Έχει «εισπράξει» από τήν Ελλάδα δισεκατομμύρια γιά εξοπλισμούς καί μέσα στόν Λευκό Οικο ζήτησε νά στείλει στρατό του Ερντογάν στήν Ουκρανία – Ανοίγει τήν κερκόπορτα γιά νά καταστήσει τήν Άγκυρα βασικό παράγοντα στίς ευρωπαϊκές αμυντικές δομές – Χαρακτηρίζει τόν Πούτιν «τέρας» καί «αρπακτικό»
Η ΕΥΡΩΠΗ δείχνει μαλλον αποπροσανατολισμένη, ακόμη καί μετά τήν προχθεσινή συνάντηση στόν Λευκό Οικο, καθώς οι προτάσεις πού «πέφτουν στό τραπέζι» γιά τίς εγγυήσεις ασφαλείας πού θά παρασχεθουν στήν Ουκρανία αναδεικνύουν τό επικίνδυνο κενό ηγεσίας στήν γηραιά ήπειρο. Αποκαλύπτουν ταυτοχρόνως ότι χωρες στίς οποιες η Ελλάς υπολογίζει γιά υποστήριξη, όπως η Γαλλία, εν τέλει παίζουν στήν πλάτη της επικίνδυνα παιγνίδια. Ηταν ο Πρόεδρος Μακρόν, η χώρα του οποίου έχει εισπράξει δισεκατομμύρια τά τελευταια χρόνια γιά τό πολεμικό υλικό πού έχει πωλήσει στήν Ελλάδα (μαχητικά Rafale καί φρεγάτες Belharra μέ τόν οπλισμό τους), ο οποιος προτείνει τήν Τουρκία ως εγγυήτρια δύναμη γιά τήν Ουκρανία. Πρόκειται γιά μία κίνηση μέ ολέθριες συνέπειες γιά τήν ελληνική διπλωματία. Σημαίνει αναβάθμιση της Τουρκίας όχι απλως σέ εταιρο αλλά σέ πρωταγωνιστή της ευρωπαϊκης ασφαλείας.
Πράγματι, ο Γάλλος Πρόεδρος κατά τήν συνάντηση στόν Λευκό Οικο παρουσίασε προτάσεις γιά «εγγυήσεις ασφαλείας», οι οποιες στήν πραγματικότητα θέτουν σέ κίνηση ένα ντόμινο αντιδράσεων μέ ανυπολόγιστες συνέπειες. Ειδικώτερα, προτείνει τήν ανάπτυξη στήν Ουκρανία «δυνάμεων αποτροπης» αποτελουμένων από Βρεταννούς, Γάλλους, Γερμανούς καί Τούρκους: η παρουσία της Τουρκίας ως ενεργου στρατιωτικου παράγοντος στήν ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας προκαλει σεισμικές ανησυχίες. Ο Μακρόν δέν κρύβει ότι θέλει νά δείξει ότι η ειρήνη αφορα καί τήν γειτονική Τουρκία, παραβλέποντας τήν Ελλάδα καί τίς παραδοσιακές ευρωπαϊκές ισορροπίες. Προτείνει ακόμη τήν ανασυγκρότηση ενός ισχυρου ουκρανικου στρατου πού θά ειναι έτοιμος καί καλά εξοπλισμένος γιά κάθε σύγκρουση. Η ουκρανική άμυνα γιά τόν Μακρόν εμφανίζεται ως πρώτιστη προτεραιότητα, αλλά η όλη λογική του παραπέμπει σέ στρατηγική πού υπονομεύει καί τίς ειρηνευτικές προσπάθειες αλλά καί τίς παραδοσιακές συμμαχίες.
Η πρότασις γιά τήν τουρκική συμμετοχή ανοίγει ουσιαστικά τήν Κερκόπορτα γιά τήν Τουρκία, η οποία έτσι μπαίνει στρατιωτικά στήν Ευρώπη, καί κανείς δέν μπορει νά τήν αγνοήσει.
