Δίνοντας στα παιδιά τα παιδικά τους χρόνια πίσω
Γιατί απαγορεύουμε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για κάτω των 16 ετών
Keir Starmer — 15 Ιουνίου 2026
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ζούμε σε μια πρωτοφανή εποχή τεχνολογικής καινοτομίας. Η τεχνητή νοημοσύνη ιδιαίτερα έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει πλήρως την κοινωνία μας. Είναι μια ευκαιρία που πρέπει να αξιοποιήσουμε — και το κάνουμε.
Πάνω από το ήμισυ των ευρωπαϊκών επενδύσεων σε τεχνολογία πέρυσι κατευθύνθηκαν σε αυτή τη χώρα. Και όχι μόνο στο Λονδίνο — σε ολόκληρη τη Βρετανία, οι εταιρείες τεχνολογίας ρισκάρουν, χτίζουν το μέλλον και δημιουργούν πλούτο στις κοινότητές τους.
Αυτό δεν έγινε τυχαία. Έγινε επειδή η Κυβέρνηση ήταν ενεργή. Πήραμε αποφάσεις για να ελέγξουμε την κατάσταση και να διασφαλίσουμε ότι οι οικονομικές ευκαιρίες της τεχνολογίας λειτουργούν υπέρ των εργαζόμενων ανθρώπων.
Αυτό είναι το σημείο που πάντα τονίζω για οποιοδήποτε θέμα αφορά την τεχνολογία — υπάρχουν πάντα τρεις επιλογές:
1. Να θάψουμε το κεφάλι στην άμμο, να προσποιηθούμε ότι ο κόσμος δεν αλλάζει και να ελπίζουμε στο καλύτερο. Σήμερα αυτό θα ήταν προφανώς παράλογο, αλλά η μακρά ιστορία της βρετανικής βιομηχανικής πολιτικής δείχνει ότι δεν είναι τόσο ασυνήθιστο όσο θα έπρεπε!
2. Να το προσεγγίσουμε αφαιρώντας όλα τα εμπόδια για τις εταιρείες τεχνολογίας, χωρίς ποτέ να τις αντιμετωπίζουμε για τις προκλήσεις ούτε να προσπαθούμε να κατευθύνουμε τις δραστηριότητές τους. Κι αυτή η προσέγγιση είναι σαφώς ελλιπής.
3. Ή τρίτον, να προσπαθήσουμε να αξιοποιήσουμε την τεχνολογία για το καλό της χώρας μας και να λαμβάνουμε αποφασιστική δράση όταν προκύπτουν προβλήματα.
Αυτό είναι το πλαίσιο για την απόφαση της Κυβέρνησης να απαγορεύσει την πρόσβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε όλα τα παιδιά κάτω των δεκαέξι ετών, την οποία ανακοινώσαμε σήμερα. Είναι άλλο ένα παράδειγμα του ότι παίρνουμε τον έλεγχο του μέλλοντος και διαμορφώνουμε τις δυνάμεις προς όφελος της Βρετανίας. Επειδή ανάμεσα σε όλα τα κοινωνικά προβλήματα που προκαλεί η νέα τεχνολογία, η προστασία των παιδιών είναι τόσο η πιο σοβαρή όσο και η πιο σημαντική. Δεν είμαι διατεθειμένος να είμαι απλός παρατηρητής όταν διακυβεύονται η ασφάλεια και η ευτυχία των παιδιών μας. Και όταν πρόκειται για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αυτό ακριβώς αφορά η απόφαση.
Το προσεγγίζω ως γονιός, όσο και ως Πρωθυπουργός.
Ο ρόλος μου δεν με προστατεύει από τους φόβους που έχουν όλοι οι γονείς για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το επικίνδυνο περιεχόμενο στο διαδίκτυο. Και όπως κάθε γονιός, το μόνο που θέλω είναι το καλύτερο για τα παιδιά μου. Για μένα, ειλικρινά, αυτό σημαίνει ότι θέλω απλώς να είναι ευτυχισμένα και ασφαλή — αυτό είναι το μόνο που έχω ποτέ θελήσει γι’ αυτά.
Αλλά μπορούμε πραγματικά να πούμε ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι σήμερα ένα ευτυχισμένο περιβάλλον για τα παιδιά μας; Μπορούμε πραγματικά να πούμε ότι είναι πάντα ασφαλή γι’ αυτά; Δεν νομίζω. Πιστεύω ότι κάθε γονιός μπορεί να δει με τα ίδια του τα μάτια ότι ισχύει το αντίθετο: τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα κάνουν δυστυχισμένα. Κάνουν πιο εύκολο για τους bullies — είτε από το ίδιο τους το σχολείο είτε από trolling χιλιάδες μίλια μακριά — να τα παρενοχλούν και να τα κακοποιούν. Τα εκθέτουν σε περιεχόμενο που είναι επικίνδυνο ή διχαστικό. Μπορεί ακόμη και να βλάπτουν την ψυχική τους υγεία.
Επίσης φαίνεται ξεκάθαρα σχεδιασμένο να είναι εθιστικό. Χαρακτηριστικά όπως το ατελείωτο scroll ή τα αυτόματα βίντεο είναι σχεδιασμένα να κλειδώνουν την προσοχή σας για ώρες. Και πέρα από οτιδήποτε πιο σοβαρό ή κακόβουλο, υπάρχει ένα κόστος ευκαιρίας για τα παιδιά μας. Εξάλλου, ο χρόνος είναι πολύτιμος. Χρόνος που ξοδεύεται στο scroll είναι χρόνος που δεν ξοδεύεται στα μαθήματα, στο διάβασμα, σε κάτι δημιουργικό, στο παιχνίδι με φίλους έξω, ή ακόμα και στο να πηγαίνουν για ύπνο σε λογική ώρα. Αυτές οι δραστηριότητες μπορεί να μην ακούγονται πολλά, αλλά είναι τα ζωτικά δομικά στοιχεία μιας αναπτυσσόμενης προσωπικότητας. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης απειλούν όλα αυτά. Εισβάλλουν σε κάθε γωνιά της ζωής ενός παιδιού.
