Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
Το «αν» το προσθέτω μόνο για να ηρεμήσω τον εαυτό μου, δεδομένου ότι η «Δημοκρατία» είναι απολύτως αξιόπιστη σε όλα όσα υποστηρίζει.
Πρόκειται για τον μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Αμφιλοχίας, που είχε σώσει την εθνική μας τιμή, κατά την επίσκεψη του Σταινμάγερ στην Κάνδανο, υπενθυμίζοντάς του τα εγκλήματα των Ναζί, καθώς και τα απλήρωτα γερμανικά χρέη (Άρθρο μου στις 21.11.2024 στο Newsbreak).
Όμως, φαίνεται ότι η αξιοπρεπής και πατριωτική στάση του Μητροπολίτη, που τον Νοέμβριο του 2024 είχε συγκεντρώσει έναν γενικότερο θαυμασμό, δυσαρέστησε τον Σταινμαγερ, ο οποίος αισθάνθηκε ταπεινωμένος. Και, όπως φαίνεται στη συνέχεια, έκανε παράπονα προς πολλές πλευρές. Παράπονα προς τα εκεί που κάκιστα υποστηρίζεται ότι οφείλουμε να λησμονούμε το παρελθόν και να κοιτάξουμε προς το μέλλον. Προς τα εκεί που αφελώς πιστεύεται ότι οι Γερμανοί (από κοινού με τους Τούρκους) είναι φίλοι μας και δεν πρέπει να τους κακοκαρδίζουμε. Αλλά και προς τα εκεί που, γενικά, θεωρείται ότι οφείλουμε να ξεχνούμε όλα όσα μαρτύρησαν τους ανθρώπους μας και κατάστρεψαν τη χώρα μας, και (χαζοχαρούμενοι) να ξαναγράφουμε την ιστορία μας.
Επειδή, λοιπόν, ο Μητροπολίτης Κισάμου πέρασε πριν από όλα, όπως άλλωστε οφείλει κάθε Έλληνας, την ανάγκη απόδοσης στοιχειώδους δικαιοσύνης και αιώνιας μνήμης στις ψυχές των μαρτυρικών θυμάτων. Και επειδή, επιπλέον τόλμησε να καυτηριάσει την αβελτηρία και αναξιοπρέπεια των Γερμανών, που αρνούνται να πληρώσουν το τεράστιο και πολυσύνθετο κατοχικό χρέος τους προς την Ελλάδα, αυτά προκάλεσαν μια πολυεπίπεδη τρικυμία, με τον ίδιο να παλεύει με τα κύματα.
Με αποτέλεσμα, να χαλκεύεται άνωθεν νεα ερμηνεία του νόμου, με βάση την οποίαν να αφαιρείται από τον Έλληνα Μητροπολίτη Κισάμου το προϋπάρχον δικαίωμα μετάθεσής του στη Μητρόπολη Κυδωνίας, όπου είναι διακαώς επιθυμητός από κάθε πλευρά. Και για να κατοχυρωθεί αυτή η απαγόρευση, που αντιτίθεται σε προηγούμενη κατάσταση στην οποίαν αυτής της μορφής η μετάθεση ήταν επιτρεπτή, καταργείται κατεπειγόντως, με ειδική τροπολογία, και σε άσχετο νομοσχέδιο, το επιτρεπτό του μεταθετού.
Μα, επιτέλους, ποιοι είμαστε και ποιών τα συμφέροντα υπερασπιζόμαστε. Μέχρι που μπορεί, ακόμη, να κατρακυλήσει αυτή η ανεκδιήγητη παρακμή των πάντων; Υπάρχει κάποιο όριο στην καταπακτή;