Η κίνησις αυτή θέτει σέ κίνδυνο τήν Ελλάδα καί τήν Ανατολική Μεσόγειο καθώς αναγνωρίζει στήν Τουρκία έναν ευρύτερο ρόλο ως περιφερειακης δυνάμεως, όπως ακριβως επιδιώκει ο Ερντογάν. Οι αντιδράσεις ειναι ήδη έντονες: διπλωμάτες καί στρατιωτικοί αναλυτές βλέπουν πίσω από τήν πρόταση του Μακρόν μία σαφη προσπάθεια νά ενισχύσει τόν γαλλικό ρόλο, χρησιμοποιωντας τήν Τουρκία ως μοχλό πιέσεως στήν περιοχή.
Η κίνησις αυτή προκαλει επίσης ερωτήματα γιά τίς σχέσεις της Ευρώπης μέ τήν Ουάσιγκτων. Η συμμετοχή της Τουρκίας στίς εγγυήσεις ασφαλείας φαίνεται νά συντονίζεται μέ τήν αμερικανική στρατηγική, αλλά οι επιπτώσεις γιά τήν Ελλάδα καί τίς παραδοσιακές συμμαχίες δέν έχουν υπολογιστει επαρκως. Άλλως τε, δέν υπάρχει τίποτα πιό παράλογο από τό νά ειναι εγγυητής της ευρωπαϊκης ασφάλειας ένα κράτος πού κατέχει παράνομα εδάφη κράτους μέλους της ΕΕ καί απειλει καθημερινά ένα έτερο μέλος.
Γενικώτερα, πάντως, ο Μακρόν δέν δείχνει νά στηρίζει ειλικρινως τίς ειρηνευτικές προσπάθειες, καθώς επιμένει σέ μιά ρητορική προσωπικων επιθέσεων κατά του Ρώσσου Προέδρου, σάν νά θέλει νά υπονομεύσει τίς διαπραγματεύσεις.
Ο Βλαντιμήρ Πούτιν ειναι «αρπακτικό, ένα τέρας στίς πόρτες μας» πού «χρειάζεται νά συνεχίσει νά τρώει» γιά τήν «επιβίωσή του», δηλώνει ο Πρόεδρος της Γαλλίας, καί ζητει από τούς Ευρωπαίους νά μήν ειναι αφελεις μπροστά σέ μία Ρωσσία πού θά ειναι «διαρκως μία αποσταθεροποιητική δύναμις».
«Από τό 2007-2008 (όταν η Ρωσσία εισέβαλε στήν Γεωργία), ο Πρόεδρος Πούτιν σπανίως τήρησε τίς δεσμεύσεις του. Υπηρξε διαρκως μία δύναμις αποσταθεροποιήσεως. Καί επιδίωξε τήν αναθεώρηση του συνοριακου καθεστωτος γιά νά επεκτείνει τήν δύναμή του» προσέθεσε ο Μακρόν σέ συνέντευξή του στό δίκτυο LCI καί συνέχισε λέγοντας πώς πιστεύει ότι «η Ρωσσία έχει εξελιχθει σέ διαρκη δύναμη αποσταθεροποίησης καί εν δυνάμει απειλή γιά πολλούς από μας.»
Καί κατέληξε: «Μία χώρα πού επενδύει 40% του προϋπολογισμου της σέ τέτοιο (πολεμικό) εξοπλισμό, πού κίνησε έναν στρατό άνω του 1,3 εκατομμυρίου ανθρώπων, δέν θά γίνει κράτος ειρήνης καί ανοικτό δημοκρατικό σύστημα από τήν μία μέρα στήν άλλη. Κατά συνέπεια, καί γιά τήν ίδια του τήν επιβίωση, (ο Πούτιν) έχει ανάγκη νά συνεχίσει νά τρώει. Αυτό. Καί άρα ειναι αρπακτικό, ειναι ένα τέρας στίς πόρτες μας. Δέν λέω ότι αύριο ειναι η σειρά της Γαλλίας νά δεχθει επίθεση, αλλά επί τέλους αποτελει απειλή γιά τούς Ευρωπαίους καί δέν πρέπει νά είμαστε αφελεις».