Και έτσι στον Κόλπο η ώρα ‘’Ο’’ ήλθε και απήλθε μέχρι μιας άλλης, επόμενης πάλι Ο,
που κανείς δεν γνωρίζει αν αυτό το νέο 0 της ώρας θα υπάρξει ή αν θα παραμείνει αριθμητικό 0 «εις το πηλίκον», και θα είναι τουλάχιστον αναίμακτο, όπως όλος ο κόσμος αυτό ελπίζει και αυτό εύχεται.
Έχει ξανά ειπωθεί πως το Χορμούζ πρέπει να είναι, αυτό που πάντοτε ήταν: ένα διεθνές θαλάσσιο πέρασμα, και έτσι πρέπει να παραμείνει. Με λίγη μεγαλύτερη προσοχή όποιος προσέξει ποιες (ή ποια) χώρες το χαρίζουν στο Ιράν, θα συμπεράνει. Το έτερο «φλέγον» που είναι φλέγον θέλει να ακυρώνει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, όμως η χώρα για πρώτη φορά Αντ αυτού διαβεβαιώνει πως το συνεχίζει μόνον για ειρηνική εκμετάλλευση. Δεν το είχε πει ποτέ πριν, και σήμερα που το λέει, αυτό δεν συνάδει με όλες τις άλλες επίσημες ανακοινώσεις που καθαρά το αναιρούν.
Εκεί λοιπόν πρέπει να βρίσκεται αυτή την ώρα η προσωρινή ενάερη απραξία.
Ο Πρόεδρος Τραμπ δηλώνει εξακολουθητικά πως το Ιράν, που μέχρι τώρα δεν συμφωνεί, θα συμφωνήσει χωρίς όμως και να διευκρινίζει το από που αυτό προκύπτει.
Τέλος μεταδίδεται πως η αντιπροσωπεία των ΗΠΑ βρίσκεται στην Ισλαμαμπάντ και περιμένει την Ιρανική με, ή μη υπογεγραμμένο το χαρτί αποδοχής των πιο πάνω, ή «πάμε γι άλλα».
Και δεν έχει παρακάτω.