Ιατρός ψυχών και σωμάτων
Η δόξα, η φήμη, τα υλικά αγαθά και το επάγγελμα που φέρνει πολλά χρήματα και κοινωνική αναγνώριση δεν γεμίζουν την ψυχή του ανθρώπου. Μέσα στο σκοτάδι των φθαρτών γήινων αγαθών αναζητά την Αλήθεια και το Φως. Όταν η ψυχή βρει το ζητούμενο εγκαταλείπει τα προσωρινά και προσκολλάται στα ουράνια και αγωνίζεται γι αυτά.
Αναφερόμαστε στον Άγιο Λουκά τον ευαγγελιστή και Απόστολο του Χριστού
Ο Λουκάς ήταν ελληνικής καταγωγής, ειδωλολάτρης και μεγάλης μορφώσεως νέος, ιατρός στο επάγγελμα γνωστός και ξακουστός, άριστος ζωγράφος, πολυταξιδεμένος και μιλούσε τρεις γλώσσες: την ελληνική, την Εβραϊκή και την Συριακή. Το μέλλον του εξασφαλισμένο για ζωή τρυφηλή. Όμως, τα εγκατέλειψε όλα και ακολούθησε τον Απόστολο των εθνών Παύλο στις περιοδείες του και στο κήρυγμα χρήσιμος βοηθός του Παύλου κατά πάντα. Έγινε και αυτός Απόστολος.
Το αποστολικό του έργο υπήρξε κουραστικό και πολύ καρποφόρο. Πάντα δίπλα στον πρωτοκορυφαίο Απόστολο των Εθνών Παύλο. Ήταν συνεπιβάτης του πλοίου το οποίο ναυάγησε (Πράξ. 28,2) και έφτασε μαζί του στις Συρακούσες και τους Ποτιόλους (Πράξ. 28,12-26).Όπως αναφέρει στις επιστολές ο Παύλος ήταν μαζί του και στη φυλακή στη Ρώμη έως το τέλος της ζωής του Αποστόλου. Το όνομα του Λουκά αναφέρει ο Παύλος στις επιστολές του Προς Κολοσσαείς (4,14) και Προς Φιλήμονα (24). Στη δεύτερη επιστολή προς Τιμόθεο (Τιμ. δ’, 11) ο Λουκάς αναφέρεται ο ως μόνος παραμείνας συνεργάτης γράφει: “Λουκάς εστί μόνος μετ’ εμού”. Δέσμιος ο Παύλος στη φυλακή της Ρώμης, γράφει προς τους Κολασσαείς: «Ασπάζεται υμάς Λουκάς ο ιατρός ο αγαπητός» (Κολ. δ΄ 14).
Συνέχισε το αποστολικό του έργο με περιοδείες
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση ο Λουκάς συνέχισε το αποστολικό του έργο με περιοδείες στη Δαλματία, Ιταλία, Γαλλία, Μακεδονία, Αχαία, Βοιωτία κ.α.
Στο πέμπτο βιβλίο της Καινής Διαθήκης, στις Πράξεις των Αποστόλων, ο Άγιος Λουκάς περιγράφει την δράση των Αποστόλων και γεγονότα της αρχαίας Ελλάδας.
Μεγάλη είναι η προσφορά του στην Εκκλησία. Εκτός από το κηρυκτικό έργο, πρόσφερε και δυο γραπτά κείμενα. Το Ιερό Ευαγγέλιο ( κατά Λουκά ) και τις Πράξεις των Αποστόλων.
Το ευαγγέλιό του είναι το τρίτο κατά σειρά συγγραφής .Είναι το μόνο Ευαγγέλιο που αναφέρεται σε γεγονότα πριν από την γέννηση του Κυρίου δηλ. την εμφάνιση του Αγγέλου στον Ζαχαρία, στον Ευαγγελισμό, την επίσκεψη της Παναγίας στην Ελισάβετ .Το “μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριο…” κι άλλα περιστατικά από την παιδική ηλικία του Ιησού Χριστού, τα γνωρίζομε μόνο από το Ευαγγέλιο του Αγίου Λουκά.
Διακρίνεται στο Ευαγγέλιό του το μεγάλο χάρισμα του Λουκά ως Ιστορικού
Ονομάζεται και «Ευαγγελιστής της Παναγίας», γιατί εκτός των ανωτέρω αναφέρεται και σε άλλες πληροφορίες για την παιδική ζωή του Χριστού.
Σύμφωνα με τον Ωριγένη ο Λουκάς έγραψε το Ευαγγέλιό του για τους «εξ εθνών» Χριστιανούς και το έστειλε στον ηγεμόνα της Αχαίας «κράτιστο Θεόφιλο», που ήταν εθνικός. Ο Θεόφιλος μετά από αυτό απαρνήθηκε τα είδωλα και έγινε Χριστιανός. Το «πνεύμα» του Ευαγγελίου του Λουκά αντικατοπτρίζεται στον λόγο του Κυρίου: “κηρυχθήναι επί τω ονόματι αυτού μετάνοιαν και άφεσιν αμαρτιών εις πάντα τα έθνη, αρξάμενον από Ιερουσαλήμ” (κδ΄47).
