Δημήτρης Καπράνος
Η ποιότητα στήν καθημερινότητα δέν ειναι πολυτέλεια, ειναι επιτακτική ανάγκη. Στήν σημερινή Ελλάδα οι πολιτες βιώνουν καθημερινά δυσκολίες πού τούς στερουν ποιότητα ζωης, από τήν ακρίβεια μέχρι τίς ανεπαρκεις υποδομές.
Πρωτο καί απολύτως πιεστικό ζήτημα παραμένει τό κόστος ζωης. Οι τιμές στά σουπερ μάρκετ συνεχίζουν νά πιέζουν τά νοικοκυριά, μέ βασικά αγαθά όπως τό ψωμί, τό γάλα καί τό ελαιόλαδο νά έχουν αυξηθει σημαντικά. Οι τιμές στήν ενέργεια, παρ’ ότι σταθεροποιήθηκαν σέ σχέση μέ τήν ενεργειακή κρίση του 2022, παραμένουν βαρύ φορτίο γιά πολλά νοικοκυριά. Η αγωνία γιά τό εισόδημα ροκανίζει τήν ψυχολογία των πολιτων, πού βλέπουν ότι τό εισόδημά τους δέν επαρκει γιά τά βασικά.
Στίς μεγάλες πόλεις, η κατάσταση στίς μετακινήσεις ειναι συχνά απογοητευτική. Στήν Αθήνα, οι συχνές καθυστερήσεις σέ μετρό, λεωφορεια καί τρόλλεϋ μετατρέπουν τήν καθημερινή διαδρομή σέ δοκιμασία υπομονης. Στή Θεσσαλονίκη, τό μετρό έχει γίνει σύμβολο καθυστερήσεων. Η κυκλοφοριακή συμφόρηση δέν ειναι απλως ζήτημα ταλαιπωρίας· κοστίζει σέ χρόνο, παραγωγικότητα καί ψυχική υγεία.
Σημαντικά ειναι καί τά θέματα πού ταλαιπωρουν τούς πολιτες στόν τομέα της υγείας. Παρά τίς προσπάθειες, χωρίς κανείς νά αμφισβητειτό συνεχως αυξανόμενο φορτίο τό οποιο επιβαρύνει τόν δημόσιο τομέα, τά δημόσια νοσοκομεια υποφέρουν από έλλειψη ιατρων καί νοσηλευτων. Τά αποτελέσματα ειναι εμφανη. Τά ράντζα στούς διαδρόμους καί οι μακρά αναμονή γιά χειρουργεια, όπου -νά τό παραδεχθουμε- έχει υπάρξει κάποια βελτίωση… Γιά πολλούς συμπολιτες μας, η πρόσβαση σέ βασικές υπηρεσίες υγείας γίνεται όλο καί πιό δύσκολη, ιδιαίτερα στήν περιφέρεια.
Η εικόνα δέν ειναι καλύτερη στούς δημόσιους χώρους. Οι κάτοικοι μεγάλων αστικων κέντρων διαπιστώνουν καθημερινά καί βιώνουν τίς συνέπειες από τήν έλλειψη πρασίνου, τήν πλημμελη αποκομιδή των απορριμμάτων, πού κάποιες φορές συσσωρεύονται κατά περιόδους ενω υπάρχει αίσθηση παραμελήσεως στίς γειτονιές. Τήν ίδια στιγμή, η κλιματική κρίση επιφυλάσσει καύσωνες τό καλοκαίρι καί πλημμύρες τόν χειμωνα, αναδεικνύοντας τό πόσο αναγκαιες ειναι οι υποδομές ανθεκτικότητος.
Δέν μπορει νά ειναι ανεκτό νά περιμένεις τό μετρό δεκαπέντε λεπτά! Δέν μπορει νά γίνει άλλο ανεκτή η ασυδοσία των οδηγων στίς μεγάλες οδικές αρτηρίες. Δέν μπορει νά υπάρξει υγιής πόλη χωρίς επιτήρηση των δρόμων μέ συστήματα παρακολουθήσεως καί άμεση επιβολή τσουχτερων προστίμων στούς παραβάτες. Δέν ειναι πλέον ανεκτοί οι δήμαρχοι του γραφείου, πού δέν ξέρουν κατά που πέφτουν οι γειτονιές της πόλεώς τους.
Όλα αυτά, πού φαίνονται βουνά, θά μπορουσαν νά λυθουν άν οι έχοντες τά γένια αποκτουσαν απόλυτη επαφή μέ τήν καθημερινότητα καί όχι απλή σχεδίαση λύσεων «επί χάρτου».
Η καθημερινότητα ειναι ο καθρέφτης της κοινωνίας. Όταν οι πολιτες δέν μπορουν νά μετακινηθουν εύκολα, νά ψωνίσουν μέ αξιοπρέπεια, νά βρουν γιατρό ή νά χαρουν μιά βόλτα στήν πόλη τους, καμμία μεγάλη εξαγγελία δέν έχει καί δέν θά έχει αντίκρυσμα. Η πατρίδα χρειάζεται πρακτικές λύσεις: καλύτερες συγκοινωνίες, ουσιαστική στήριξη του εισοδήματος, ισχυρό δημόσιο σύστημα υγείας καί πιό βιώσιμες πόλεις.