Ειλικρινά, λυπάμαι τα παιδιά που μεγαλώνουν σήμερα.
Εμείς είχαμε τα προβλήματά μας στις αρχές της δεκαετίας του 1970, αλλά δεν υπήρχε τίποτα παρόμοιο στην παιδική μου ηλικία. Λυπάμαι και τους γονείς — είναι δύσκολο να ξέρεις τι είναι το σωστό. Και όλοι οι γονείς ασκούν πίεση στον εαυτό τους να κάνουν το σωστό για τα παιδιά τους, οπότε ξέρω πόση ανησυχία προκαλεί αυτό. Γι’ αυτό πιστεύω ότι θα καλωσορίσουν τη σαφήνεια και την αποφασιστικότητα αυτής της απόφασης. Πιστεύω ότι θα καλωσορίσουν το να έχουν μια Κυβέρνηση στο πλευρό τους, που παλεύει για την ευτυχία και την ασφάλεια των παιδιών τους, ενάντια σε μερικές από τις πιο ισχυρές εταιρείες στον κόσμο.
Φυσικά δεν θα είναι εύκολο. Η νομοθεσία, οι υποστηρικτικοί κανονισμοί, η σωστή διαδικασία εφαρμογής — όλα αυτά είναι δύσκολα σε ένα τεχνολογικό τοπίο που κινείται με τόσο φρενήρη ρυθμό. Αλλά οι γονείς πρέπει να είναι σίγουροι ότι αυτή η απαγόρευση μπορεί να είναι αποτελεσματική για τέσσερις λόγους.
Πρώτον, πήραμε τον χρόνο μας για να το κάνουμε σωστά. Αυτή η απόφαση προκύπτει από διαβούλευση που διήρκεσε αρκετούς μήνες. Διοργανώσαμε πολλές στρογγυλές τράπεζες με γονείς, νέους και οικογένειες νέων που δυστυχώς υπέφεραν βλάβη ή ακόμα και απώλεια λόγω ζητημάτων με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Χιλιάδες γονείς έστειλαν επιστολές στη διαβούλευση.
Δεύτερον, η απαγόρευση δεν είναι μεμονωμένη. Στην πραγματικότητα, σε αρκετούς τομείς πηγαίνουμε παραπέρα από μια απλή απαγόρευση. Συντρίβουμε επικίνδυνα χαρακτηριστικά σε sites gaming ή πλατφόρμες livestreaming όπου αυτή τη στιγμή άγνωστοι μπορούν να επικοινωνούν με οποιοδήποτε παιδί χωρίς έλεγχο. Εξετάζουμε ελέγχους σε επίπεδο συσκευής που θα σημαίνουν ότι κανένα παιδί δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το τηλέφωνό του για να στείλει γυμνές εικόνες.
Τρίτον, χρησιμοποιήσαμε σκόπιμα μια νομοθετική προσέγγιση που μας επιτρέπει να προσαρμοζόμαστε καθώς αλλάζει η τεχνολογία.
Τέταρτον, πρέπει να καταλάβουμε ότι μια απαγόρευση δεν είναι μόνο νόμος, είναι και έκφραση των αξιών μας — ένα πρότυπο.
Στο τέλος της ημέρας, αυτό είναι που αφορά αυτή η Κυβέρνηση.
Γι’ αυτό τόσες από τις επενδύσεις που έχουμε κάνει αφορούν τους νέους: στην παιδική φροντίδα, στην υποστήριξη ψυχικής υγείας, σε νέους παιδικούς σταθμούς στα σχολεία, σε οικογενειακές δομές, στην αντιμετώπιση της παιδικής φτώχειας, σε μαθητείες, σε κολέγια τεχνικής αριστείας, στην ειδική εκπαίδευση και σε μια εγγύηση για τη νεολαία που θα υποστηρίξει κάθε νέο που δεν βρίσκει δουλειά με μια νέα ευκαιρία να κερδίσει ή να μάθει.
Δεν είναι απλώς πολιτικές που στοχεύουν να διορθώσουν τα προβλήματά μας. Είναι τα δομικά στοιχεία μιας εντελώς διαφορετικής Βρετανίας. Μιας χώρας όπου όλοι, ανεξαρτήτως προέλευσης, νιώθουν σεβασμό για αυτό που είναι. Και όπου η επιτυχία των παιδιών μας εξαρτάται από τη σκληρή δουλειά και την ικανότητά τους. Όχι από την τάξη τους, τη φυλή τους ή την κοινότητα στην οποία μεγάλωσαν.
Η απαγόρευση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης είναι απαραίτητη για αυτή τη Βρετανία. Δείχνει ότι μπορούμε να αξιοποιήσουμε τις ευκαιρίες της τεχνολογίας χωρίς να χάσουμε από τα μάτια μας αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Δίνει στα παιδιά μας τον χώρο, τον χρόνο και την ασφάλεια να μεγαλώσουν με τον δικό τους ρυθμό. Και τα βοηθά να γίνουν η καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους, ικανά να φτάσουν όσο μακριά θα τα πάει το ταλέντο τους.
Αυτό είναι ο ορισμός μιας Βρετανίας χτισμένης για όλους.
**Keir.**