Το ευαγγέλιο του Λουκά ξεχωρίζει για την συμπερίληψη των γυναικών στην αφήγηση αναφερόμενες ως μαθήτριες του Χριστού. Αξιοσημείωτα παραδείγματα οι αδελφές Μάρθα και η Μαρία και η αμαρτωλή γυναίκα με το μύρο που άλειψε τα πόδια του Χριστού. Αναδεικνύει παραβολές όπως του Καλού Σαμαρείτη (που φανερώνει ότι η εκδήλωση προς τον πλησίον δεν εμποδίζεται από θρησκευτικά ή φυλετικά κριτήρια) και η παραβολή του Λαζάρου για την αντιστροφή των ρόλων στην επίγεια ζωή και στην ουράνια εξ αιτίας της συμπεριφοράς στη γη έναντι των πτωχών και αδυνάτων.
Υπήρξε άριστος ζωγράφος και είναι ο πρώτος ο οποίος ζωγράφισε την Παναγία και με τον Χριστό στην αγκαλιά. Ζωγραφίζοντας τρεις εικόνες τις πήγε να τις δει η Παναγία και να του πει αν της αρέσουν. Τις έδειξε λέγοντας : ««Εί αρετόν αυτή εστίν». Η Παναγία του απαντά: «Η χάρις του υπ’ εμού τεχθέντος είη δι’ εμού μετ’ αυτών». Γνωστό το τροπάριο : «άλαλα τα χείλη των ασεβών των μη προσκυνούντων την εικόνα σου τη σεπτή την ιστοριθείσα υπό του Αποστόλου Λουκά ιερωτάτου, την οδηγήτριαν».
Λειτουργικά κείμενα
Απολυτίκιον
Απόστολε Άγιε, καί Ευαγγελιστά Λουκα, πρέσβευε τω ελεήμονι Θεω, ίνα πταισμάτων άφεσιν, παράσχη ταις ψυχαις ημων.
Έτερον Απολυτίκιον.
Ακέστωρ σοφώτατος, Ιερομύστα Λουκα, ζωγράφος πανάριστος, της Θεοτόκου Μητρός, εδείχθης Απόστολε, έγραψας μάκαρ, λόγους, διά πνεύματος θείου, έδωκας εννοησαι, συγκατάβασιν άκραν, Χριστου της παρουσίας, διό πρέσβευε σωθήναι ημας.
Έτερον Απολυτίκιον
Λουκαν τόν θεηγόρον καί του Παύλου συνέκδημον καί Ευαγγελίου του τρίτου συγγραφέα θεόπνευστον, εν ύμνοις τιμήσωμεν, πιστοί, ως άξιον εργάτην του Χριστου. Τω φωτι γάρ του Κυρίου καταυγασθείς μετέδωκε φως τω κόσμω. Γράψας τάς θαυμαστάς παραβολάς, σύστασιν εκκλησίας τε τη επελεύσει του πνεύματος ιστορησάμενος.¨
Έτερον Απολυτίκιον
Τόυ Σωτηρος Καλλιτέχνήσας παραβολάς και τά θαύματα, καί των Αποστόλων τάς Πράξεις κοσμήσας, της Θεοτόκου την εικόνα εζωγράφησας. Εις πόλιν δέ Θηβαίων κηρύξας την άληθειαν͵ εν εκείνη υπέρ ταύτης εμαρτύρησας, καί τήν ψυχήν τω Κυρίω παραδέδωκας. Διό πρέσβευε Χριστω τω Θεω ψυχων τέ καί σωμάτων ιατρέ Λουκα Ευαγγελιστά Θεόπνευστε σωθηναι τάς ψυχάς ημων.¨
Κοντάκιον
Μαθητής γεvόμενος του Θεου Λόγου, σύν τω Παύλω άπασαν, εφωταγώγησας τήv γην, καί τήν αχλύν απεδίωξας, τό θειον γράψας, Χριστου Ευαγγέλιον.
Ο Οίκος
Ως ιατρός καί μαθητής Λουκα ηγαπημένος, μυστικη χειρουργία τά πάθη της ψυχης μου, καί τά του σώματος ομου ίασαι, καί δός μοι κατά πάντα ευεκτειν, καί σου τήν παναοίδιμον γηθόμενος γεραίρειν πανήγυριν, όμβροις τε δακρύων, αντί μύρων τό σεπτόν σου καί πάντιμον σωμα καταβρέχειν· ως στήλη γάρ ζωης εγγεγραμμένη τω ναω τω θαυμαστω των Αποστόλων πασιν εκφώνει, καθάπερ καί σύ τό πρωτον, τό θειον γράψας Χριστου Ευαγγέλιον.
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός
