν διεθνή παραδείγματα, όπως του Τυφώνα Κατρίνα στις ΗΠΑ, και όσων ακολούθησαν, επειδή εκεί το κράτος τους εγκατέλειψε. Λοιμώδεις νόσοι (χολέρα, τυφοειδής πυρετός, ιογενείς γαστρεντερίτιδες), διασπορά τοξικών χημικών και φυτοφαρμάκων, ζώα σε αποσύνθεση, είναι μόνο ένα μέρος όσων συνέβησαν το 2005 στις ΗΠΑ: το έδαφος και ο υδροφόρος ορίζοντας έχουν μολυνθεί για δεκαετίες.
Έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια από τότε. Το τι συνέβη καταγράφηκε, μελετήθηκε και έχει δημοσιευθεί. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μπορεί να πει πως δεν ξέρει, πως δεν υπάρχει βιβλιογραφία, για να δικαιολογήσει την αδράνεια τόσων μηνών. Ομοίως και στη Θεσσαλία.
Αν η πλημμύρα ήταν καταστροφική κυρίως για υποδομές, περιουσία και παραγωγή, η μη διαχείρισή της μετατρέπεται σε βόμβα πολλαπλάσιας κλίμακας, που θα κοστίσει ζωές και θα καταστήσει τη Μαγνησία, αλλά και τη Θεσσαλία, αβίωτες.